ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਚਾਨਕ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਖ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਅੱਜ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਭਿਖਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮੰਗ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਭਗਤਿ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਇਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਮੰਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇਥੇ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਾਥੀ, ਸੁੰਦਰ ਘਰ, ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਮਿਲੀ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤਾਂਹੋ ਜਾਵੇ," ਅਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ, ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਦਰਚੂੜ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਭੀਕ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਭਗਤ ਸੀ। ਉਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਚੰਦਰਚੂੜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਯਮ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲੀ। ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਸੁਰਗ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਬੜੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਮਲੇਛਾਂ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਕਾਸੀ ਨਗਰ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਭਾਣੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਨਗਰ ਦੇ ਧਨ-ਅਨਾਜ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਚੰਦਰਚੂੜ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਚਮਤਕਾਰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਤ੍ਯਦੇਵ ਦੇ ਭਗਤ ਸਦਾਨੰਦ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਣਿਆ। "ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਦਾਨੰਦ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਧਾਈ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਸ੍ਰੀਪਤੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਦਰਵਾਜਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁੰਦਰ ਚੌਕ ਬਣਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਲਵਾਰ ਮਿਲੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਠ ਬੰਦ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਦਿਨ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਾ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇਹ ਰਸਮ ਕਰਦਾ। ਉਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਦਰਚੂੜ ਦੀ ਉਤ्थਾਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਤੁਰਯੁਗ-ਖੰਡ-ਅਪਰਪਰਿਆਯ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪਰਵਨ ਵਿੱਚ, ਭਵਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਵਿਭਾਗ ਦਾ ਛਬੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਚੈਪਟਰ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਾਦ ਲੋਕ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲੱਕੜ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਦੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ। ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਲੱਕੜ ਵੇਚਣ ਲਈ, ਉਹ ਕਾਸੀ ਨਗਰ ਜਾਂਦੇ। ਉਥੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਨੂੰ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਧਨ ਵਾਲਾ, ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਹਿਲਾਂ ਗਰੀਬ ਸੀ, ਅੱਜ ਉਹ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। "ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਧਨ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਤੇਰਾ ਦੁਖ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ?