ଶିରସି ପ୍ରକ୍ଷିପେତ୍ତୋଯଂ ଧ୍ଯାଯଂତୀ ମନସେପ୍ସିତମ୍
ସେଇ ଜଳଟିକେ ମୁଣ୍ଡରେ ଢାଳି, ମନରେ ଆକାଂକ୍ଷିତ ବସ୍ତୁ ଭାବିବା ଉଚିତ,
ଭଦ୍ରେଶ୍ଵରା ତତୋ ଦେଵୀ ଲଲିତା ଶଂକରପ୍ରିଯା
ତାପରେ, ହେ ଭଦ୍ରେଶ୍ୱରୀ ଦେବୀ, ଲଳିତା, ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରିୟା,
ସୌଭାଗ୍ଯାରୋଗ୍ଯପୁତ୍ରାର୍ଥମର୍ଥାର୍ଥଂ ହରଵଲ୍ଲଭେ
ସୌଭାଗ୍ୟ, ଆରୋଗ୍ୟ, ପୁଅ ଓ ଧନ ପାଇଁ, ହେ ହରଙ୍କ ପ୍ରିୟା,
ଦତ୍ତ୍ଵା ହିରଣ୍ଯଂ ତତ୍ତସ୍ମୈ ପ୍ରାଶ୍ନୀଯାଚ୍ଚ କୁଶୋଦକମ୍
ସେଠି ହିରାକସା ଦେଇ, କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ପିଇବା ଉଚିତ,
ଧ୍ଯାଯମାନା ଉମାଂ ଦୈଵୀଂ ହରିତେ ଯଵସଂସ୍ତରେ
ହରିତ ଯବ ଶଯ୍ୟାରେ ବସି, ଦେବୀ ଉମାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି,
ଯଥାଶକ୍ତି ଦ୍ଵିଜାନ୍ପୂଜ୍ଯ ତତୋ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵାଗ୍ଯତା
ଯେଉଁଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୂଜା କରି, ତାପରେ ମୌନ ରହି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିତୀଯେ ପାର୍ଵତୀନାମ ତୃତୀଯେ ଶଂକରପ୍ରିଯା
ଦ୍ୱିତୀୟ ମାସରେ ତାଙ୍କୁ ପାର୍ବତୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ତୃତୀୟ ମାସରେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରିୟା ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାନ୍ତି।
ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଦୁହିତା ଷଷ୍ଠେ ମୈନାକୀ ସପ୍ତମେ ସ୍ମୃତା
ଷଷ୍ଠ ମାସରେ ତିନି ଦକ୍ଷଙ୍କ ଝିଅ ବୋଲି ଜଣାଶୁଣା, ସପ୍ତମ ମାସରେ ମେନାକୀ ବୋଲି ସ୍ମୃତିରେ ଆସନ୍ତି।
ଦଶମେ ମାସି ଵିଖ୍ଯାତା ଦେଵି ସୌଭାଗ୍ଯଦାଯିନୀ ।।4.21.
ଦଶମ ମାସରେ ଦେବୀ ସୁଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥିବା ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
କୁଶୋଦକଂ ପଯଃ ସର୍ପ୍ପିର୍ଗୋମୂତ୍ରଂ ଗୋମଯ ଫଲମ୍
କୁଶ ଜଳ, ଦୁଧ, ଘିଅ, ଗାଈର ପେଶାବ, ଗୋବର ଓ ଫଳ—
ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଂ ତଥା ଶାକଃ ପ୍ରାଶନାନି କ୍ରମାଦମୀ
ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଏବଂ ଶାକ ମଧ୍ୟ, ଏହି ସବୁକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଦଦାତି ଶ୍ରଦ୍ଧଯୈତାନି ଵାଚକେ ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମେ
ଏହି ସବୁକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତୈରେଭିଃ ସୂର୍ଯସ୍ଥା ତ୍ଵଂ ସୂର୍ଯସ୍ଥା ତୁଷ୍ଯସି ପ୍ରିଯେ
ଏହି ସବୁ ଦାନ କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ବସିଥିବା ପ୍ରିୟେ, ତୁମେ ଖୁସି ହେଉଛ।
ଓଙ୍କାରପୂର୍ଵକୋ ଦେଵି ନମସ୍କାରାଂତ ଈରିତଃ
ଦେବୀ, ଓଁ ଧ୍ୱନିରେ ଆରମ୍ଭ ଓ ନମସ୍କାରରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ାଯାଏ।
ତୁଷ୍ଟା ତ୍ଵଭୀପ୍ସିତାନ୍କାମାନ୍ଦଦାସି ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵକମ୍
ତୁମେ ଖୁସି ହେଲେ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଆଦର ସହିତ ପୂରଣ କର।
ସହିତଂ ଭାର୍ଯଯାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଗଂଧପୁଷ୍ପାଦିଭିଃ ଶୁଭୈଃ
ଭଲ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ବସ୍ତୁ ସହିତ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନଂ ସଦକ୍ଷିଣଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ତଥା ଶୁକ୍ଲେ ଚ ଵାସସୀ
ଯଥାଯଥ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତସ୍ତସ୍ଯାଂ ଫଲମିଦଂ ଶୃଣୁ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହାର ଫଳ ଶୁଣ।
ମୋଦତେ ଭର୍ତୃସହିତା ଯଥେଂଦ୍ରେଣ ଶଚୀ ତଥା 4.21.
ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଶଚୀ ଯେପରି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେପରି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯେ କୁଲେ ଶ୍ରିଯା ଯୁକ୍ତା ନୀରୋଗା ସୁଖମଶ୍ନୁତେ
ପୁଣ୍ୟଶୀଳ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୋଗରହିତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ପୁତ୍ରାନ୍ଭୋଗାଂସ୍ତଥା ରୂପଂ ସୌଭାଗ୍ଯାରୋଗ୍ଯମେଵ ଚ
ସେ ପୁଅ, ଭୋଗବିଲାସ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ସୁଭାଗ୍ୟ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଆନ୍ତି।
ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵାଚ୍ଯମାନଂ ତୁ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯା ଲଲିତାଵ୍ରତମ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଲଳିତା ବ୍ରତର କଥା ଶୁଣନ୍ତି—
ସଂପୂଜ୍ଯ ଲକ୍ଷଲଲିତାଂ ଲଲିତାଂଗଯଷ୍ଟିଂ ଗଂଧୋଦକାମୃତଘଟୀଂ ଶିରସି କ୍ଷିପେଦ୍ଯଃ
ଲକ୍ଷ ଲଳିତା ମୂର୍ତ୍ତି, ଲଳିତା ଦଣ୍ଡ, ଗନ୍ଧ ଜଳ ଓ ଅମୃତ ଘଟ ମାଥାରେ ଢାଳି ପୂଜା କରି—
ଅଵିଯୋଗତୃତୀଯାଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଵଦ ନାରୀ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵ୍ରଜେଦ୍ଯେନ ଶିଵାଲଯମ୍
ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଭାଗ୍ୟର ତୃତୀୟ ଦିନର ବ୍ରତ ବିଷୟରେ କୁହ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଜଣେ ନାରୀ ଶିବଙ୍କ ଆଳୟକୁ ଯାଇପାରିବେ।
ଵିଧଵା ଚ ପରେ ଲୋକେ ଭୂଯୋଽପି ନ ଵିଯୁଜ୍ଯତେ
ଏହି ପରଲୋକରେ ବିଧବା ପୁଣି କେବେ ଅଲଗା ହୁଏନାହିଁ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ହି ଭଵତୋ ଜନ୍ମ ଦକ୍ଷକୋପାଦ୍ଵିଯୁକ୍ତଯା
ଦକ୍ଷଙ୍କ ରୋଷରେ ତାଙ୍କର ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହେଇଥିଲା ଏବଂ ସେ ଅଲଗା ହୋଇଥିଲେ।
ମହାସୌଭାଗ୍ଯସଂଦୋହଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵ୍ଯା ମହାତ୍ମନା
ମହାନ ଆତ୍ମା ଦେବୀଙ୍କର ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ଆଚମ୍ଯ ଚ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଦଂଡଵଚ୍ଛଂକରଂ ନମେତ୍
ପାଣି ଛିଅଇ ଶୁଚି ହେଇ, ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ଔଦୁମ୍ବରମୃଜୁଂ ଗୃହ୍ଯ ଭକ୍ଷଯେଦ୍ଦଂତଧାଵନମ୍
ଉଦୁମ୍ବର ଗଛର ସିଧା ଡାଳ ନେଇ, ତାହାରେ ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ ପରେ ଵାହ୍ନି ଗୌରୀଂ ଶଂଭୁଂ ଚ ପୂଜଯେତ୍ ପାତ୍ରେ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସଂପୂଜ୍ଯ ଜାଗରଂ ନିଶି କଲ୍ପଯେତ୍
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୁଭ ଦିନରେ, ଗୌରୀ ଓ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପାତ୍ରରେ ବସାଇ ପୂଜା କରି, ରାତିରେ ଜାଗି ରହିବା ଉଚିତ।