ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕ਼ਿਸ਼ਤਰੀਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅੱਠ ਤਾਕਤਾਂ—ਪਿਆਸ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਸੁਖ, ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਹਿੰਸਾ, ਧੀਰਜ, ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਚਲਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਚਲਾਇਆ। ਇਹ ਤਾਕਤਾਂ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਅਸਰ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ, ਵੈਤਾਲ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਯ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਯ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਦੁರ್ಗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।" ਵੈਤਾਲ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਸਵਾਲ ਅਤੇ ਜਵਾਬਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੈਤਾਲ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਖੇਤਾਂ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵਲੋਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਵਸਾਏਗਾ, ਉਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਨਰਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇਗਾ। ਇਹੀ ਯੁੱਗ ਵਿਕ੍ਰਮ ਯੁੱਗ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਉਚਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਫਿਰ, ਨੈਮਿਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸੂਤ ਆਦਿਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਤਾਲ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕੇਦਾਰਾ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਯ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੂਤ ਜੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਰਾਜੇ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ్ఞ ਕਰੀਏ।" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਏ, ਫਿਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸੇਤੁਬੰਧ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਘੋੜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਖ਼ਸ਼ਿਪਰਾ ਦਰਿਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਜਦ ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜ्ञ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਭਰੀ। ਯਜ्ञ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਵੈਤਾਲ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਪਰ, ਵੈਤਾਲ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜਦ ਭਿਆਨਕ ਕਲਿਯੁੱਗ ਆਵੇਗਾ, ਤਦ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਜਲ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਸੁਰਗ ਵਲ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਯੰਤਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ। ਜਯੰਤਾ ਨੇ ਭਰਤ੍ਰਿਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸਨੂੰ ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਯ ਨੇ ਨਿਰਭੀਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਸੌਨਕ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਰਾਜਾ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਯ ਨੇ ਸੁਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਾਣੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਾਏ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪર્વ ਵਿੱਚ ਚੌਵੀਂ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ਕਿ ਕਲਿਯੁੱਗ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ, ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਪੂਜਨਯ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਾਰੋਂ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ।" ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਇੱਛਤ ਮੰਗਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਧੂਮਰਕੇਤੁ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਯਣ ਦੇਵ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਉਸਦੇ ਦਇਆਲੁ ਰੂਪ, ਅਤੇ ਪੌਲਸਤਯ ਦੇ ਨਾਸਕ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕਲਿਯੁੱਗ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਯੋਗੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਸਭ ਉੱਤੇ ਉੱਚੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਲੋਕ ਵੱਖ ਵੱਖ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਉਪਾਅ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਸਕਣ। ਤਦ, ਉਥੇ ਚਤੁਰਭੁਜ, ਸਫੈਦ-ਵਰਨ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਯਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।