ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਉੱਚੀ ਹੱਸਣੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਰੋ ਪਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣੋ, ਵੇਤਾਲਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।" ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੱਧਲਾ ਪੁੱਤ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਸਿਆ। ਇੱਥੇ ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸੰਖੇਪ, ਚਤੁਰਯੁਗਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪર્વ ਵਿੱਚ, ਉੱਨੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੁੰਦਰ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਪੁਲੇਸ਼ਾ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਾਭ ਲਈ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਸੁਵਰਨਾ ਨਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ। ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਨੰਗਮੰਜਰੀ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ। ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਸਫਾਈ ਕਰਨ ਗਈ। ਉਹ ਧੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਲਟਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਔਰਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਪਰ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਸੁੰਦਰ-ਭਰੌਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪ ਮੌਤ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਫਿਰ ਸੁਵਰਨਾ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਲਈ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੇਤਾਲ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਔਰਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ, ਮਰ ਗਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵਪਾਰੀ ਵਰਗ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਹ ਔਰਤ ਨਸੀਬ ਨਾ ਹੋਈ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਹਰੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁਰਗ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਵਰਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਵੀ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸੰਖੇਪ, ਚਤੁਰਯੁਗਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪર્વ ਵਿੱਚ, ਵੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁੰਦਰ ਜਯਸਥਲ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵਰਧਮਾਨਾ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਸੀ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤ ਸਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਦੱਸੋ ਸਾਡਾ ਧਨ ਕਿਵੇਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ?" ਪਿਤਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੂਆ, ਜੋ ਪਾਪ ਅਤੇ ਮਹਾਂਕੁਕਰਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਧਨ ਦੀ ਹਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੂਏ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਧਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰੋ; ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਮੰਨੋ। ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵਿਅਭੀਚਾਰੀ ਹੈਂ, ਵేశਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਵਿਅਭੀਚਾਰ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਮਦਿਰਾ, ਪਾਪ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵ-ਨਾਥ, ਜਗਤ-ਵਿਜੇਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਅਨਾਸਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਛੱਡੋ; ਆਪਣਾ ਮਨ ਠੀਕ ਰੱਖੋ। ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਤਰ-ਸ਼ੁੱਧ ਜਲ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਿਆ। ਫਿਰ ਵਿਅਭੀਚਾਰੀ ਪੁੱਤ ਨੇ ਮੰਤਰ-ਸ਼ੁੱਧ ਦੁੱਧ ਉੱਤੇ ਡਾਲਿਆ। ਭੋਗੀ ਪੁੱਤ ਨੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਿਆ। ਨਾਸਤਿਕ ਪੁੱਤ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਸੁੱਤਾ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਜਲ ਛਿੜਕ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਰਲੇ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪర్వ ਵਿੱਚ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਚਤੁਰਯੁਗਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਸੰਖੇਪ ਨਾਲ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।