ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਨੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਭਗਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਭਿੱਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ ਤਿਵੇਂ ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਰਹੇ—even ਉਹ ਗਰੀਬ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਵੀ। ਹੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਇਕ ਧਰਮਾਤਮਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੰਤੋਸ਼ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮਣੀਪੁਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਚੰਦ੍ਰਚੂੜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਤਨਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੇਕ ਵਪਾਰੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ, ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਕਈ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਅ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਸੁਣੀਆਂ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ, "ਆਓ, ਇੱਥੇ ਠਹਿਰਦੇ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਨੌਕਾ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ।" ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਕੁਸ਼ਲ ਪਹلوانਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੌਹਰ ਵਿਖਾਇਆ। ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਵਿਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਇੱਥੇ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯੋ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੋ?" ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੱਥੇ ਆਦਰ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ।" ਇੱਥੇ, ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਭਾ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ: "ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭਾ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।" ਧਰਮਾਤਮਾ ਵਪਾਰੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਲੀਲਾਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਜਸਵਲਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਧੀ ਜੰਮੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੰਵਲ ਵਾਂਗ ਚੰਚਲ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ। ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ, ਉਹ ਕੁੜੀ—ਕਲਾਵਤੀ—ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਕੁੜੀ ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਉਹ ਯੌਵਨ ਅਵਸਥਾ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ। ਕਾਂਚਨਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਪਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੰਖਪਤੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਯੋਗ ਵਰ ਚੁਣਿਆ। ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਧੀ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਉਚਿਤ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ। ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਉਸਨੂੰ ਮੰਨਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਪਤੀ ਨੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਭੈਣੋਈ ਸਮੇਤ, ਵਪਾਰੀ ਦੁਬਾਰਾ ਵਪਾਰ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ। ਸੁਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ।" ਉਸ ਨੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵਿਆਸਥਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਚਲ ਪਿਆ। ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਚਿਰ ਤਕ ਵੱਡੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰਿਹਾ। ਪਰੰਤੂ, ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦੁੱਖ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਦ ਸਾਰੇ ਸੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਚੋਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈ ਗਏ। ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣੋ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ!" "ਸਾਰੇ ਚੋਰ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ; ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਫੌਰਨ ਇੱਥੇ ਆਓ।" "ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ," ਉਸ ਨੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।