ਹਲਕੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤਾਜ਼ਾ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ। ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸੁਆਸ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੱਚੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ, ਇਸ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਨੂੰ, ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਆਸ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸ ਮੌਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ। ਹੁਣ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਹਰੀ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਜੋ ਕੁਝ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਸਿਰਫ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਸੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ: ਮਨ ਵਿਚ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ। ਅੱਧ ਸੇਟਕਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗੇਂਹੂਂ ਦਾ ਆਟਾ ਲੈ, ਉਹ ਆਟਾ ਹਰੀ ਨੂੰ ਘੀ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਟਾ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ, ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ, ਭੇਟਾਂ, ਮਨੋਹਰ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ, ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਆਦਰਸੂਚਕ ਦਾਨ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ, ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਰਾਜੇ, ਭਿਲਾਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸਾਦ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰੇ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਖਿਰਕਾਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਖ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਅੱਜ ਜੋ ਕੁਝ ਭੀਖ ਵਿਚ ਮਿਲਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।" ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਮੰਗੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਸਤਿਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਮੰਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵੀ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਵੀ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ, ਸੁੰਦਰ ਹਾਥੀ, ਵਿਲੱਖਣ ਘਰ, ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਮਿਲੀ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੈਥੋਂ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਾਦ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਿਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਚੰਦਰਚੂੜ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਦਾ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਭਗਤ ਸੀ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਉਥੇ ਹੋਈ। ਚੰਦਰਚੂੜ ਦੀ ਮਹਾਨ ਫੌਜ ਯਮਪੁਰੀ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਤੇ ਸਵਰਗ ਪੁਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਠੱਗ ਮਲੇਛਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਮਲੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਭਾਣੇ ਕਾਸ਼ੀ ਸ਼ਹਿਰ ਆਇਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ।