ਉਸ ਵਪਾਰੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕੇ ਫਿਰ ਵਪਾਰ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਵਪਾਰ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਪਾਰ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਲੈ ਕੇ ਰਹੇ, ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਪਰੰਤੂ, ਕਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਵਪਾਰੀ ਉੱਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦੁੱਖ ਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਰਾਤ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਸੌ ਰਹੇ ਸਨ, ਚੋਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਈ। ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਨਿਤਕਰਮ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, "ਸੁਣੋ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ!" ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਰੇ ਚੋਰ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ; ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੁਰੰਤ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਓ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ," ਇਹ ਹੁਕਮ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜੋ ਸਮਾਨ ਚੋਰਾਂ ਕੋਲ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਗਈ?" ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਮਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇਖੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਚੋਰ ਹੈ," ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਚਾਅ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨਹੀਂ। ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਹਥਕੜੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਸਾਲੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ, "ਮੇਰੀ ਧੀ ਤੇ ਪਤਨੀ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਦੇਖੋ, ਭਾਗ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਉਲਟ ਗਿਆ।" ਉਸ ਨੇ ਮੰਨਿਆ, "ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਭਾਗ ਨੂੰ ਅਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਈ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਸ ਤੇ ਸਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਦੁਖੀ ਰਹੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਸਦਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੇਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ, ਯਜ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਚੋਰ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨ ਵਿਚ ਸਵਧਾ ਅਤੇ ਸਵਾਹਾ ਦੀ ਵਿੱਦਾਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੋ ਵਿਚੋਂ, ਚੋਰ ਹੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਨ। ਉਸ ਧਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੋ ਘਰ ਵਿਚ ਪਈ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਕ ਗਈ। ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਆਦਿਕ ਵੀ ਵੇਚ ਕੇ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਧੀ ਭੁੱਖੀ ਤੇ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਹਰੀ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। "ਆਓ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗੀ," ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਖਿਆ। ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਡਾਂਟ ਪਾ ਕੇ ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, "ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਰਹਾਂ?" ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਤੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਜਾਣ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਔਰਤ ਸ਼ੀਲਪਾਲ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੀਲਪਾਲ ਨੇ ਪੰਜ ਨਿਸ਼ਕ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗਯਾ ਵਿਖੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵ ਕਰਣ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਲੀਲਾਵਤੀ ਨੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਸੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। "ਉਠ, ਉਠ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਹ ਦੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਰਿਹਾ ਕਰ।