କୌଂତେଯ ପୁରୁଷୋ ଵାପି ଖ୍ଯାତଂ ରଂଭାଵ୍ରତଂ ଭୁଵି
ହେ କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରମ୍ଭା ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି ।
ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଚାତୁର୍ଯସୌଭାଗ୍ଯଂ ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯଂ ସର୍ଵକାମିକମ୍ ସପତ୍ନୀଦର୍ପଦଲନଂ ଵଶୀକରଣମୁତ୍ତମମ୍
ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଚତୁର୍ୟ, ସୌଭାଗ୍ୟ, ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ, ସପତ୍ନୀଙ୍କ ଅହଂକାର ଦମନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଶୀକରଣ ଦେଇଥାଏ ।
ହିମଵଦ୍ଵିଂଧ୍ଯଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ଆର୍ଯାଵର୍ତେ ମନୋହରେ
ହିମାଳୟ ଓ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ଆର୍ୟାବର୍ତ୍ତ ନାମକ ଆନନ୍ଦମୟ ଭୂମିରେ,
ମୃତଃ ଶକ୍ରପୁରଂ ଯାତି ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଣିଷ ଆଦିଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ରପୁରୀକୁ ଯାଏ, ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁପୁରୀକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ ।
ଯଦ୍ରଂଭଯା କିଲ ଭଯାପହରଂ ତତଶ୍ଚ ଗୌର୍ଯା ହିମାଦ୍ରିଭଵନସ୍ଥିତଯାପି ଚୀର୍ଣମ୍
ଭୟରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ, ଗୌରୀ ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଘରେ ରହିଥିବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଭୟ ଦୂର କରେ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଗୋପଦତୃତୀଯାଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ତୃତୀଯାଯାଂ ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ଚ ଶୁଦ୍ଧାଯାଂ ପ୍ରତିଵତ୍ସରମ୍
ଗୋପଦ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ: ପ୍ରତିବର୍ଷ ଶୁଭ ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ,
ଉପଵାସେନ ଗୃହ୍ଣୀଯାଦ୍ଵ୍ରତଂ ନାମ୍ନା ତୁ ଗୋପଦମ୍
ଉପବାସ କରି, 'ଗୋପଦ' ନାମକ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଧ୍ଯକ୍ଷତୈଶ୍ଚ ମାଲାଭିଃ ପିଷ୍ଟକୈର୍ଵନମାଲଯା
ଦହି, ଅଖଣ୍ଡ ଧାନ, ମାଳା, ପିଠା ଏବଂ ବନଫୁଲ ମାଳା ସହିତ,
ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗଵାହ୍ନିକଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ତାସାଂ ପୂର୍ଵାପରାହ୍ଣଯୋଃ
ଗୋମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭାତ ଓ ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦୈନିକ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵ୍ରଜଂତୀନାଂ ଗଵାଂ ନିତ୍ଯମାଯାଂତୀନାଂ ଚ ଭାରତ ଅର୍ଘ୍ଯଂ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ଗୃଷ୍ଟ୍ଯାଂ ଵା ଗଵାଂ ପାଦେଷୁ ପାଂଡଵ
ହେ ଭାରତ, ଗୋମାନେ ଦିନକୁ ବାହାରୁଥିବା ବେଳେ ଓ ଫେରୁଥିବା ବେଳେ, ତାଙ୍କ ପାଦରେ ଜଳ ଦେଇ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ହେ ପାଣ୍ଡବ।
ମାତା ରୁଦ୍ରାଣାଂ ଦୁହିତା ଵସୂନାଂ ସ୍ଵସାଦିତ୍ଯାନାମମୃତସ୍ଯ ନାଭିଃ
ସେ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କର ମାଆ, ବସୁମାନଙ୍କର ଝିଅ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଉଣୀ ଏବଂ ଅମୃତର ନାଭି।
ଗାଵୋ ମେ ହୃଦଯେ ସଂତୁ ଗଵାଂ ମଧ୍ଯେ ଵସାମ୍ଯହମ୍
ଗୋମାନେ ମୋ ହୃଦୟରେ ବସୁନ୍ତୁ; ମୁଁ ଗୋମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସେ।
ଇତ୍ଥଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଦତ୍ତ୍ଵାର୍ଘଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଗୃହାଶ୍ରମମ୍
ଏଭଳି ପୂଜା କରି ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ପରେ ନିଜ ଘରର କାମକୁ ଫେରିବା ଉଚିତ।
ଶାଲିପିଷ୍ଟଂ ଫଲଂ ଶାକଂ ତିଲମନ୍ନଂ ଚ ଶୋଭନମ୍
ଚାଉଳ ଚୁଣା, ଫଳ, ଶାକ, ତିଳ ଓ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଭାତେ ଗୋପଦଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ହିରଣ୍ମଯମ୍ 4.19.
ପ୍ରଭାତରେ, ଏକ ସୁନାର ଗୋପଦ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଚ୍ଯଂତେଽତ୍ର ଯଥା ଗାଵସ୍ତଥା ଗୋଵର୍ଧନୋ ଗିରିଃ
ଏଠାରେ ଗୋମାନେ ଯେପରି ଗୋବର୍ଧନ ପାହାଡ଼ ପୂଜା ହୁଏ, ସେପରି ପୂଜା ହୁଅନ୍ତି।
ଗୋଭକ୍ତୋ ଗୋଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ଗୋଷ୍ପଦମ୍
ଯିଏ ଗୋମାତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୋବ୍ରତ କରେ, ସେ ଗୋମାତାଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋତର୍ଣକାକୁଲଂ ଗେହଂ ଗୋକୁଲଂ ଚ ସମାସତଃ
ଗୋମାନଙ୍କର ଧ୍ୱନିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘର ଓ ଗୋପାଳମାନଙ୍କ ଗାଁ ଲାଭ ହୁଏ।
ସଂତାନଂ ପୂଜିତଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗେଽମରୋ ଭଵେତ୍
ସମ୍ମାନିତ ସନ୍ତାନ ପାଇଲା ପରେ, ପରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅମର ହୁଏ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ଗୀତଵାଦ୍ଯେନ ସେଵ୍ଯମାନୋଽପ୍ସରୋଗଣୈଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ-ସଙ୍ଗୀତରେ ସେବା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହନ୍ତି।
ଯୋ ଗୋପଦଵ୍ରତମିଦଂ କୁରୁତେ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଗା ଵୈ ପ୍ରପୂଜଯତି ଗୋରସପୂଜନାଚ୍ଚ
ଯିଏ ଏହି ଗୋପଦ ବ୍ରତ ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରେ, ଗୋମାତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ ଓ ଗୋଦୁଧ ପୂଜା କରେ,
ହରିକାଲୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ସର୍ଵଧାନ୍ଯୈସ୍ତାଂ ଵିରୂଢାଂ ଭୂତାଂ ହରିତଶାଡ୍ଵଲାମ୍
ହରିକାଳୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ: ସମସ୍ତ ଧାନ୍ୟ, ଯାହା ଉଗିଛି, ବଞ୍ଚିଛି ଏବଂ ହରିତ ଘାସରେ ଢାକାଯାଇଛି—
ଗନ୍ଧୈଃ ପୁଷ୍ପୈଃ ଫଲୈର୍ଧୂପୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ମୋଦକାଦିଭିଃ
ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଫଳ, ଧୂପ, ନୈବେଦ୍ୟ ଏବଂ ମୋଦକ ପ୍ରଭୃତି ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ଘଣ୍ଟାଵାଦ୍ଯାଦିଭିର୍ଗୀତୈଃ ଶୁଭୈର୍ଦିଵ୍ଯକଥାନୁଗୈଃ
ଘଣ୍ଟା, ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ଶୁଭ ଗୀତ, ଦିବ୍ୟ କଥା ଗାଇ ଶୁଣାଯାଏ।
ସୁଵାସିନୀଭିଃ ସା ନେଯା ମଧ୍ଯେ ପୁଣ୍ଯଜଲାଶଯେ
ସୁସଜ୍ଜିତ ଜଣେ ଜଣେ ଜିଅ ମାନେ ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଜଳାଶୟର ମଧ୍ୟରେ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଆର୍ଦ୍ରଧାନ୍ଯୈଃ ସ୍ଥିତା କସ୍ମାତ୍ପୂଜ୍ଯତେ ସ୍ତ୍ରୀଜନେନ ସା
ଭିଜା ଧାନ ନେଇ ଦାଁଡିଥିବା ସେ ଜଣେ ଜିଅଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କାହିଁକି ପୂଜାଯାଏ?
ଆସୀଦ୍ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଦୁହିତା କାଲୀନାମ୍ନୀ ତୁ କନ୍ଯକା
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଏକ କନ୍ୟା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ କାଳି।
ଵର୍ଣେନାପି ଚ ସା କୃଷ୍ଣା ନଵନୀଲୋତ୍ପଲପ୍ରଭା
ସେ କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ନୂତନ ନୀଳ କମଳର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଥିଲା।
ଵିଵାହିତା ଵିଧାନେନ ଶଂଖତୂର୍ଯାନୁନାଦିନା
ଠିକ୍ ନିୟମରେ, ଶଂଖ ଓ ଢୋଳର ଶବ୍ଦ ସହିତ ତାଙ୍କର ବିବାହ ହେଲା।
ନିର୍ଵର୍ତିତେ ଵିଵାହେ ତୁ ତଯା ସାର୍ଧଂ ତ୍ରିଲୋଚନଃ
ବିବାହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ତିନି ଆଖିଅଁ ଥିବା ଭଗବାନ ସେଠାରେ ଥିଲେ।