ଉମାମହେଶ୍ଵରଂ ହୈମଂ ସମାପ୍ତେ କାରଯେନ୍ନୃପ
ହେ ରାଜନ୍, ଶେଷରେ ହେମରେ ତିଆରି ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ବନେଇବା ଉଚିତ।
ଅଶନଂ ଚ ଶୁଭଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ଵେତଚ୍ଛତ୍ରଂ କମଂଡଲୁମ୍
ଶୁଭ ଖାଦ୍ୟ, ସ୍ୱେତ ଛତା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ପୀତଯଜ୍ଞୋପଵୀତୈଶ୍ଚ ଦୀପନେତ୍ରୈଃ ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ
ହଳଦିଆ ଉପବୀତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୀପ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଉମାମହେଶ୍ଵରଂ ସ୍ଥାପ୍ଯ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି
ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଘୃତପକ୍ଵୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଦୀପମାଲାଭିରେଵ ଚ 4.24.
ଘିଅରେ ପକାଯାଇଥିବା ପ୍ରସାଦ ଓ ଦୀପମାଳା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ଜୀରକୈର୍ଲଵଣୈଶ୍ଚୈଵ କୁସୁମ୍ଭୈଃ କୁଂକୁମୈସ୍ତଥା ପୂଜଯେଦ୍ଦେଵଦେଵେଶଂ କ୍ଷମଯେତ୍ତଦନଂତରମ୍
ଜିରା, ଲୁଣ, କୁସୁମ୍ଭ ଓ କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ଦେବଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପରେ ଖ୍ଷମା ଚାହିଁବା ଉଚିତ।
ଶଂଖଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୋଷୈର୍ଵେଦଧ୍ଵନିସମନ୍ଵିତୈଃ
ଶଂଖ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଧ୍ୱନି, ବେଦର ସ୍ୱର ସହିତ ଉଚ୍ଚରିତ ହୁଏ।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତଫଲଭାଗୀ ସ୍ଯାତ୍ସର୍ଵଦେଵୈଶ୍ଚ ପୂଜ୍ଯତେ
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ଫଳ ପାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଏ।
ତଦଂତେ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତୀହ ନ ସଂଶଯଃ
ଶେଷରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏଠି ଶିବଙ୍କ ସାମୀପ୍ୟ ଲାଭ କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯୋଽହଂ ସା ଚ ସ୍ମୃତା ଗୌରୀ ଯା ଗୌରୀ ସ ମହେଶ୍ଵରଃ
ମୁଁ ଯିଏ, ସେହି ଗୌରୀ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ; ଯିଏ ଗୌରୀ, ସେ ମହେଶ୍ୱର।
ଏଷା ହିମାଦ୍ରିଦୁହିତୁର୍ଦଯିତା ତୃତୀଯା ରଂଭାଵିଧାନମଲଭଦ୍ଭୁଵି ତତ୍କୃତେତି
ଏହିଯେ ହିମାଲୟର ତୃତୀୟ କନ୍ୟା, ଯିଏ ପୃଥିବୀରେ ରମ୍ଭା ରୂପ ପାଇଥିଲେ—ଏହିପରି କହାଯାଏ।
ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକଵର୍ଣନମ୍ ସୌଭାଗ୍ଯଶଯନଂ ନାମ ଯତ୍ପୁରାଣଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ସୌଭାଗ୍ୟ ଶଯ୍ୟା ବିବର୍ଣ୍ଣନା—ଯାହାକୁ ପୁରାଣ ବିଦ୍ୟାମାନେ 'ଭାଗ୍ୟ ଶଯ୍ୟା' ବୋଲି କହନ୍ତି।
ପୁରା ଦଗ୍ଧେଷୁ ଲୋକେଷୁ ଭୂର୍ଭୁଵଃସ୍ଵର୍ମହାଦିଷୁ
ପୂର୍ବେ, ଯେତେବେଳେ ଭୂ, ଭୁଵ, ସ୍ୱର ଓ ମହା ଲୋକ ଜଳିଯାଇଥିଲା,
ତଚ୍ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠମାସାଦ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵକ୍ଷସ୍ଥଲେ ସ୍ଥିତମ୍
ସେହି ଭାଗ୍ୟ ଭୂତି ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପହଞ୍ଚି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ରହିଗଲା।
ଅହଂକାରାଵୃତେ ଲୋକେ ପ୍ରଧାନପୁରୁଷାନ୍ଵିତେ
ଅହଂକାରରେ ଆବୃତ ଏହି ଲୋକରେ, ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ଥିଲେ,
ପିଂଗାକାରା ସମୁଦ୍ଭୂତା ଜ୍ଵାଲା ଵକ୍ଷସ୍ଥଲୀ ତଦା
ସେତେବେଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତିରୁ ପିଙ୍ଗଳ ରଙ୍ଗର ଅଗ୍ନିଶିଖା ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ଯଦ୍ଵକ୍ଷସ୍ଥଲମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସୌଭାଗ୍ଯମାସ୍ଥିତମ୍
ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା, ସେଇ ଭାଗ୍ୟ ରୂପ ନେଇଥିଲା।
ଉତ୍କ୍ଷିପ୍ତମନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଥଂ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରେଣ ଧୀମତା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେହିକୁ ଆକାଶକୁ ଉଠାଇଦେଲେ।
ବଲଂ ତେଜୋ ମହଜ୍ଜାତଂ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ପରମେଷ୍ଠିନଃ
ଦକ୍ଷ ପ୍ରମୁଖ ଠାରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ତେଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଇକ୍ଷଵସ୍ତଵରାଜଂ ଚ ନିଷ୍ପାଵାଜାଜିଧାନ୍ଯକମ୍ ଲଵଣଂ ଚାଷ୍ଟମଂ ତତ୍ର ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକମୁଚ୍ଯତେ
ଖଣ୍ଡସାକର, ଯବ, ମୁଗ, ଚାଉଳ ଓ ଲୁଣ—ଏହି ଆଠଟିକୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ଅଷ୍ଟକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପୀତଂ ଯଦ୍ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରେଣ ଯୋଗଜ୍ଞାନଵିଦା ତଥା ଲୋକାନତୀତ୍ଯ ଲାଲିତ୍ଯାଲ୍ଲଲିତା ତେନ ଚୋଚ୍ଯତେ ।। 4.25.
ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ, ଯୋଗ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ଭୋଗ କଲେ, ସେ ଲୋକମାନେ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ତାଙ୍କର ରୂପ ଦ୍ୱାରା 'ଲଳିତା' ବୋଲି ଖ୍ୟାତି ପାଇଲେ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁଂଦରୀମେନାମୁପଯେମେ ପିନାକଧୃକ୍
ପିନାକଧାରୀ ଶିବ, ଏହି ତିନି ଲୋକର ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ଆରାଧ୍ଯ ତାମୁମାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ରାଜନ୍କିନ୍ନ ଵିନ୍ଦତି
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁ ଜଣେ ଜନାନୀ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ କି?
ଯଦ୍ଵିଧାନଂ ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଜଗନ୍ନାଥ ଵଦସ୍ଵ ମେ
ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ନାଥ, ଏହା ପାଇଁ ଯେଉଁ ପ୍ରକାରର ନିୟମ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୋତେ କହ।
ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ପୂର୍ଵାହ୍ନେ ତିଲୈଃ ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପ୍ରଭାତବେଳେ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମିନ୍ନହନି ସା ଦେଵୀ କିଲ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନା ସତୀ
ସେଇ ଦିନ, ସେ ଦେବୀ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ତଥା ସହୈଵ ଦେଵେଶଂ ତୃତୀଯାଯାମଥାର୍ଚଯେତ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ତୃତୀୟ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯେନାନୁମାସଂ ତଥା ଗଂଧୋଦକେନ ଚ
ଏଭଳି ଭାବେ, ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପାଟଲାଂ ଶଂଭୁସହିତାଂ ପାଦଯୋସ୍ତୁ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ପାଟଳାଙ୍କୁ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହିତ ଚରଣ ତଳେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଭଦ୍ରେଶ୍ଵରେଣ ସହିତାଂ ଵିଜଯାଂ ଜାନୁନୋର୍ଯୁଗେ
ବିଜୟାଙ୍କୁ ଭଦ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଦୁଇ ଗୁଡ଼ିକ ଗୁଡ଼ିକୁ (ଜଙ୍ଘା) ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।