ନ ସା ଶ୍ରୀତ୍ଯଭିମନ୍ତଵ୍ଯା କନ୍ଯା ସା ପାଲ୍ଯତେ ଗୃହେ
ତାଙ୍କୁ ଧନ ବୋଲି ଭାବିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସେ ଗୃହରେ ରକ୍ଷିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଜିଅ।
ଶକ୍ରସ୍ଯୈତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବୃହସ୍ପତିରୁଦାରଧୀଃ
ଶକ୍ରଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଉଦାର ମନ ଥିବା ବୃହସ୍ପତି
ଯତ୍ପୁରା କସ୍ଯଚିତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵ୍ରତାନାମୁତ୍ତମଂ ଵ୍ରତମ୍
ଯେଉଁ ପୂର୍ବରୁ କାହାରୋ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିଲା, ସେହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରତ
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା କର୍ତୁମାରବ୍ଧଂ ସୁରେଶେନ ସୁରୈସ୍ତଥା
ସେଥିରେ ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ନାୟକ ତାହା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସିଦ୍ଧୈଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧଚରିତୈର୍ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନା
ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ସିଦ୍ଧମାନେ ସହିତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା
କୈଶ୍ଚିତ୍ସାତ୍ତ୍ଵିକଭାଵେନ ରାଜସେନାପରୈରପି
କେହି ସତ୍ତ୍ୱିକ ଭାବରେ, କେହି ରାଜସିକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଵ୍ରତେ ସମାପ୍ତେ ଭୂଯିଷ୍ଠେ ନିଷ୍ଠଯା ପରଯା ପ୍ରଭୋ
ବ୍ରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିଶ୍ଚୟ ସହିତ, ହେ ପ୍ରଭୁ,
ନିର୍ମଥ୍ଯ ଭୁଜଵୀର୍ଯେଣ ସାଗରଂ ସରିତାଂ ପତିମ୍
ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଦ୍ୱାରା ନଦୀମାନଙ୍କର ମହାସାଗରକୁ ମଥନ କଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସମଯଂ କୃତ୍ଵା ମମଂଥୁର୍ଵରୁଣାଲଯମ୍ 4.37.
ଏଭଳି ଚୁକ୍ତି କରି, ସେମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଗୃହ ସାଗରକୁ ମଥନ କଲେ।
ମଥ୍ଯମାନଜଲାଜ୍ଜାତଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଃ ଶୀତାଂଶୁରୁଜ୍ଜ୍ଵଲଃ
ମଥିତ ଜଳରୁ ଶୀତଳ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ବିକିରଣ କରୁଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରମା ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
ତଯା ଵିଲୋକିତାଃ ସର୍ଵେ ଦୈତ୍ଯଦାନଵସତ୍ତମାଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଵିଧିନା ଵିଷ୍ଣୁନା ଚୀର୍ଣଂ ଵ୍ରତଂ ତେନାବ୍ଧିସଂଭଵା
ବିଷ୍ଣୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରତ କରିଥିଲେ, ଏହିଥିରୁ ସାଗରଜନିତା ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
କିଂ ଚ ରାଜସଭାଵେନ ଶକ୍ରେଣୈତତ୍କୃତଂ ଯତଃ
ଏହା ଉପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ରାଜସଭାର ଭାବରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ତମସାଵୃତଚିତ୍ତୈସ୍ତୁ ସଂଚୀର୍ଣଂ ଦୈତ୍ଯଦାନଵୈଃ
ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ, ଯାଁହାଙ୍କ ମନ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକା ଥିଲା, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ କରିଥିଲେ।
ଏଵଂ ସଶ୍ରୀକମଭଵତ୍ସଦେଵାସୁରମାନୁଷମ୍
ଏଭଳି ଭାଗ୍ୟ ସହିତ, ଏହା ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ଘଟଣା ହେଲା।
ପ୍ରାରଭ୍ଯତେ ପାର୍ଯତେ ଚ ସର୍ଵଂ ଵଦ ଯଦୂତ୍ତମ
ହେ ଯଦୁମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୌଣସି କାମ ଆରମ୍ଭ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କେମିତି ହୁଏ, ତୁମେ କହ।
ଉପଵାସସ୍ଯ ନିଯମଂ କୁର୍ଯାଦାଶୁ ସୁହୃଦ୍ଧୃଦି
ଉପବାସର ନିୟମ ଦୟାଳୁ ହୃଦୟରେ ଶୀଘ୍ର ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵର୍ଣରୌପ୍ଯାରକୂଟୋତ୍ଥା ତାମ୍ରମୃତ୍କାଷ୍ଠଜାଥ ଵା
ସେଠି ସୁନା, ରୂପା, କଂସା, ମାଟି କିମ୍ବା କାଠରେ ତିଆରି ଯେଉଁ ଥାଉ, ସେସବୁ ଚାଲିବ।
ପଦ୍ମହସ୍ତାଂ ପଦ୍ମଵର୍ଣାଂ ପଦ୍ମାଂ ପଦ୍ମଦଲେକ୍ଷଣାମ୍ 4.37.
ହସ୍ତରେ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା, ପଦ୍ମବର୍ଣ୍ଣା, ପଦ୍ମ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ତତୋ ଯାମତ୍ରଯେ ଜାତେ ନିମ୍ନଗାଯାଂ ଗୃହେଽଥ ଵା
ତିନି ପ୍ରହର ରାତି ହେଲାପରେ, ନଦୀ କିମ୍ବା ଘରେ ଯେଉଁଠି ହେଉ, ଏହା କରିବା।
ଦେଵାନ୍ପିତୄଂଶ୍ଚ ସଂତର୍ପ୍ଯ ତତୋ ଦେଵଗୃହଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ପରେ ଦେବମନ୍ଦିରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଚପଲାଯୈ ନମଃ ପାଦୌ ଚଂଚଲାଯୈ ଚ ଜାନୁନୀ
ପାଦରେ ଚପଳାଙ୍କୁ, ହାଁଟୁରେ ଚଞ୍ଚଳାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସ୍ତନୌ ମନ୍ମଥଵାସିନ୍ଯୈ ଲଲିତାଯୈ ଭୁଜଦ୍ଵଯମ୍
ସ୍ତନରେ ମନ୍ମଥବାସିନୀଙ୍କୁ, ଦୁଇ ବାହୁରେ ଲଳିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ଶ୍ରିଯୈ ଶିରଃ ପୂଜ୍ଯ ଦଦ୍ଯାନ୍ନୈଵେଦ୍ଯମାଦରାତ୍
ମୁଣ୍ଡରେ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପୂଜା କରି, ଆଦର ସହିତ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସୁଵାସିନୀ ପୂଜ୍ଯା କୁସୁମୈଃ କୁଂକୁମେନ ଚ
ତାପରେ ଏକ ବିବାହିତା ଜନନୀଙ୍କୁ ଫୁଲ ଓ କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ତୁ ତଂଡୁଲପ୍ରସ୍ଥଂ ଘୃତପାତ୍ରେଣ ସଂଯୁତମ୍
ତାପରେ ଘିଅ ମିଶା ଚାଉଳକୁ ଏକ ପାତ୍ରରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଦରକାର।
ନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ ତଦଶେଷେଣ ତତୋ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ
ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କରି ସେଥିରେ ଚୁପଚାପ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୀର୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ କମଲା ସଂପଦୁମା ନାରାଯଣୀ ତଦା ମାସାନୁମାସ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରୀଯତାମିତି କୀର୍ତଯେତ୍
ସେ ସମୟରେ, 'ଶ୍ରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କମଳା, ସମ୍ପଦା ଓ ନାରାୟଣୀ ପ୍ରତିମାସରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଶ୍ଚ ଦ୍ଵାଦଶେ ମାସି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ପଂଚମେ ଦିନେ ।। 4.37.
ତାପରେ ଦ୍ୱାଦଶ ମାସ ଆସିଲେ, ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ—
ଶଯ୍ଯାଯାଂ ସ୍ଥାପଯେଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତାମ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଶଯ୍ୟାରେ ବସାଇବା ଉଚିତ।