ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਹਿੰਸਾ ਕਰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੋਹਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੇ ਸਤਯੁਗ ਦੀ ਯਾਦ ਤਾਜ਼ਾ ਕੀਤੀ। "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਰਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਬੱਕਰੀ ਨਾਲੋਂ ਤਿਲਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ।" ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹਿੰਦੇ, "ਤੇਰੀ ਰਾਇ ਦਾ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਪਿਤਰ ਅਮਾਵਸੁ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਆਚਰਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਮਿਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਲੀਲਾਧਰ ਨੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਰਜੋ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਸ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਫਲ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਦੀ ਸੀ। ਲੀਲਾਧਰ ਨੇ ਫਲਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿਵਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮਰਦਾਂ-ਔਰਤਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੁਦੱਤ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੀਲਾਧਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਦੱਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਖ਼ਤ੍ਰਸਿੰਘ ਮੋਹਨਾ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਅੰਬਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ: "ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵੱਡੀ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ!" ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਸਤ ਸੌ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜਿਸਦੇ ਉਤਪੰਨ ਪ੍ਰਣਵ ਹਨ, ਜੋ ਚੌਥੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। ਜਿਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਅੰਬਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। "ਤੂੰ ਹੀ ਸ਼ਚੀ, ਸਿੱਧੀ, ਮੌਤ, ਤੇਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ—ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ!" "ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸੰਤੋਖ, ਸੁਖ, ਆਚਰਨ, ਹਿੰਸਾ, ਧੀਰਜ, ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਚਲਣ—ਇਹ ਅੱਠਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਖ਼ਤ੍ਰਸਿੰਘ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਯ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਦੀ ਨਾਰੀ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।" "ਪ੍ਰਸ਼ਨ-ਉੱਤਰ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ।" "ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਖੇਤਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਰਾਜਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਸਾਏਗਾ, ਉਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਨਾ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇਗਾ।" "ਇਹ ਸਮਾਂ ਵਿਕ੍ਰਮ ਯੁੱਗ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦਾ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।" "ਸਾਰੇ ਸੂਤ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਵੈਤਾਲਾ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਸਾਂਝ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੇਦਾਰਾ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਯ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੂਤ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਰਾਜੇ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰੀਏ।" ਸੂਤ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਚਲਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਫਿਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸੇਤੁਬੰਧ ਗਏ। ਘੋੜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਗਿਆ ਤੇ ਖ਼ਿਪ੍ਰਾ ਦਰਿਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।