ଜପହୋମନମସ୍କାରୈଃ ସଂସ୍କାରୈର୍ଵା ପୃଥଗ୍ଵିଧୈଃ
ଜପ, ହୋମ, ନମସ୍କାର କିମ୍ବା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା,
ଵାସୁଦେଵାଯ ସା ଦତ୍ତା ମୁନିନା ମାନଵୃଦ୍ଧଯେ
ଏହି ବ୍ରତଟି ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ମଣିଷ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଵାସୁଦେଵୋଽପି ତାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପୀନୋନ୍ନତପଯୋଧରାମ୍
ବାସୁଦେବ ଏହି ବ୍ରତକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଯାହାଙ୍କ ଅଂକ ଉଚ୍ଚ ଓ ଭରିପୁରା ଥିଲା,
ଭାଭାସିତଦିଗାଭୋଗାଂ ସାକ୍ଷାଦ୍ଭାନୋଃ ପ୍ରଭାମିଵ ରେମେ ସହ ତଯା ରାଜନ୍ବିଭ୍ରମୋଦ୍ଭ୍ରାଂତଚିତ୍ତଯା
ଯାହାଙ୍କ ତେଜ ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ଆଲୋକିତ କରିଥିଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପରି, ସେ ରାଜା, ତାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ମନ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିଲେ ।
ସା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଜଗଜ୍ଜିଷ୍ଣୁଂ ପତିଂ ତ୍ରିଜଗତାଂ ପତିମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ବିଜୟୀ ଓ ତିନି ଲୋକର ନାଥ, ପୂଜା କଲେ ।
ହୃଷ୍ଟଂ ପୁଷ୍ଟଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵମଭଵଦ୍ଭା ଵିତଂ ତଯା
ସେ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ପୁଷ୍ଟିମାନ୍ ହେଲା ।
କ୍ଷେମଂ ସୁଭିକ୍ଷମାରୋଗ୍ଯମନାକ୍ରନ୍ଦମନାକୁଲମ୍
ସେଠାରେ କ୍ଷେମ, ପ୍ରଚୁର ଧନ-ଧାନ୍ୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, କୌଣସି ଦୁଃଖ ନଥିଲା, ଏବଂ ଅଶାନ୍ତି ମଧ୍ୟ ନଥିଲା ।
ଦିଵି ଦେଵା ମୁମୁଦିରେ ଦାନଵା ଦୈତ୍ଯମାଗତାଃ
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କଲେ, ଦାନବ ଓ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଚାଲିଗଲେ ।
ହୃଦଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣୈର୍ଵହ୍ନୌ ଭୁଜ୍ଯତେ ତ୍ରିଦିଵୈର୍ହଵିଃ 4.37.୧
ହୃଦୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଅଗ୍ନିରେ, ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ଆହୁତିକୁ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଵିରୋଚନପ୍ରଭୃତିଭିର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵଂ ଦୈତ୍ଯସତ୍ତମୈଃ
ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖି ବିରୋଚନ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୈତ୍ୟମାନେ
ସୋମସଂସ୍ଥାହଵିଃସଂସ୍ଥାପାକସଂଖ୍ଯାଦିଭିର୍ମଖୈଃ
ସୋମ ଯଜ୍ଞ, ଆହୁତି ଦେବା, ରନ୍ଧଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା
ଏଵଂ ଧର୍ମପ୍ରଧାନୈସ୍ତୈର୍ଵେଦଵାଦରତାତ୍ମଭି
ଏପରି ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ବେଦ ଶିକ୍ଷାରେ ଆସକ୍ତ ମନେ ଥିବା ସେମାନେ
ଲକ୍ଷ୍ମୀଵିଲାସପ୍ରଭଵୋ ଦେଵାନାମଭଵନ୍ମଦଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଖେଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅହଂକାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ସତ୍ଯଶୌଚଵିହୀନାଂସ୍ତାନ୍ଦେଵାନ୍ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ଚଞ୍ଚଲାନ୍
ସତ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ରତା ନଥିବା, ଚଞ୍ଚଳ ଦେବତାମାନେକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଭାଵିତଦେହୈସ୍ତୈଃ ପୁନରୁଦ୍ଧତମାନସୈଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀରେ ପ୍ରଭାବିତ ଦେହ ଓ ଅଧିକ ଅହଂକାରୀ ମନ ଥିବା ସେମାନେ
ଵଯଂ ଵେଦା ଵଯଂ ଯଜ୍ଞା ଵଯଂ ଵିଦ୍ଯା ଵଯ ଜଗତ୍
‘ଆମେ ବେଦ, ଆମେ ଯଜ୍ଞ, ଆମେ ଜ୍ଞାନ, ଆମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ’ ଏପରି କହିଲେ।
ଅହଂକାରଵିମୂଢାଂସ୍ତାଞ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦାନଵସତ୍ତମାନ୍
ଅହଂକାରରେ ମୁହଁ ହୋଇଥିବା ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବମାନେକୁ ଚିହ୍ନିଲେ।
କ୍ଷୀରାବ୍ଧିମଧ୍ଯଗତଯା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା କ୍ଷୀଣାର୍ଥସଂଚଯମ୍
କ୍ଷୀରସାଗର ମଧ୍ୟରେ ଗଲା ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ତାଙ୍କର ସମ୍ପଦ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଗତଶ୍ରୀକମଥାତ୍ମାନଂ ମତ୍ଵା ଶଂବରସୂଦନଃ 4.37.
ଶ୍ରୀ ହୀନ ଭାବରେ ନିଜକୁ ଭାବି, ଶମ୍ବର ନାଶକ ଏହି ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଯେନ ସଂପ୍ରାପ୍ଯତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଲବ୍ଧା ନ ଚଲତେ ପୁନଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମିଳେ, ଏକଥର ମିଳିଲେ ପୁଣି ଛାଡି ଯାଆନାହିଁ।
ନ ସା ଶ୍ରୀତ୍ଯଭିମନ୍ତଵ୍ଯା କନ୍ଯା ସା ପାଲ୍ଯତେ ଗୃହେ
ତାଙ୍କୁ ଧନ ବୋଲି ଭାବିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସେ ଗୃହରେ ରକ୍ଷିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଜିଅ।
ଶକ୍ରସ୍ଯୈତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବୃହସ୍ପତିରୁଦାରଧୀଃ
ଶକ୍ରଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଉଦାର ମନ ଥିବା ବୃହସ୍ପତି
ଯତ୍ପୁରା କସ୍ଯଚିତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵ୍ରତାନାମୁତ୍ତମଂ ଵ୍ରତମ୍
ଯେଉଁ ପୂର୍ବରୁ କାହାରୋ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିଲା, ସେହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରତ
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା କର୍ତୁମାରବ୍ଧଂ ସୁରେଶେନ ସୁରୈସ୍ତଥା
ସେଥିରେ ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ନାୟକ ତାହା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସିଦ୍ଧୈଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧଚରିତୈର୍ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନା
ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ସିଦ୍ଧମାନେ ସହିତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା
କୈଶ୍ଚିତ୍ସାତ୍ତ୍ଵିକଭାଵେନ ରାଜସେନାପରୈରପି
କେହି ସତ୍ତ୍ୱିକ ଭାବରେ, କେହି ରାଜସିକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଵ୍ରତେ ସମାପ୍ତେ ଭୂଯିଷ୍ଠେ ନିଷ୍ଠଯା ପରଯା ପ୍ରଭୋ
ବ୍ରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିଶ୍ଚୟ ସହିତ, ହେ ପ୍ରଭୁ,
ନିର୍ମଥ୍ଯ ଭୁଜଵୀର୍ଯେଣ ସାଗରଂ ସରିତାଂ ପତିମ୍
ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଦ୍ୱାରା ନଦୀମାନଙ୍କର ମହାସାଗରକୁ ମଥନ କଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସମଯଂ କୃତ୍ଵା ମମଂଥୁର୍ଵରୁଣାଲଯମ୍ 4.37.
ଏଭଳି ଚୁକ୍ତି କରି, ସେମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଗୃହ ସାଗରକୁ ମଥନ କଲେ।
ମଥ୍ଯମାନଜଲାଜ୍ଜାତଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଃ ଶୀତାଂଶୁରୁଜ୍ଜ୍ଵଲଃ
ମଥିତ ଜଳରୁ ଶୀତଳ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ବିକିରଣ କରୁଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରମା ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।