ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତ୍ରିଯୋ ହି ମାଂ ଦେଵ ପ୍ରଜପଂତି ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ଭକ୍ତି ସହିତ ନାରୀମାନେ ମୋତେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ହେ ଦେବତା,
ସୁଶୀଲାସ୍ତପସା କାଶ୍ଚିଚ୍ଛ୍ଵଶ୍ରୁଭିଃ ପୀଡିତା ଭୃଶମ୍
କିଛି ଶିଳ୍ବନ୍ତି ନାରୀମାନେ ତପସ୍ୟା ଓ ଅଶ୍ରୁରେ ବହୁତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛନ୍ତି,
ଏଵଂ ଵହୁଵିଧୈର୍ଦୁଃଖୈଃ ପୀଡ୍ଯମାନାସ୍ତୁ ଦାରୁଣୈଃ
ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର କଠିନ ଦୁଃଖରେ ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଛନ୍ତି,
ଯେନ ତାଃ ସୁଖସଂଭୋଗରୂପଲାଵଣ୍ଯସଂପଦା ତନ୍ମେ କଥଯ ତତ୍ତ୍ଵେନ ଵ୍ରତାନାମୁତ୍ତମଂ ଵ୍ରତମ୍
କେଉଁପରି ସେମାନେ ସୁଖ, ଭୋଗ, ରୂପ, ଲାବଣ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି? ସତ୍ୟକଥା କହ, ସମସ୍ତ ବ୍ରତମଧ୍ୟରେ କେଉଁଟି ସର୍ବୋତ୍ତମ?
ମୁଖଂ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ହସ୍ତୌ ଚ ପାଦୌ ଚୈଵ ସମାହିତାଃ
ମୁହଁ, ହାତ ଓ ପାଦ ଭଲଭାବେ ଧୋଇ, ଏକାଗ୍ର ହୋଇ,
ଉପଵାସସ୍ଯ ନିଯମଂ ଦଂତଧାଵନପୂର୍ଵକମ୍
ଦନ୍ତମଝି ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରି, ସେମାନେ ଉପବାସର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି,
ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥଜଲେ ଶୁଭ୍ରେ ଵାସସୀ ପରିଧାଯ ଚ
ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ସଫା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି,
ଅର୍ଚଯଂତି ସଦା ଦେଵି ତ୍ଵାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଭକ୍ତଵତ୍ସଲେ
ସେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ହେ ଭକ୍ତପ୍ରିୟ ଦେବୀ,
ଯଦୃଚ୍ଛାଲାଭସଂପନ୍ନୈର୍ଧୂପଦୀପାର୍ଚନାଦିଭିଃ 4.21.
ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଯଥାସମ୍ଭବ ମିଳେ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ପୂଜା ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା,
ପାତ୍ରେ ତାମ୍ରମଯେ ଶୁଦ୍ଧେ ଜଲାକ୍ଷତଵିମିଶ୍ରିତେ
ଶୁଦ୍ଧ ତାମ୍ବାର ପାତ୍ରରେ, ଜଳ ଓ ଅଭଙ୍ଗ ଚାଉଳ ମିଶାଇ,
ଶିରସି ପ୍ରକ୍ଷିପେତ୍ତୋଯଂ ଧ୍ଯାଯଂତୀ ମନସେପ୍ସିତମ୍
ସେଇ ଜଳଟିକେ ମୁଣ୍ଡରେ ଢାଳି, ମନରେ ଆକାଂକ୍ଷିତ ବସ୍ତୁ ଭାବିବା ଉଚିତ,
ଭଦ୍ରେଶ୍ଵରା ତତୋ ଦେଵୀ ଲଲିତା ଶଂକରପ୍ରିଯା
ତାପରେ, ହେ ଭଦ୍ରେଶ୍ୱରୀ ଦେବୀ, ଲଳିତା, ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରିୟା,
ସୌଭାଗ୍ଯାରୋଗ୍ଯପୁତ୍ରାର୍ଥମର୍ଥାର୍ଥଂ ହରଵଲ୍ଲଭେ
ସୌଭାଗ୍ୟ, ଆରୋଗ୍ୟ, ପୁଅ ଓ ଧନ ପାଇଁ, ହେ ହରଙ୍କ ପ୍ରିୟା,
ଦତ୍ତ୍ଵା ହିରଣ୍ଯଂ ତତ୍ତସ୍ମୈ ପ୍ରାଶ୍ନୀଯାଚ୍ଚ କୁଶୋଦକମ୍
ସେଠି ହିରାକସା ଦେଇ, କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ପିଇବା ଉଚିତ,
ଧ୍ଯାଯମାନା ଉମାଂ ଦୈଵୀଂ ହରିତେ ଯଵସଂସ୍ତରେ
ହରିତ ଯବ ଶଯ୍ୟାରେ ବସି, ଦେବୀ ଉମାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି,
ଯଥାଶକ୍ତି ଦ୍ଵିଜାନ୍ପୂଜ୍ଯ ତତୋ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵାଗ୍ଯତା
ଯେଉଁଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୂଜା କରି, ତାପରେ ମୌନ ରହି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିତୀଯେ ପାର୍ଵତୀନାମ ତୃତୀଯେ ଶଂକରପ୍ରିଯା
ଦ୍ୱିତୀୟ ମାସରେ ତାଙ୍କୁ ପାର୍ବତୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ତୃତୀୟ ମାସରେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରିୟା ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାନ୍ତି।
ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଦୁହିତା ଷଷ୍ଠେ ମୈନାକୀ ସପ୍ତମେ ସ୍ମୃତା
ଷଷ୍ଠ ମାସରେ ତିନି ଦକ୍ଷଙ୍କ ଝିଅ ବୋଲି ଜଣାଶୁଣା, ସପ୍ତମ ମାସରେ ମେନାକୀ ବୋଲି ସ୍ମୃତିରେ ଆସନ୍ତି।
ଦଶମେ ମାସି ଵିଖ୍ଯାତା ଦେଵି ସୌଭାଗ୍ଯଦାଯିନୀ ।।4.21.
ଦଶମ ମାସରେ ଦେବୀ ସୁଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥିବା ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
କୁଶୋଦକଂ ପଯଃ ସର୍ପ୍ପିର୍ଗୋମୂତ୍ରଂ ଗୋମଯ ଫଲମ୍
କୁଶ ଜଳ, ଦୁଧ, ଘିଅ, ଗାଈର ପେଶାବ, ଗୋବର ଓ ଫଳ—
ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଂ ତଥା ଶାକଃ ପ୍ରାଶନାନି କ୍ରମାଦମୀ
ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଏବଂ ଶାକ ମଧ୍ୟ, ଏହି ସବୁକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଦଦାତି ଶ୍ରଦ୍ଧଯୈତାନି ଵାଚକେ ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମେ
ଏହି ସବୁକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତୈରେଭିଃ ସୂର୍ଯସ୍ଥା ତ୍ଵଂ ସୂର୍ଯସ୍ଥା ତୁଷ୍ଯସି ପ୍ରିଯେ
ଏହି ସବୁ ଦାନ କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ବସିଥିବା ପ୍ରିୟେ, ତୁମେ ଖୁସି ହେଉଛ।
ଓଙ୍କାରପୂର୍ଵକୋ ଦେଵି ନମସ୍କାରାଂତ ଈରିତଃ
ଦେବୀ, ଓଁ ଧ୍ୱନିରେ ଆରମ୍ଭ ଓ ନମସ୍କାରରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ାଯାଏ।
ତୁଷ୍ଟା ତ୍ଵଭୀପ୍ସିତାନ୍କାମାନ୍ଦଦାସି ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵକମ୍
ତୁମେ ଖୁସି ହେଲେ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଆଦର ସହିତ ପୂରଣ କର।
ସହିତଂ ଭାର୍ଯଯାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଗଂଧପୁଷ୍ପାଦିଭିଃ ଶୁଭୈଃ
ଭଲ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ବସ୍ତୁ ସହିତ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନଂ ସଦକ୍ଷିଣଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ତଥା ଶୁକ୍ଲେ ଚ ଵାସସୀ
ଯଥାଯଥ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତସ୍ତସ୍ଯାଂ ଫଲମିଦଂ ଶୃଣୁ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହାର ଫଳ ଶୁଣ।
ମୋଦତେ ଭର୍ତୃସହିତା ଯଥେଂଦ୍ରେଣ ଶଚୀ ତଥା 4.21.
ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଶଚୀ ଯେପରି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେପରି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯେ କୁଲେ ଶ୍ରିଯା ଯୁକ୍ତା ନୀରୋଗା ସୁଖମଶ୍ନୁତେ
ପୁଣ୍ୟଶୀଳ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୋଗରହିତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।