ଧୂପଦୀପାଦିଭିଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ଯଥାଯୋଗ୍ଯୈଃ ସମାର୍ଚଯତ୍
ସେ ଧୂପ, ଦୀପ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଯଥାଯଥ ଉପଚାରରେ ରାଜାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ହଂଭାଶବ୍ଦେନ ମହତା ଵିଲଲାପ ଭଯାତୁରା
ଭୟରେ ଆତୁର ହୋଇ, ସେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦରେ 'ହଁଭା' ବୋଲି କାନ୍ଦିଲେ।
ଶୀଘ୍ରଂ ହତ୍ଵା ତୁ ଶାର୍ଦୂଲଂ ମୁମୋଦ ନୃପତିସ୍ତଦା
ରାଜା ଶୀଘ୍ର ଶାର୍ଦୂଳକୁ ମାରି, ସେ ସମୟରେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଭୂପତିଂ ପ୍ରାହ ନମ୍ରାତ୍ମା ଧର୍ମଜ୍ଞଂ ଚଂଦ୍ରଶେଖରମ୍ ୧
ନମ୍ର ହୃଦୟରେ, ସେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରହ୍ରାଦସ୍ଯୈଵ ଶାପେନ ଵ୍ଯାଘ୍ରଦେହତ୍ଵମାଗତଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କର ଶାପରେ ସେ ବାଘର ଦେହ ପାଇଥିଲେ।
ନୃପତିର୍ଗୃହମାଗତ୍ଯ ସୁଷ୍ଵାପ ପରଯା ମୁଦା
ରାଜା ଘରକୁ ଫେରି, ବହୁତ ଖୁସିରେ ଭଲଭାବେ ଶୁଇଥିଲେ।
ନୃପୋକ୍ତଃ ସ ଯଯୌ ତତ୍ର ଯତ୍ର କାମାଵରୂଥିନୀ
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ସେଠାକୁ ଗଲେ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛାମତୀ ମହିଳା ରହୁଥିଲେ।
ଅସ୍ଯା ମୂର୍ତିପ୍ରଭାଵେନ ରାଜାସୌ ମୋହମାପ୍ସ୍ଯତି
ତାଙ୍କର ରୂପର ଶକ୍ତିରେ ସେଇ ରାଜା ଭ୍ରମରେ ପଡିଯିବେ।
ତଥା ମତ୍ଵା ସ ନୃପତିର୍ନ ଵିଵାହମଥାକରୋତ୍
ଏହିପରି ଭାବି, ରାଜା ବିବାହ କରିଲେ ନାହିଁ।
ବଲଭଦ୍ରସ୍ଯ ସା ପତ୍ନୀ ବଭୂଵ ଵରଵର୍ଣିନୀ
ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ହେଲେ।
ମୋହିତଃ କାମବାଣେନ ମୂର୍ଚ୍ଛିତଃ ପତିତୋ ଭୁଵି
କାମବାଣରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ଅଚେତନ ହେଇ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ।
ଶିବିକାଂ ଚୈଵ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସଭାଯାଂ ଚ ସମୈରଯତ୍
ସେ ଏକ ଡୋଲି ଖରିଦି, ସଭାରେ ଆଣି ରଖିଲେ।
କସ୍ଯେଯଂ ସୁନ୍ଦରୀ ଭାର୍ଯା କୁତୋ ଜାତା ମହୋତ୍ତମା
ଏହି ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ କାହାର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ? ସେ କେଉଁଠୁ ଆସିଛନ୍ତି?
ମମେଯଂ ସୁନ୍ଦରୀ ନାରୀ ରତ୍ନଦତ୍ତସ୍ଯ ସା ସୁତା
ଏହି ସୁନ୍ଦରୀ ମୋର; ସେ ରତ୍ନଦତ୍ତଙ୍କର କନ୍ୟା।
ମମ ଦାସସ୍ଯ ଯା ପତ୍ନୀ ତ୍ଵଦ୍ଯୋଗ୍ଯା ଭୂପତେ ସଦା
ମୋ ଦାସଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ସଦା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ରାଜା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ କ୍ରୋଧତାମ୍ରାକ୍ଷୋ ଭୂପତିସ୍ତମୁଵାଚ ହ
ଏପରି କହିଲେ, ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକୁ କରି, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗୃହ୍ଣାମି ଯଦି ତାଂ ଦେଵୀଂ ନରକେ ଯମକିଂକରାଃ
ମୁଁ ଯଦି ସେଇ ମହିଳାକୁ ନେଉଛି, ଯମର ସେବକମାନେ ମୋତେ ନରକକୁ ନେଇଯିବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭୂପତିସ୍ତୂର୍ଣଂ ଵିରହାଗ୍ନିପ୍ରପୀଡିତଃ
ଏହିପରି କହି, ବିୟୋଗର ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ରାଜା ତୁରନ୍ତ କାମ କଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତୁ ଵୈତାଲୋ ନୃପଂ ପ୍ରାହ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଭୋଃ
ଏପରି କହି, ବେତାଳ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ରାଜା, ଶୁଣନ୍ତୁ।'
ସେନାପତିସ୍ତୁ ତତ୍ରୈଵ ଭସ୍ମସାଦଭଵତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସେଠାରେ ସେନାପତି କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଛାର ହୋଇଗଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗତାସ୍ତୁ ତେ ସର୍ଵେ କସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯାଧିକଂ ମତମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ; କାହାର ପୁଣ୍ୟ ଅଧିକ ବୋଲି ମନାଯାଏ?
ମରଣଂ କିଂକରସ୍ଯୈଵ ଯୋଗ୍ଯଂ ଭୂପତିହେତଵେ
ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ କେବଳ ଦାସଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଯୋଗ୍ୟ କି?
ଦତ୍ତା ଯତ୍କିଂକରେଣୈଵ ସୁଂଦରୀ ନୃପହେତଵେ
ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ଦାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ଜିତ୍ଵା କାମଂ ତଥା ପାଲ୍ଯଂ ଧର୍ମଂ ତସ୍ମାନ୍ନୃପେଽଧିକମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଇଚ୍ଛାକୁ ଜୟ କରିପାରିବା, ସେଠି ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଧର୍ମ ରାଜାଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ଶୃଣୁ ଭୂପ ମହାଭାଗ କଥାଂ ତଵ ମନୋରମାମ୍
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ରାଜା, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଥାଟିକୁ ଶୁଣ।
ଉଜ୍ଜଯିନ୍ଯାଂ ମହାଭାଗ ମହାସେନୋ ନୃପୋଽଭଵେତ୍
ଉଜ୍ଜୟିନୀରେ, ହେ ମହାଭାଗ, ମହାସେନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଗୁଣାକରସ୍ତସ୍ଯ ସୁତୋ ମଦ୍ଯମାଂସପରାଯଣଃ
ସେ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ଗୁଣାକର, ମଦ ଓ ମାଂସରେ ଆସକ୍ତ ଥିଲେ।
ବାଂଧଵୈଃ ସ ପରିତ୍ଯକ୍ତୋ ବଭ୍ରାମ ଵସୁଧାତଲେ
ସେ ନିଜ ପରିବାର ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ ହୋଇ, ପୃଥିବୀରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
କପର୍ଦୀ ନାମ ତଂ ଯୋଗୀ କପାଲାନ୍ନୈରପୂଜଯତ୍
କପର୍ଦ୍ଦୀ ନାମକ ଏକ ଯୋଗୀ ତାଙ୍କୁ ଖପାଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ତଦାତିଥ୍ଯଂ ତଦର୍ଥଂ ସ ଯକ୍ଷିଣୀଂ ସମୁପାହ୍ଵଯତ୍
ସେ ଅତିଥି ସ୍ୱୀକାର ପାଇଁ, ଏକ ଯକ୍ଷିଣୀଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ।