ଶଂଖତୂର୍ଯନିନାଦେନ ଗୀତମଙ୍ଗଲନିସ୍ଵନୈଃ
ଶଂଖ ଓ ତୁରୀ ଶବ୍ଦ, ଗୀତ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି ସହିତ ସମାରୋହ ଆୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋଽସ୍ତସମଯେ ଭାନୋଃ କୁମାର୍ଯଃ କରକୈର୍ନଵୈଃ
ତାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ହେବାବେଳେ, ନୂଆ ଚଡ଼ି ପିନ୍ଧିଥିବା କୁଁଆରୀ ଝିଅମାନେ ଆସନ୍ତି।
ଯାମେଯାମେ ଗତେ ସ୍ନାନଂ ଦେଵୀପୂଜନମେଵ ଚ
ରାତିର ପ୍ରଥମ ପ୍ରହର କଟିଗଲେ, ସେମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ।
ପଦ୍ମାସନସ୍ଥିତା ସାଧ୍ଵୀ ତେନୈଵାର୍ଦ୍ରେଣ ଵାସସା
ସଦ୍ଗୁଣବତୀ ଜଣେ ଜଣାଣୀ, ପଦ୍ମାସନରେ ବସି, ସେଇ ଭିଜା କପଡ଼ା ପିନ୍ଧିଥିବେ।
କାଶ୍ଚିଦ୍ଵାଦ୍ଯଂତି ସଂହୃଷ୍ଟାଃ କାଶ୍ଚିନ୍ନୃତ୍ଯଂତି ହର୍ଷିତାଃ
କିଛି ଜଣେ ଆନନ୍ଦରେ ବାଦ୍ୟ ବଜାନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଖୁସିରେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଗୀତତାଲାନୁ ସଂବଦ୍ଧମନୁଦ୍ଧତମନାକୁଲମ୍
ସେମାନଙ୍କର ଗୀତ ତାଳ ଓ ଛନ୍ଦ ସହିତ ହୁଏ, ମନରେ ଅହଂକାର କିମ୍ବା ଅସ୍ଥିରତା ନଥାଏ।
ନୃତ୍ଯେନ ହୃଷ୍ଯତି ହରୋ ଗୌରୀ ଗୀତେନ ତୁଷ୍ଯତି
ନୃତ୍ୟ ଦେଖି ହର ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ଗୀତ ଶୁଣି ଗୌରୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ସୁଵାସିନୀଭ୍ଯସ୍ତାଂବୂଲଂ କୁଂକୁମଂ କୁସୁମାନି ଚ 4.28.
ବିବାହିତ ଜଣାଣୀମାନଙ୍କଠାରୁ ତାମ୍ବୁଳ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଫୁଲ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ନଟୈର୍ଵିଟୈର୍ଭଟୈଶ୍ଚୈଵ ତଥା ପ୍ରେକ୍ଷଣକୋତ୍ସଵୈଃ
ନଟ, ହାସ୍ୟକର, ବୀରମାନେ ଓ ଦୃଶ୍ୟ ଉତ୍ସବ ମଧ୍ୟ ଆୟୋଜିତ ହେବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ପ୍ରଭାତସମଯେ ସ୍ନାତ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ ପାର୍ଵତୀମ୍
ଏଭଳି, ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ସ୍ନାନ କରି, ପାର୍ବ୍ବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତୋଲଯେତ୍ସା ତଥାସୀନଂ ଗୁଡେନ ଲଵଣେନ ଚ
ସେ ବସିଥିବାବେଳେ, ଗୁଡ଼ ଓ ଲୁଣ ସହିତ ତୁଳାରେ ତୋଳିବା ଉଚିତ।
ପର୍ଵତାନାମପିଚ୍ଛେଦୈଃ କେଚିଦିଚ୍ଛଂତି ସୂରଯଃ
କେତେକ ଋଷି ଚାହାନ୍ତି, ପାହାଡ଼ର ଟୁକୁଡ଼ା ସହିତ ମଧ୍ୟ ତୁଳାରେ ତୋଳିବାକୁ।
ଲଵଣେନ ସହାତ୍ମା ହି ତୋଲ୍ଯତେ ଚ ଗୁଡେନ ଵା
ଏହିପରି, ଲୁଣ କିମ୍ବା ଗୁଡ଼ ସହିତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ତୁଳାରେ ତୋଳାଯାଏ।
ଏଵଂ ଦେଵୀଂ ପ୍ରଣମ୍ଯାର୍ଯାଂ କ୍ଷମାପ୍ଯ ଗୃହମାଵିଶେତ୍
ଏଭଳି ଆଦର ସହିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଖ୍ଷମା ଚାହିଁ, ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନଂ ଚ ମଧୁରପ୍ରାଯଂ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ସୁଵାସିନୀଃ
ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ବିବାହିତ ମହିଳାମାନେଙ୍କୁ ଭଲଭାବରେ ଭୋଜନ କରାଯିବା ପରେ,
ଯଚ୍ଚ ଦେଵ୍ଯାଃ ପୁରୋ ଦତ୍ତଂ ନୈଵେ ଦ୍ଯାଦି ତଦିଚ୍ଛଯା
ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେଗୁଡିକୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ,
ତତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗୃହସ୍ଥେଭ୍ଯଃ କୃତକୃତ୍ଯା ଭଵେତ୍ତଦା
ତାପରେ ଗୃହସ୍ଥମାନେଙ୍କୁ ଦେଇଦେବା ଉଚିତ; ଏହି ସମୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।
ସପ୍ତଧାନ୍ଯସ୍ଵରୂପାଂ ଚ ଶୂର୍ପେ ସଂପୂଜଯେଦୁମାମ୍ 4.28.
ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟର ଆକୃତିରେ ଉମାଙ୍କୁ ଏକ ମୁଢ଼ାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମାଘମାସତୃତୀଯାଯାଂ ଵିଶେଷଃ ଶ୍ରୂଯତାମିତି ତୋଲଯିତ୍ଵା କୁଂଦପୁଷ୍ପୈଃ ପୂଜଯେତ୍ତତ୍ସୁତାମିତି
ମାଘ ମାସର ତୃତୀୟାର ବିଶେଷ ପାଳନ ଶୁଣ; ତୁଳି ଦେଇ, କୁନ୍ଦ ଫୁଲରେ ତାଙ୍କର କନ୍ୟାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏତେନ କାରଣେନୋକ୍ତା ଚତୁର୍ଥୀ କୁନ୍ଦସଂଜ୍ଞଯା ଜଯଯା ମୁନିକନ୍ଯାନାଂ ଯତ୍ପୁରା ସମୁଦାହୃତମ୍
ଏହି କାରଣରୁ ଚତୁର୍ଥୀକୁ 'କୁନ୍ଦ' ନାମ ଦିଆଯାଇଛି; ଯେପରି ମୁନିଙ୍କର କନ୍ୟାମାନଙ୍କ କଥାରେ ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିଲା।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ତଯା ବ୍ରାହ୍ମଣଵାକ୍ଯେନ ସର୍ଵମେତତ୍କୃତଂ ପୁରା
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କର କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ଏହି ସବୁ ପୁରୁଣା ଦିନରେ ହୋଇଥିଲା।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ମହୀପୃଷ୍ଠେ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନଂ ଯଥେପ୍ସଯା
ପୃଥିବୀରେ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ ଦାନ ଦେଇ,
କାଲେନ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତା ମରଣଂ ମନୁଜେଶ୍ଵର ଅଵଂତିସୁନ୍ଦରୀ ନାମ ଦେଵାନାମପି ସୁନ୍ଦରୀ
ସମୟ ଆସିଲାପରେ, ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ସୁନ୍ଦରୀ, ଅବନ୍ତୀସୁନ୍ଦରୀଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା।
ଯଦି ଵକ୍ତ୍ରସହସ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରଂ ସ୍ଯାତ୍କଥଂଚନ
ଯଦି ହଜାର ହଜାର ମୁହଁ ଥାଏ ମଧ୍ୟ,
ଚୈତ୍ରତୃତୀଯାମାହାତ୍ମ୍ଯାତ୍ସା ବଭୂଵ ପ୍ରଭାଵତୀ
ଚୈତ୍ର ତୃତୀୟାର ମହିମାରୁ ତିଁ ସ୍ୱପ୍ନଦୀପ୍ତ ହେଲେ।
ଲବ୍ଧାବ୍ଧିସଂଭଵା ଯଦ୍ଵତ୍କୃଷ୍ଣେନାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣା
ଯେପରି କୃଷ୍ଣ, ଯାହାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କଷ୍ଟହୀନ, ସମୁଦ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପାଇଥିଲେ,
ଯଦଦାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ସା ଭୂଷଣଂ କଟକାଦିକମ୍
ଯେଉଁ ଭୂଷଣ, କଂକଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ,
ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚ ଜନଯାମାସ ଵିଷ୍ଣୁଶକ୍ରପରାକ୍ରମାନ୍ 4.28.
ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଥିବା ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଏଵଂ ରୂପଂ ମହତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ପୁତ୍ରସଂପଦମ୍
ଏପରି ଦେହର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ପୁଅର ସମ୍ପଦ ପାଇ,
ଶକ୍ରାଦିଲୋକପା ଲାନାଂ ଭଵନେଷୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକପାଳମାନେଙ୍କ ଘରେ କ୍ରମେ ବାସ କଲେ।