ਲੀਲਾਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਜੋਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਚਲ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਧੀ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਇਹ ਧੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਲਾਵਤੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧੀਅਾ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਹਾਸਲ ਕਰਦੀ ਵਧਣ ਲੱਗੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਜ਼ਹਿਨੀ ਅਤੇ ਜਸਮਾਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰਜੋਦਰਸ਼ਨ ਹੋਇਆ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਕਾਂਚਨਪੁਰ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖਪਤੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਪਾਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਨੇ ਇਸ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਉਚਿਤ ਵਰ ਚੁਣਿਆ। ਫਿਰ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਹਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਸ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਈ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੰਨ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ੰਖਪਤੀ ਆਪਣੇ ਸਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਫਿਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਹਾਜਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਵਪਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਥੇ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹੇ। ਪਰ, ਕਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਆ ਗਈ। ਇੱਕ ਰਾਤ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਸੌਂ ਰਹੇ ਸਨ, ਚੋਰਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਸਵੇਰੇ, ਆਪਣੇ ਨਿੱਤਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਣੋ। ਸਾਰੇ ਚੋਰ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਓ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ," ਇਹ ਹੁਕਮ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਾਨ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਸ਼ੰਖਪਤੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਕਿੱਥੇ?" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਮੌਤ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਚੋਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬਚਾਅ ਵਾਸਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਸੋਚਦਾ, "ਮੇਰੀ ਧੀ ਤੇ ਪਤਨੀ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਵੇਖੋ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਪਾਸਾ ਪਲਟਿਆ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਸਾਲਾ ਦੋਵੇਂ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਦੁਖੀ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੇਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ, ਯਜ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਚੋਰ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹਨ। ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜ ਵਿੱਚ 'ਸਵਧਾ' ਅਤੇ 'ਸਵਾਹਾ' ਹੀ ਅਰਪਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਚੋਰ ਹੀ ਹਤਿਆਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਨ। ਉਸ ਧਰਮੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧਨ ਸੀ, ਜੋ ਸਚਾਈ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਣੇ ਆਦਿਕ ਵੇਚ ਕੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਦਿਨ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਭੁੱਖੀ ਤੇ ਨੰਗੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਵੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।