ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତୁ ଵୈତାଲୋ ନୃପତିଂ ପ୍ରାହ ନମ୍ରଧୀଃ
ଏପରି କହି, ବେତାଳ ନମ୍ର ହୃଦୟରେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନୃପସ୍ଯୈଵୋପକାରଂ ଚ ସ୍ଵଭାଵୋ ଵିଧିନା କୃତଃ
ରାଜାଙ୍କର ଉପକାର କରିବା ଗୁଣ ଭାଗ୍ୟଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ।
ପତିଵ୍ରତାପ୍ରଭାଵେନ ଜୀଵଦାନେନ ଭୂପତେଃ
ପତିବ୍ରତା ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ରାଜାଙ୍କର ଜୀବନ ଦାନ ଦ୍ୱାରା,
ନିର୍ଭଯଃ ଶଂଖଚୂଡସ୍ତୁ ସ୍ଵଶତ୍ରୁଂ ପ୍ରତି ଚାଗମତ୍
ଅଭୟ ହୋଇ, ଶଂଖଚୂଡ଼ ନିଜ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଚଂଦ୍ରଶେଖରଭୂପସ୍ଯ ନଗରୀ ଦକ୍ଷିଣେ ସ୍ଥିତା
ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ରାଜାଙ୍କ ନଗରର ଦକ୍ଷିଣ ପ୍ରଦେଶରେ,
ରତ୍ନଦତ୍ତୋଵସଦ୍ଵୈଶ୍ଯୋ ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଧନଧାନ୍ଯଵାନ୍
ରତ୍ନଦତ୍ତ ନାମକ ଏକ ବ୍ୟାପାରୀ ବସୁଥିଲେ, ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ।
ତଦ୍ରୂପମୁତ୍ତମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ଵୈଶ୍ଯୋ ଭୂପତିଂ ପ୍ରତି
ସେ ବ୍ୟାପାରୀ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପକୁ ଦେଖି, ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତାଂ ଗୃହାଣ କୃପାସିଂଧୋ ତ୍ଵଦ୍ଯୋଗ୍ଯା ଵିଧିନିର୍ମିତା
ହେ କୃପାସାଗର, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର; ସେ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଭାଗ୍ୟଦ୍ୱାରା ତିଆରି।
ମଂତ୍ରିଣଂ ଵିଦୁରଂ ପ୍ରାହ ତ୍ଵଂ ଚ ଗଚ୍ଛ ମହାମତେ
ସେ ମନ୍ତ୍ରୀ ବିଦୁରଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଯାଅ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଯଯୌ ଗେହଂ ଭୂପତିଶ୍ଚଂଦ୍ରଶେଖରଃ। ଶ୍ଯାମଲା ନାମ ତତ୍ପତ୍ନୀ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ରାଜାନମାଗତମ୍
ଏପରି କହି, ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ରାଜା ଘରକୁ ଗଲେ; ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଶ୍ୟାମଳା ରାଜା ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିଲେ।
ଧୂପଦୀପାଦିଭିଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ଯଥାଯୋଗ୍ଯୈଃ ସମାର୍ଚଯତ୍
ସେ ଧୂପ, ଦୀପ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଯଥାଯଥ ଉପଚାରରେ ରାଜାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ହଂଭାଶବ୍ଦେନ ମହତା ଵିଲଲାପ ଭଯାତୁରା
ଭୟରେ ଆତୁର ହୋଇ, ସେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦରେ 'ହଁଭା' ବୋଲି କାନ୍ଦିଲେ।
ଶୀଘ୍ରଂ ହତ୍ଵା ତୁ ଶାର୍ଦୂଲଂ ମୁମୋଦ ନୃପତିସ୍ତଦା
ରାଜା ଶୀଘ୍ର ଶାର୍ଦୂଳକୁ ମାରି, ସେ ସମୟରେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଭୂପତିଂ ପ୍ରାହ ନମ୍ରାତ୍ମା ଧର୍ମଜ୍ଞଂ ଚଂଦ୍ରଶେଖରମ୍ ୧
ନମ୍ର ହୃଦୟରେ, ସେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରହ୍ରାଦସ୍ଯୈଵ ଶାପେନ ଵ୍ଯାଘ୍ରଦେହତ୍ଵମାଗତଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କର ଶାପରେ ସେ ବାଘର ଦେହ ପାଇଥିଲେ।
ନୃପତିର୍ଗୃହମାଗତ୍ଯ ସୁଷ୍ଵାପ ପରଯା ମୁଦା
ରାଜା ଘରକୁ ଫେରି, ବହୁତ ଖୁସିରେ ଭଲଭାବେ ଶୁଇଥିଲେ।
ନୃପୋକ୍ତଃ ସ ଯଯୌ ତତ୍ର ଯତ୍ର କାମାଵରୂଥିନୀ
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ସେଠାକୁ ଗଲେ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛାମତୀ ମହିଳା ରହୁଥିଲେ।
ଅସ୍ଯା ମୂର୍ତିପ୍ରଭାଵେନ ରାଜାସୌ ମୋହମାପ୍ସ୍ଯତି
ତାଙ୍କର ରୂପର ଶକ୍ତିରେ ସେଇ ରାଜା ଭ୍ରମରେ ପଡିଯିବେ।
ତଥା ମତ୍ଵା ସ ନୃପତିର୍ନ ଵିଵାହମଥାକରୋତ୍
ଏହିପରି ଭାବି, ରାଜା ବିବାହ କରିଲେ ନାହିଁ।
ବଲଭଦ୍ରସ୍ଯ ସା ପତ୍ନୀ ବଭୂଵ ଵରଵର୍ଣିନୀ
ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ହେଲେ।
ମୋହିତଃ କାମବାଣେନ ମୂର୍ଚ୍ଛିତଃ ପତିତୋ ଭୁଵି
କାମବାଣରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ଅଚେତନ ହେଇ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ।
ଶିବିକାଂ ଚୈଵ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସଭାଯାଂ ଚ ସମୈରଯତ୍
ସେ ଏକ ଡୋଲି ଖରିଦି, ସଭାରେ ଆଣି ରଖିଲେ।
କସ୍ଯେଯଂ ସୁନ୍ଦରୀ ଭାର୍ଯା କୁତୋ ଜାତା ମହୋତ୍ତମା
ଏହି ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ କାହାର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ? ସେ କେଉଁଠୁ ଆସିଛନ୍ତି?
ମମେଯଂ ସୁନ୍ଦରୀ ନାରୀ ରତ୍ନଦତ୍ତସ୍ଯ ସା ସୁତା
ଏହି ସୁନ୍ଦରୀ ମୋର; ସେ ରତ୍ନଦତ୍ତଙ୍କର କନ୍ୟା।
ମମ ଦାସସ୍ଯ ଯା ପତ୍ନୀ ତ୍ଵଦ୍ଯୋଗ୍ଯା ଭୂପତେ ସଦା
ମୋ ଦାସଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ସଦା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ରାଜା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ କ୍ରୋଧତାମ୍ରାକ୍ଷୋ ଭୂପତିସ୍ତମୁଵାଚ ହ
ଏପରି କହିଲେ, ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକୁ କରି, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗୃହ୍ଣାମି ଯଦି ତାଂ ଦେଵୀଂ ନରକେ ଯମକିଂକରାଃ
ମୁଁ ଯଦି ସେଇ ମହିଳାକୁ ନେଉଛି, ଯମର ସେବକମାନେ ମୋତେ ନରକକୁ ନେଇଯିବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭୂପତିସ୍ତୂର୍ଣଂ ଵିରହାଗ୍ନିପ୍ରପୀଡିତଃ
ଏହିପରି କହି, ବିୟୋଗର ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ରାଜା ତୁରନ୍ତ କାମ କଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତୁ ଵୈତାଲୋ ନୃପଂ ପ୍ରାହ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଭୋଃ
ଏପରି କହି, ବେତାଳ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ରାଜା, ଶୁଣନ୍ତୁ।'
ସେନାପତିସ୍ତୁ ତତ୍ରୈଵ ଭସ୍ମସାଦଭଵତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସେଠାରେ ସେନାପତି କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଛାର ହୋଇଗଲେ।