ਇਹ ਸਭ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਇਕ ਸੋ ਅਠ (੧੦੮) ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੋਮ ਜਾਂ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਛੇ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪੜ੍ਹਨ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਆਪ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਸਯੰਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਜਨਮ ਦੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕਰਮ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਵਰਤ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ—ਹਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ। ਕਾਸ਼ੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਮਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸਵਭਾਵ ਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ? ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਿਕਾ ਦੱਸੋ, ਜੇ ਚਾਹੋ।" ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੋਲੇ, "ਮੈਂ ਧਨਵਾਨਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਚੰਗਾ ਧਨ ਮੰਗਣ ਲਈ। ਇਹ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।" ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੰਵਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈ, ਜੋ ਮੋਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" ਹਰੀ, ਜੋ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ। "ਹੁਣ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜੋ ਲੋਕ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨ ਹੀ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹਨ।" ਉਸ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਜਦ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ—ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਨਵੇਂ ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਚੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਇਸ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ।" "ਅੱਜ ਮੈਂ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਭਾਗ੍ਯ ਨਾਲ ਹੋਇਆ—ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਇਹ ਕਿਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਹਰੀ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਕੁਝ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਸਿਰਫ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।" "ਹੇ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਹ ਵਿਧੀ ਸੁਣ—ਮਨ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ। ਅੱਧਾ ਮਾਪ (ਸੇਟਕਾ ਆਦਿ ਅਨੁਸਾਰ) ਗੇਹੂੰ ਦਾ ਆਟਾ ਲੈ, ਉਹ ਆਟਾ ਘੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ।" "ਇਸ ਆਟੇ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਭੇਟਾਂ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ, ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ, ਪਕਾਈ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕਰ।" "ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ, ਭਿੱਲਾਂ ਅਤੇ ਵਣਜਾਰਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਪੜ੍ਹੀ। ਜੋ ਪ੍ਰਸਾਦ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਬਿਨਾਂ ਸੰਕੋਚ ਦੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਹੇ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ...