ଦାତା ଭୋଗୀ ଚ ଚତୁରୋ ଦୀର୍ଘାଯୁର୍ନୀରୁଜଃ ସୁଖୀ
ଦାତା, ଭୋଗୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ସମସ୍ତେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ରୋଗମୁକ୍ତ ଓ ସୁଖୀ ହୁଅନ୍ତି।
ନାରୀ ଵା କୁରୁତେ ଯା ତୁ ସାପି ତତ୍ପୁଣ୍ଯଭାଗିନୀ
ଯଦି କୌଣସି ନାରୀ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ସେହି ପୁଣ୍ୟର ଅଂଶୀନୀ ହୁଏ।
ସ୍ଵର୍ଗ୍ଯା ସମୀହିତସୁଖାର୍ଥଫଲପ୍ରଦା ଚ ଯା ମୃଗ୍ଯତେ ମୁନିଵରୈଃ ପ୍ରଵରା ତିଥୀନାମ୍ 4.43.
ଏହା ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଇଥାଏ, ଆକାଂକ୍ଷିତ ସୁଖର ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ମହାମୁନିମାନେ ଏହାକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ତିଥି ବୋଲି ଚାହାନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଵିଜଯସପ୍ତମୀଵ୍ରତକଥନଂ ନାମ ତ୍ରିଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ ‘ବିଜୟ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ କଥା’ ନାମକ ତେତାଳିସ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଆଦିତ୍ଯମଣ୍ଡଲଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଆଦିତ୍ଯମଂଡଲଂ ନାମ ସର୍ଵାଶୁଭଵିନାଶନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ବିବର୍ଣ୍ନନ: ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯଵଚୂର୍ଣେନ ଶୁଭ୍ରେଣ କୁର୍ଯାଦ୍ଗୋଧୂମଜେନ ଵା
ଶୁଭ୍ର ଯବ ଚୁଣା କିମ୍ବା ଗହୁଁ ଚୁଣା ଦ୍ୱାରା ଏହା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଭାସ୍କରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ତଦଗ୍ରେ ମଂଡଲଂ ଶୁଭମ୍
ଭକ୍ତି ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେଠାରେ ଶୁଭ୍ର ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ମଣ୍ଡଲଂ ତତ୍ର ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରୈଃ ସୁପୂଜିତମ୍
ସେଠାରେ ମଣ୍ଡଳକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ଲାଲ କପଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବେ ପୂଜିତ କରିବା ଦରକାର।
ଆଦିତ୍ଯତେଜସୋତ୍ପନ୍ନଂ ରାଜତଂ ଵିଧିନିର୍ମିତମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ରୂପା ଭାଗ୍ୟର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ।
(ଇତି ଦାନମଂତ୍ରଃ) କାମଦଂ ଧନଦଂ ଧର୍ମ୍ଯଂ ପୁତ୍ରଦଂ ସୁଖଦଂ ତଵ
(ଏହା ଦାନ ମନ୍ତ୍ର) ଏହା ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛା, ଧନ, ଧର୍ମ, ପୁଅ ଏବଂ ସୁଖ ଦେଉ।
( ଇତି ପ୍ରତିଗ୍ରହମଂତ୍ର) ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ସୂର୍ଯଵଦ୍ଦିଵି ରାଜତେ
(ଏହା ପ୍ରତିଗ୍ରହ ମନ୍ତ୍ର) ଏଭଳି ଦେଇ, ରାଜା, ମଣିଷ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ସ୍ୱର୍ଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।
ଦାତଵ୍ଯଂ ଜଯସପ୍ତମ୍ଯାଂ ତଦାରଭ୍ଯ ଦିନେଦିନେ
ଏହି ଦାନ ଜୟ ସପ୍ତମୀରେ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ପ୍ରତିଦିନ ଦେବା ଦରକାର।
ଗୋଧୂମଚୂର୍ଣଜନିତଂ ଯଵଚୂର୍ଣଜଂ ଵା ଆଦିତ୍ଯମଂଡଲମଖଣ୍ଡଗୁଡାଦ୍ଯପୂର୍ଣମ୍
ଗହୁଁ ଅଥବା ଯବ ଚୂଣ୍ଡିରୁ ତିଆରି, ଅଖଣ୍ଡ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ଗୁଡ଼ ଓ ଏହାଭଳି ଜିନିଷରେ ପୂରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତର ପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଆଦିତ୍ଯମଂଡଲଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ଚତୁଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ବିଧିର ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଚଉଵାଳିସ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ତ୍ରଯୋଦଶଵର୍ଜ୍ଯସପ୍ତମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ତାମେକାଂ ଵଦ ମେ ଦେଵ ସପ୍ତମୀଂ ଧନସୌଖ୍ଯଦାମ୍
ତ୍ରୟୋଦଶ ଜିନିଷ ବ୍ୟତୀତ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଧନ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ସେଇ ଏକ ସପ୍ତମୀ ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଭାନୋର୍ଦିନେ ସିତେ ପକ୍ଷେ ଅତୀତେ ଚୋତ୍ତରାଯଣେ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ସୂର୍ଯ୍ୟବାର, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଏବଂ ଉତ୍ତରାୟଣ ଆରମ୍ଭ ପରେ—
ସଵ୍ରୀହିକାନ୍ଯଵତିଲାନ୍ସହ ମାଷମୁଦ୍ଗୈର୍ଗୋଧୂମମାଂସମଧୁମୈଥୁନକାଂସ୍ଯପାତ୍ରମ୍
ଭଜା ଯବ, ନୂଆ ତିଳ, ମାସ, ମୁଗ, ଗହୁଁ, ମାଂସ, ମଧୁ ଏବଂ କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ସହିତ—
ଦେଵାନ୍ମୁନୀନ୍ପିତୃଗଣାନ୍ସଜଲାଞ୍ଜଲୀଭିଃ ସଂତର୍ପ୍ଯ ପୂଜ୍ଯ ଗଗନାଂଗଣହସ୍ତଭୁକ୍ତାନ୍
ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଜଳ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ଆକାଶରେ ବସୁଥିବା ଯେମିତି ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେଭଳି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଯାନି ତ୍ରଯୋଦଶ ଜନୈରିହ ଵର୍ଜିତାନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ତାନି ପରିହୃତ୍ଯ ପରିଦ୍ଵିଷଷ୍ଟ୍ଯା
ଏଠାରେ ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ତ୍ରୟୋଦଶ ଦ୍ରବ୍ୟ ବାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡିକୁ ଛାଡ଼ି, ବାଉଠି ଜିନିଷ ସହିତ—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ତ୍ରଯୋଦଶଵର୍ଜ୍ଯସପ୍ତମୀଵ୍ରତଂ ନାମ ପଂଚଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ତ୍ରୟୋଦଶ ବର୍ଜ୍ୟ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ' ନାମକ ପଞ୍ଚଚଉଵାଳିସ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
କୁକ୍କୁଟୀମର୍କଟୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ସୋର୍ଚିତୋ ଵସୁଦେଵେନ ଦେଵକ୍ଯା ଚ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
କୁକୁଡ଼ି ଓ ବାନରୀ ବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏହି ବ୍ରତଗୁଡ଼ିକୁ ବସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀ ପାଳନ କରିଥିଲେ।
ଉପଵିଷ୍ଟଃ କଥାଃ ପୁଣ୍ଯାଃ କଥଯିତ୍ଵା ମନୋହରାଃ
ବସି, ଶୁଭ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଥାମାନେ କହିଥିଲେ—
କଂସେ ହତେ ମୃତାଃ ପୁତ୍ରାଃ ପୁତ୍ରା ଜାତାଃ ପୁନ. ପୁନଃ
କଂସ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ମୃତ ପୁଅମାନେ ପୁଣିପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯଥା ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ ଦୀପ୍ତିର୍ବଭୂଵ ମୃତପୁତ୍ରିକା ତ୍ଵମେଵ ଦେଵକି ତଥା ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଶଯଃ
ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ ନାମକ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ମୃତ ପୁଅ ଝିଅ ଆଉ ଜୀବନ୍ତ ହେଲା, ସେପରି ଦେବକୀ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଏପରି ହେବ।
ଚରିତଂ କିଂ ଵ୍ରତଵରଂ ବହୁସଂତତିକାରକମ୍
କେଉଁ ଆଚରଣ, କେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରତ ବହୁ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାଏ?
ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ମହାଦେଵୀ ନାମ୍ନା ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ ପୁରା
ସେ ରାଜାଙ୍କ ମହାରାଣୀ ପୂର୍ବେ ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ।
ପୁରୋହିତସ୍ଯ ତସ୍ଯୈଵ ପତ୍ନ୍ଯାସୀନ୍ମାନମାନିକା
ସେ ପୁରୋହିତଙ୍କର ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ମାନମାନିକା ଥିଲା।
ଅଥାପି ତେପି ମିତ୍ରିଣ୍ଯୌ ସ୍ନାନାର୍ଥଂ ସରଯୂଜଲେ
ତାପରେ, ସେ ଦୁଇଜଣୀ ସହେଳୀ ମଧ୍ୟ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ସରୟୂ ନଦୀରେ ଗଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ମଂଡଲ ଚକ୍ରୁଃ ସ୍ଵପତେର୍ଵ୍ଯକ୍ତରୂପିଣଃ 4.46.
ସ୍ନାନ କରିସାରି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କଲେ, ଯିଏ ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପରେ ଥିଲେ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାକ୍ଷତୈର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି
ସେମାନେ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅକ୍ଷତ ସହିତ ଭକ୍ତିଭାବରେ ନିୟମ ମୁତାବକ ପୂଜା କଲେ।