ପୁଷ୍ପମଂଡପିକା କାର୍ଯା ଗଂଧପୁଷ୍ପାଧିଵାସିତା ତତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ରୁଦ୍ରାଣୀଂ ମଂତ୍ରମେତମୁଦୀରଯେତ୍
ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲରେ ସଜାଯାଇଥିବା ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର । ତାପରେ ରୁଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ।
ଵେଦେଷୁ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ଦିଵି ଭୂମୌ ଧରାତଲେ
ବେଦ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀରେ,
ତ୍ଵଂ ଶକ୍ତିସ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଧା ସ୍ଵାହା ତ୍ଵଂ ସାଵିତ୍ରୀ ସରସ୍ଵତୀ
ତୁମେ ଶକ୍ତି, ତୁମେ ସ୍ୱଧା, ତୁମେ ସ୍ୱାହା, ତୁମେ ସାବିତ୍ରୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ।
ଏଵଂ ସଂକ୍ଷମଯେଦ୍ଦେଵୀଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ପୁନଃପୁନଃ ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯଦ୍ଵାରକେଦାରକପୋତାଦିଵିଭୂଷିତମ୍
ଏଭଳି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ଶିର ନମାଇ ଦ୍ୱାର, କେତେକେତ, ପରାବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୋଭାଦି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିବା ଉଚିତ ।
କୁଡ୍ଯସ୍ତଂଭଗଵାକ୍ଷାଢ୍ଯଂ ମଣିମଂଡିତତୋରଣମ୍
ଦେଉଳର ଦିଵାଲ, ଖୁଟି, ଜାଣାଳା ଓ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ସଜାଯାଇଥିବା ତୋରଣ ସହିତ ।
ଗୃହଦାନଵିଧାନେନ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଯଶସ୍ଵିନେ
ଘର ଦାନର ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ, ମହିମାଶାଳୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ
ସୁଵାସିନୀଭ୍ଯସ୍ତଦ୍ଦେଯଂ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ସୂର୍ଯସଂସ୍ଥିତମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସାଦିତ ନୈବେଦ୍ୟ ସୁବାସିନୀ ମହିଳାମାନେ ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ ।
ଦାଂପତ୍ଯାନି ଚ ଭୋଜ୍ଯାନି ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ମଧୁରୈ ରସୈଃ
ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଦମ୍ପତିମାନେ ପାଇଁ ମିଠା ରସ ଭରିତ ଖାଦ୍ୟ ଓ ମିଠାନି ଦେବା ଉଚିତ ।
ଵ୍ରତାଂତେଗସ୍ତ୍ଯମୁନଯେ ଦତ୍ତଂ ଗୃହଵରଂ ଶୁଭମ୍ 4.18.
ବ୍ରତ ଶେଷରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ ଯମୁନାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଘର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ତେନ ଧର୍ମେଣ ଦେଵ ତ୍ଵଂ ଭର୍ତା ଲବ୍ଧୋଽସି ଶଂକରଃ
ଏହି ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ପାଇଛ ।
କୌଂତେଯ ପୁରୁଷୋ ଵାପି ଖ୍ଯାତଂ ରଂଭାଵ୍ରତଂ ଭୁଵି
ହେ କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରମ୍ଭା ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି ।
ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଚାତୁର୍ଯସୌଭାଗ୍ଯଂ ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯଂ ସର୍ଵକାମିକମ୍ ସପତ୍ନୀଦର୍ପଦଲନଂ ଵଶୀକରଣମୁତ୍ତମମ୍
ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଚତୁର୍ୟ, ସୌଭାଗ୍ୟ, ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ, ସପତ୍ନୀଙ୍କ ଅହଂକାର ଦମନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଶୀକରଣ ଦେଇଥାଏ ।
ହିମଵଦ୍ଵିଂଧ୍ଯଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ଆର୍ଯାଵର୍ତେ ମନୋହରେ
ହିମାଳୟ ଓ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ଆର୍ୟାବର୍ତ୍ତ ନାମକ ଆନନ୍ଦମୟ ଭୂମିରେ,
ମୃତଃ ଶକ୍ରପୁରଂ ଯାତି ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଣିଷ ଆଦିଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ରପୁରୀକୁ ଯାଏ, ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁପୁରୀକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ ।
ଯଦ୍ରଂଭଯା କିଲ ଭଯାପହରଂ ତତଶ୍ଚ ଗୌର୍ଯା ହିମାଦ୍ରିଭଵନସ୍ଥିତଯାପି ଚୀର୍ଣମ୍
ଭୟରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ, ଗୌରୀ ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଘରେ ରହିଥିବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଭୟ ଦୂର କରେ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଗୋପଦତୃତୀଯାଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ତୃତୀଯାଯାଂ ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ଚ ଶୁଦ୍ଧାଯାଂ ପ୍ରତିଵତ୍ସରମ୍
ଗୋପଦ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ: ପ୍ରତିବର୍ଷ ଶୁଭ ତୃତୀୟ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ,
ଉପଵାସେନ ଗୃହ୍ଣୀଯାଦ୍ଵ୍ରତଂ ନାମ୍ନା ତୁ ଗୋପଦମ୍
ଉପବାସ କରି, 'ଗୋପଦ' ନାମକ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଧ୍ଯକ୍ଷତୈଶ୍ଚ ମାଲାଭିଃ ପିଷ୍ଟକୈର୍ଵନମାଲଯା
ଦହି, ଅଖଣ୍ଡ ଧାନ, ମାଳା, ପିଠା ଏବଂ ବନଫୁଲ ମାଳା ସହିତ,
ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗଵାହ୍ନିକଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ତାସାଂ ପୂର୍ଵାପରାହ୍ଣଯୋଃ
ଗୋମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭାତ ଓ ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦୈନିକ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵ୍ରଜଂତୀନାଂ ଗଵାଂ ନିତ୍ଯମାଯାଂତୀନାଂ ଚ ଭାରତ ଅର୍ଘ୍ଯଂ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ଗୃଷ୍ଟ୍ଯାଂ ଵା ଗଵାଂ ପାଦେଷୁ ପାଂଡଵ
ହେ ଭାରତ, ଗୋମାନେ ଦିନକୁ ବାହାରୁଥିବା ବେଳେ ଓ ଫେରୁଥିବା ବେଳେ, ତାଙ୍କ ପାଦରେ ଜଳ ଦେଇ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ହେ ପାଣ୍ଡବ।
ମାତା ରୁଦ୍ରାଣାଂ ଦୁହିତା ଵସୂନାଂ ସ୍ଵସାଦିତ୍ଯାନାମମୃତସ୍ଯ ନାଭିଃ
ସେ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କର ମାଆ, ବସୁମାନଙ୍କର ଝିଅ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଉଣୀ ଏବଂ ଅମୃତର ନାଭି।
ଗାଵୋ ମେ ହୃଦଯେ ସଂତୁ ଗଵାଂ ମଧ୍ଯେ ଵସାମ୍ଯହମ୍
ଗୋମାନେ ମୋ ହୃଦୟରେ ବସୁନ୍ତୁ; ମୁଁ ଗୋମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସେ।
ଇତ୍ଥଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଦତ୍ତ୍ଵାର୍ଘଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଗୃହାଶ୍ରମମ୍
ଏଭଳି ପୂଜା କରି ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ପରେ ନିଜ ଘରର କାମକୁ ଫେରିବା ଉଚିତ।
ଶାଲିପିଷ୍ଟଂ ଫଲଂ ଶାକଂ ତିଲମନ୍ନଂ ଚ ଶୋଭନମ୍
ଚାଉଳ ଚୁଣା, ଫଳ, ଶାକ, ତିଳ ଓ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଭାତେ ଗୋପଦଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ହିରଣ୍ମଯମ୍ 4.19.
ପ୍ରଭାତରେ, ଏକ ସୁନାର ଗୋପଦ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଚ୍ଯଂତେଽତ୍ର ଯଥା ଗାଵସ୍ତଥା ଗୋଵର୍ଧନୋ ଗିରିଃ
ଏଠାରେ ଗୋମାନେ ଯେପରି ଗୋବର୍ଧନ ପାହାଡ଼ ପୂଜା ହୁଏ, ସେପରି ପୂଜା ହୁଅନ୍ତି।
ଗୋଭକ୍ତୋ ଗୋଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ଗୋଷ୍ପଦମ୍
ଯିଏ ଗୋମାତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୋବ୍ରତ କରେ, ସେ ଗୋମାତାଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋତର୍ଣକାକୁଲଂ ଗେହଂ ଗୋକୁଲଂ ଚ ସମାସତଃ
ଗୋମାନଙ୍କର ଧ୍ୱନିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘର ଓ ଗୋପାଳମାନଙ୍କ ଗାଁ ଲାଭ ହୁଏ।
ସଂତାନଂ ପୂଜିତଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗେଽମରୋ ଭଵେତ୍
ସମ୍ମାନିତ ସନ୍ତାନ ପାଇଲା ପରେ, ପରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅମର ହୁଏ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ଗୀତଵାଦ୍ଯେନ ସେଵ୍ଯମାନୋଽପ୍ସରୋଗଣୈଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ-ସଙ୍ଗୀତରେ ସେବା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହନ୍ତି।