ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਰਾਜਸੀ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਦਾਮਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਵਿਰਲੇ ਚਾਵਲ ਖਾਧੇ, ਅਤੇ ਗਵਾਲਾ, ਗਿੱਧ, ਵਪਾਰੀ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਹਨੁਮਾਨ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ—ਇਹ ਸਭ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਅੱਜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੇਠ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸੁਖ ਪਾ ਕੇ, ਆਖਰਕਾਰ ਉਹ ਨਿਕਟਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ, ਲੱਕੜ ਵੇਚ ਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ ਲੱਕੜ ਵੇਚ ਕੇ ਲਿਆ। ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਸੁਣਾਈ। ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਭਿਲਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਮਾਣਦੇ ਹਨ; ਗਰੀਬ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਹੇ ਦੋਵਾਰਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਵੀ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਪਾਰੀ ਹੋਇਆ। ਮਣੀਪੁਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਚੰਦਰਚੂੜਾ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਤਨਪੁਰ ਵਿਚ ਇੱਕ ਧਰਮਵਾਨ ਵਪਾਰੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਲੋਗਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਮਨਾਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਿਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣੇ, ਅਤੇ ਗਾਇਕੀ ਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੇਖੇ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਆਓ ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਕਰੀਏ; ਮੈਂ ਇਕ ਨੌਕਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੈ।” ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਈ। ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇੱਥੇ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ ਲੋਕੋ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ?” ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਸੀ, ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹਨੂੰ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ। ਮਨੁੱਖ ਸੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, “ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਮਿਲੇ।” ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਸਭਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।” ਧਰਮਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਲੀਲਾਵਤੀ, ਆਪਣੀ ਰਜੋਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀ। ਇੱਕ ਧੀ ਜਨਮੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਾਂਗ, ਚੰਚਲ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਉਹ ਕਲਾਵਤੀ ਵਧੀ। ਜਦੋਂ ਧੀ ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਪਰਿਪੱਕ ਹੋਈ ਤੇ ਰਜੋਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਹੋਈ। ਕਾਂਚਨਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ, ਸ਼ੰਖਪਤੀ ਨਾਂ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਯੋਗ ਵਰ ਚੁਣਿਆ। ਵੇਦਿਕ ਉਚਾਰਣ ਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਧੀ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਸਹੀ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਕਰਵਾਇਆ। ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ।