ଚୈତ୍ରେ ମାସି ଵିଶାଲାକ୍ଷୀଂ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତିତତ୍ପରା ସୌଭାଗ୍ଯଂ ମହଦାପ୍ନୋତି ଵିଶାଲାକ୍ଷ୍ଯାଃ ପ୍ରସାଦତଃ
ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ବିଶାଳାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବିଶାଳାକ୍ଷୀଙ୍କର କୃପାରେ ବଡ଼ ସୌଭାଗ୍ୟ ମିଳେ।
ଵୈଶାଖସ୍ଯ ତୃତୀଯାଯାଂ ଶ୍ରୀମୁଖୀଂ ନାମ ପୂଜଯେତ୍
ବୈଶାଖ ମାସର ତୃତୀୟ ତିଥିରେ ଶ୍ରୀମୁଖୀ ନାମକ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶିଵଭକ୍ତାନ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍ପ୍ରାତର୍ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଯଥେପ୍ସିତମ୍ ଅନେନ ଵିଧିନା ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁତ୍ରାନାପ୍ନୋତି ଶୋଭନାନ୍
ପ୍ରଭାତେ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ଶିବଭକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଏହି ବିଧିରେ ଦାନ କରିଲେ ଉତ୍ତମ ପୁଅ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଆଷାଢେ ମାଧଵୀଂ ନତ୍ଵା ପ୍ରାଶ୍ନୀଯାଚ୍ଚ ତିଲୋଦକମ୍ ସକାଂଚନଃ ଶୁଭାଂଲ୍ଲୋକାନ୍ପ୍ରାପ୍ନୋତି ହି ନ ସଂଶଯଃ
ଆଷାଢ଼ ମାସରେ ମାଧବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତିଳ ମିଶିତ ପାଣି ପିଇବା ଉଚିତ। ସୁନା ସହିତ ଏହା କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶୁଭ ଲୋକରେ ପ୍ରବେଶ ମିଳେ।
ଶ୍ରାଵଣେ ତୁ ଶ୍ରିଯଂ ପୂଜ୍ଯ ପିବେଦ୍ଗୋଶୃଂଗଜଂ ଜଲମ୍ ସର୍ଵଲୋକେଶ୍ଵରୋ ଭୂତ୍ଵା ସର୍ଵକାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। 4.24.
ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଗାଈର ଶିଙ୍ଗରୁ ନିଆଯାଇଥିବା ପାଣି ପିଇବା ଉଚିତ। ଏହା କଲେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଭାଦ୍ରେ ଚୈଵ ତୃତୀଯାଯାଂ ହରତାଲୀତି ପୂଜ ଯେତ୍ ଇହ ଲୋକେ ସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାଂତେ ଶିଵପୁରଂ ବ୍ରଜେତ୍
ଭାଦ୍ରବ ମାସର ତୃତୀୟ ତିଥିରେ ହରତାଳୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଜନ୍ମରେ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ଶିବଙ୍କର ପୁରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଆଶ୍ଵିନେ ତୁ ତୃତୀଯାଯାଂ ଗିରିପୁତ୍ରୀତି ପୂଜଯେତ୍
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ତୃତୀୟ ତିଥିରେ ଗିରିପୁତ୍ରୀ ନାମକ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣା ଚାପି ନିର୍ଦିଷ୍ଟା କନକଂ ଚ ସଚନ୍ଦନମ୍
ଦାନ ଭିତରେ ସୁନା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ପଦ୍ମୋଦ୍ଭଵା କାର୍ତିକେ ଚ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଂ ପିବେତ୍ତତଃ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ପଦ୍ମୋଦ୍ଭବାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପିଇବା ଉଚିତ।
ସପତ୍ନୀକାଞ୍ଛୁଭାଚାରାନ୍ମାଲ୍ଯଵସ୍ତ୍ର ଵିଭୂଷଣୈଃ
ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ, ଶୁଭ ଆଚରଣ ରେହି, ମାଳା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଗହଣା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଉମାମହେଶ୍ଵରଂ ହୈମଂ ସମାପ୍ତେ କାରଯେନ୍ନୃପ
ହେ ରାଜନ୍, ଶେଷରେ ହେମରେ ତିଆରି ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ବନେଇବା ଉଚିତ।
ଅଶନଂ ଚ ଶୁଭଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ଵେତଚ୍ଛତ୍ରଂ କମଂଡଲୁମ୍
ଶୁଭ ଖାଦ୍ୟ, ସ୍ୱେତ ଛତା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ପୀତଯଜ୍ଞୋପଵୀତୈଶ୍ଚ ଦୀପନେତ୍ରୈଃ ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ
ହଳଦିଆ ଉପବୀତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୀପ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଉମାମହେଶ୍ଵରଂ ସ୍ଥାପ୍ଯ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି
ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଘୃତପକ୍ଵୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଦୀପମାଲାଭିରେଵ ଚ 4.24.
ଘିଅରେ ପକାଯାଇଥିବା ପ୍ରସାଦ ଓ ଦୀପମାଳା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ଜୀରକୈର୍ଲଵଣୈଶ୍ଚୈଵ କୁସୁମ୍ଭୈଃ କୁଂକୁମୈସ୍ତଥା ପୂଜଯେଦ୍ଦେଵଦେଵେଶଂ କ୍ଷମଯେତ୍ତଦନଂତରମ୍
ଜିରା, ଲୁଣ, କୁସୁମ୍ଭ ଓ କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ଦେବଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପରେ ଖ୍ଷମା ଚାହିଁବା ଉଚିତ।
ଶଂଖଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୋଷୈର୍ଵେଦଧ୍ଵନିସମନ୍ଵିତୈଃ
ଶଂଖ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଧ୍ୱନି, ବେଦର ସ୍ୱର ସହିତ ଉଚ୍ଚରିତ ହୁଏ।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତଫଲଭାଗୀ ସ୍ଯାତ୍ସର୍ଵଦେଵୈଶ୍ଚ ପୂଜ୍ଯତେ
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ଫଳ ପାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଏ।
ତଦଂତେ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତୀହ ନ ସଂଶଯଃ
ଶେଷରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏଠି ଶିବଙ୍କ ସାମୀପ୍ୟ ଲାଭ କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯୋଽହଂ ସା ଚ ସ୍ମୃତା ଗୌରୀ ଯା ଗୌରୀ ସ ମହେଶ୍ଵରଃ
ମୁଁ ଯିଏ, ସେହି ଗୌରୀ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ; ଯିଏ ଗୌରୀ, ସେ ମହେଶ୍ୱର।
ଏଷା ହିମାଦ୍ରିଦୁହିତୁର୍ଦଯିତା ତୃତୀଯା ରଂଭାଵିଧାନମଲଭଦ୍ଭୁଵି ତତ୍କୃତେତି
ଏହିଯେ ହିମାଲୟର ତୃତୀୟ କନ୍ୟା, ଯିଏ ପୃଥିବୀରେ ରମ୍ଭା ରୂପ ପାଇଥିଲେ—ଏହିପରି କହାଯାଏ।
ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକଵର୍ଣନମ୍ ସୌଭାଗ୍ଯଶଯନଂ ନାମ ଯତ୍ପୁରାଣଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ସୌଭାଗ୍ୟ ଶଯ୍ୟା ବିବର୍ଣ୍ଣନା—ଯାହାକୁ ପୁରାଣ ବିଦ୍ୟାମାନେ 'ଭାଗ୍ୟ ଶଯ୍ୟା' ବୋଲି କହନ୍ତି।
ପୁରା ଦଗ୍ଧେଷୁ ଲୋକେଷୁ ଭୂର୍ଭୁଵଃସ୍ଵର୍ମହାଦିଷୁ
ପୂର୍ବେ, ଯେତେବେଳେ ଭୂ, ଭୁଵ, ସ୍ୱର ଓ ମହା ଲୋକ ଜଳିଯାଇଥିଲା,
ତଚ୍ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠମାସାଦ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵକ୍ଷସ୍ଥଲେ ସ୍ଥିତମ୍
ସେହି ଭାଗ୍ୟ ଭୂତି ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପହଞ୍ଚି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ରହିଗଲା।
ଅହଂକାରାଵୃତେ ଲୋକେ ପ୍ରଧାନପୁରୁଷାନ୍ଵିତେ
ଅହଂକାରରେ ଆବୃତ ଏହି ଲୋକରେ, ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ଥିଲେ,
ପିଂଗାକାରା ସମୁଦ୍ଭୂତା ଜ୍ଵାଲା ଵକ୍ଷସ୍ଥଲୀ ତଦା
ସେତେବେଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତିରୁ ପିଙ୍ଗଳ ରଙ୍ଗର ଅଗ୍ନିଶିଖା ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ଯଦ୍ଵକ୍ଷସ୍ଥଲମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସୌଭାଗ୍ଯମାସ୍ଥିତମ୍
ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା, ସେଇ ଭାଗ୍ୟ ରୂପ ନେଇଥିଲା।
ଉତ୍କ୍ଷିପ୍ତମନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଥଂ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରେଣ ଧୀମତା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେହିକୁ ଆକାଶକୁ ଉଠାଇଦେଲେ।
ବଲଂ ତେଜୋ ମହଜ୍ଜାତଂ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ପରମେଷ୍ଠିନଃ
ଦକ୍ଷ ପ୍ରମୁଖ ଠାରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ତେଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଇକ୍ଷଵସ୍ତଵରାଜଂ ଚ ନିଷ୍ପାଵାଜାଜିଧାନ୍ଯକମ୍ ଲଵଣଂ ଚାଷ୍ଟମଂ ତତ୍ର ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକମୁଚ୍ଯତେ
ଖଣ୍ଡସାକର, ଯବ, ମୁଗ, ଚାଉଳ ଓ ଲୁଣ—ଏହି ଆଠଟିକୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ଅଷ୍ଟକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।