କୋଟନୀଂ ଶୂଲିନଂ କୁକ୍ଷୌ ମଂଗଲାଂ ଶର୍ଵସଂଯୁତାମ୍ 4.25.
କୋଟନୀଙ୍କୁ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଭାବେ ଉଦରରେ ଓ ମଙ୍ଗଳାଙ୍କୁ ଶର୍ବଙ୍କ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅନଂତାଂ ତ୍ରିପୁରଘ୍ରଂ ଚ ପୂଜଯେତ୍କରସଂପୁଟେ
ଅନନ୍ତା ଓ ତ୍ରିପୁରଘ୍ରଙ୍କୁ ହାତର ମଝିରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵାତ୍ମନା ଚ ସହିତାଂ ଲଲିତାଂ ମସ୍ତକୋପରି ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତିସହିତୋ ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ
ଲଳିତାଙ୍କୁ ସର୍ବାତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ମୁଣ୍ଡର ଉପରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ସୁଗନ୍ଧି ଓ ମାଳା ଲଗାଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକମଗ୍ରତଃ
ଏଭଳି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରି, ସୌଭାଗ୍ୟାଷ୍ଟକକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତଵରାଜେକ୍ଷୁଲଵଣଂ କୁଂକୁମଂ ଚ ତଥାଷ୍ଟମମ୍
ଖଣ୍ଡସାକର, ଲୁଣ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଏଭଳି ଆଠଟି ଜିନିଷ ଦେବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ନିଵେଦ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଶିଵଯୋଃ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ନିବେଦନ କରି, 'ଏହା ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ପ୍ରାତଃ ସମୁତ୍ଥାଯ କୃତପ୍ରାଣ ଜଯଃ ଶୁଚିଃ ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକସଂଯୁକ୍ତଂ ସୌଵର୍ଣଚରଣଦ୍ଵଯମ୍
ତାପରେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପ୍ରାଣକ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସୌଭାଗ୍ୟାଷ୍ଟକ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚରଣ ଦୁଇଟି ସହିତ—
ପ୍ରୀଯତାମତ୍ର ଲଲିତା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେ ଦଯେତ୍
ଏଠାରେ ଲଳିତା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଶନେ ନାମମଂତ୍ରେ ଚ ଵିଶେଷୋଽଯଂ ନିବୋଧ ମେ
ଭୋଜନ ସମୟରେ ନାମମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ବିଷୟରେ ଏହି ବିଶେଷ ନିୟମକୁ ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମଂଦାରପୁଷ୍ପଂ ଚ ବିଲ୍ଵପତ୍ରଂ ଶୁଚୌ ସ୍ମୃଂତମ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଓ ବିଲ୍ବ ପତ୍ର ପବିତ୍ର ବୋଲି ମନ୍ୟ।
କ୍ଷୀରମାଶ୍ଵଯୁଜେ ତଦ୍ଵତ୍କାର୍ତିକେ ପୃଷ ଦାଜ୍ଯକମ୍ 4.25.
ଆଶ୍ୱୟୁଜ ମାସରେ ଦୁଧ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଘିଅ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ମାଘେ କୃଷ୍ଣତିଲାଂସ୍ତଦ୍ଵତ୍ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନେ
ମାଘ ମାସରେ କଳା ତିଳ ଦେବା ଦରକାର, ଏବଂ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଗୋମାତାର ପାଞ୍ଚଟି ଉତ୍ପାଦନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାସୁଦେଵୀ ତଥା ଗୌରୀ ମଙ୍ଗଲା କମଲା ସତୀ
ବାସୁଦେବୀ, ଗୌରୀ, ମଙ୍ଗଳା, କମଳା ଏବଂ ସତୀ—
ମଲ୍ଲିକାଶୋକକମଲକଦଂବୋତ୍ପଲମାଲତି ସିଂଦୁଵାରଂ ଚ ମାସେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ କ୍ରମଶଃ ସ୍ମୃତମ୍
ମଲ୍ଲିକା, ଅଶୋକ, କମଳ, କଦମ୍ବ, ଉତ୍ପଳ, ମାଲତୀ ଏବଂ ସିନ୍ଦୁବାର—ଏହି ସମସ୍ତ ଫୁଲ ଏକ ପରେ ଏକ ମାସକୁ ମାସ ମନେ ପକାଯାଏ।
ଜପାକୁସୁଂଭକୁସୁମଂ ମାଲତୀ ଶତପତ୍ରିକା
ଜପା, କୁସୁମ୍ଭ ଫୁଲ, ମାଲତୀ ଏବଂ ଶତପତ୍ରୀ କମଳ—
ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦୁପୋଷ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ ଵ୍ରତାଂତେ ଶଯନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତମ୍
ଏଭଳି ଏକ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରି, ବ୍ରତ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ସାଜସଜ୍ଜା ସହିତ ଶଯ୍ୟା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଉମାମହେଶ୍ଵରଂ ହୈମଂ ଵୃଷଭଂ ଚ ଗଵା ସହ
ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଏକ ବୃଷ ଓ ଗାଈ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯାନ୍ଯପି ଯଥାଶକ୍ତି ମିଧୁନାନ୍ଯଂବରାଦିଭିଃ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯେନ ରହିତଃ ପୂଜଯେଦ୍ଗତଵିସ୍ମଯଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଯେପରି ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ପୋଷାକ ଓ ଗହଣା ଇତ୍ୟାଦି ମଧ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, କଞ୍ଜୁସି ଛାଡ଼ି ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବ ଛାଡ଼ି।
ଏଵଂ କରୋତି ଯଃ ସମ୍ଯକ୍ସୌଭାମ୍ଯଶଯନଵ୍ରତମ୍
ଏଭଳି ଯିଏ ଭଲଭାବେ ସୌଭାଗ୍ୟ ଶଯ୍ୟା ବ୍ରତ କରେ—
ସୌଭାଗ୍ଯାରୋଗ୍ଯରୂପାଯୁର୍ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରଭୂଷଣୈଃ
ସେ ସୌଭାଗ୍ୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଲାଭ କରେ।
ଯସ୍ତୁ ଦ୍ଵାଦଶ ଵର୍ଷାଣି ସୌଭାଗ୍ଯଶଯନଂ ଵ୍ରତମ୍ ପୂଜ୍ଯମାନୋ ଭଵେତ୍ସମ୍ଯ ଗ୍ଯାଵତ୍କଲ୍ପାଯୁତତ୍ରଯମ୍ ।। 4.25.
ଯିଏ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ସୌଭାଗ୍ୟ ଶଯ୍ୟା ବ୍ରତ ପାଳନ କରେ, ସେ ତିନି ଲକ୍ଷ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜ୍ୟ ହୁଏ।
ନାରୀ ଵା କୁରୁତେ ଯା ତୁ କୁମାରୀ ଵା ନରେଶ୍ଵର
ନାରୀ କିମ୍ବା କୁମାରୀ ଯେଉଁଠି ହେଉନ୍ତୁ, ହେ ରାଜା—
ଶୃଣୁଯାଦପି ଯଶ୍ଚୈତତ୍ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦଥ ଵା ମତିମ୍
ଯିଏ ଏହି କଥା ଶୁଣେ, କିମ୍ବା ଦାନ କରେ, କିମ୍ବା ମନରେ ଭାବେ—
ଇଦମିହ ମଦନେନ ପୂର୍ଵମିଷ୍ଟଂ ଚରିତମିଦଂ ଶଶବିଂଦୁନା ଵ୍ରତଂ ଵୈ
ଏହି ବ୍ରତ ପୂର୍ବରୁ ଏଠାରେ ମଦନ ଓ ଶଶବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲା।
ଯାନୀହ ଦତ୍ତାନି ପୁରା ନରେଂଦ୍ରୈର୍ଦାନାନି ଧର୍ମାର୍ଥଯଶସ୍କରାଣି
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏଠାରେ ରାଜାମାନେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଧର୍ମ, ଧନ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦେଇଥିଲେ।
ରସକଲ୍ଯାଣିନୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଉଵାଚ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ କିଞ୍ଚିଦ୍ଵ୍ରତଂ ବ୍ରୂହି ଜନାର୍ଦନ
ରସକଲ୍ୟାଣିନୀ ବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପଚାରିଲେ: ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା କିଛି ବ୍ରତ ବତାନ୍ତୁ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଯଦୁମାଯୈ ପୁରା ଦେଵ ଉଵାଚାସୁରସୂଦନଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଯେଉଁ ଦେବତା ପୂର୍ବରୁ ଉମାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ହେ ଅସୁର ଦଳନ—
ତଦିଦାନୀଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତି ଫଲପ୍ରଦମ୍
ସେଇ କଥା ଏବେ ମୁଁ କହିବି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵାଵହିତୋ ଭୂତ୍ଵା ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ସାବଧାନ ହୋଇ ସୁଣ, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷତୃତୀଯାଯାଂ ସ୍ନାତଃ ସଦ୍ଗୌରସର୍ଷପୈଃ ଦଧିଚଂଦନସଂମିଶ୍ରଂ ଲଲାଟେ ତିଲକଂ ନ୍ଯସେତ୍
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ ସ୍ନାନ କରି, ଭଲ ଧରଣର ସଫେଦ ସରଷପ, ଦହି ଓ ଚନ୍ଦନ ମିଶାଇ ଲଳାଟରେ ଟିକିଆ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।