ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ‘ਤੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਮੋਹਿਨੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਝੂਲੇ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ‘ਚ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ‘ਤੇ, ਰਾਜਾ—ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ—ਉਸ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਆਚਰਣ ਕੀਤਾ। ਜਨਮ-ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਹੱਥ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੇਤਾਲ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਜੋ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵਰਗ ਲੌਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਚਿਤਰਕੂਟ ਪਹਾੜ ‘ਤੇ ਰੂਪਦੱਤ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਇਕ ਰੂਪ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਦਾਨ ਦੇਣਾ—ਇਹ ਨਾਂ ਕਦੇ ਹੋਇਆ, ਨਾਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਅਯੋਗ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸੰਯਮ ਗੁਰੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੈ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆ ਗਿਆ ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਨੀਤਿ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ-ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇੱਕ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਦਿੱਤੇ। ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉੱਚੀ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰੋਇਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਵੇਤਾਲ! ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਣੋ।" ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੱਧਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੱਭੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ‘ਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜੇ, ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੱਸ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸੰਖੇਪ, ਚਤੁਰਯੁਗਾਂ ਦੀ ਹੋਰ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ, ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪਰਵ ਦਾ ਉੱਨੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਪੁਲੇਸ਼ਾ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਾਭ ਲਈ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਸੁਵਰਣਾ ਨਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਿਹਾ। ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਨੰਗਮੰਜਰੀ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ। ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਸਫਾਈ ਕਰਨ ਗਈ। ਉਸ ਧੀ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਦਿਰਾ ਕਾਰਨ ਲਾਲ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਇਸ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਵੇ, ਪਰ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਮਰ ਗਈ। ਉਸ ਸੁੰਦਰ-ਭਾਲ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਵੱਸ ‘ਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਵੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸੁਵਰਣਾ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਲਈ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਹੋਣ ‘ਤੇ, ਵੇਤਾਲ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕੁੜੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ, ਮਰ ਗਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਦਾ ਵਪਾਰੀ ਵਰਗ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ। ਪਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਹੋਈ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸ਼੍ਰਧਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।