ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼्वर, ਜਿਸਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ; ਜੋ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਉਪਕਾਰਕ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਣੁ ਜੀ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਣੁ ਜੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਬੜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ।" ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਅਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਣੁ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਾਂ; ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਮ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਆਧਾਰ ਸੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਯਣ ਦਾ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਯਣ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਲਾਭ ਤੇ ਢੰਗ ਕੀ ਹੈ?" ਵਿਸ਼ਣੁ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਗਰੀਬ ਹੈ, ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਕਰਕੇ, ਚੌਥੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਸਫੈਦ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਪੀਲੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਣੁ—ਨਾਰਾਯਣ ਜੀ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ।" "ਫਿਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ,' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਆਤਮ-ਸੂਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। 'ਓਮ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ'—ਇਹ ਮੰਤਰ ੧੦੮ ਵਾਰੀ ਜਪੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰੋ।" "ਫਿਰ, ਸੱਚ ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਛੇ ਅਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹੋ, ਜੋ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਗੁਰੂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ, ਦੂਜਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਆਪ ਖਾਓ, ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਸੰਯਮ ਰੱਖੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਜਨਮ ਦੇ ਕਰਮ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਯਣ ਵਰਤ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼्वर ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਹਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸੰਵਾਦ। ਕਾਸ਼ੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਮਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਸਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਰੀ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿੱਧਰ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਜੇ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ-ਨਿਰਵਾਹ ਦੱਸੋ।" ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਧਨਵਾਨਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉੱਤਮ ਧਨ ਮੰਗਣ ਲਈ। ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਢੰਗ ਹੈ।" ਹਰੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਵੋ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" ਹਰੀ ਦੀ ਦਇਆਵਾਨ ਵਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਰੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨ ਹੀ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹਨ।" "ਹੁਣ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ), ਜਗਤ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਪੂਜਾ ਦੀਆਂ ਸਾਮਗਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰੋ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।