ଏତଦ୍ଵ୍ରତଂ ମଯା ଖ୍ଯାତଂ ଯାସ୍ଯଂତି ଶାଶ୍ଵତୀଃ ସମା
ମୁଁ ଏହି ବ୍ରତର କଥା କହିଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଚିରକାଳର ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇବେ।
ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵର୍ଷଶତଂ ଚାନ୍ତେ ତତୋ ରୁଦ୍ରପୁରଂ ଶୁଭମ୍
ଶତବର୍ଷ ରହିଲା ପରେ, ସେମାନେ ପବିତ୍ର ରୁଦ୍ରଙ୍କର ପୁରକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
ତତ୍ର ତ୍ଵାରମଯିଷ୍ଯଂତି ସ୍ଵଭର୍ତୄନ୍ଵତ୍ସରାନ୍ବହୂନ୍
ସେଠାରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ସହ ବର୍ଷରେ ବର୍ଷ ଦ୍ରୁତ ମିଳନ କରିପାରିବେ।
ଅର୍ଘଂ ମହାର୍ଘମଣିକୁଂକୁମକେସରାଢ୍ଯଂ ସ୍ରଗ୍ଗଂଧମୁଗ୍ଧମୁଖରାଲି କୁଲୋପଗୀତମ୍
ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟଟି ବହୁମୂଲ୍ୟବାନ, ମଣି, କୁଙ୍କୁମ, କେଶର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧ, ମିଠା ଦୁଧ ଓ ମଧୁମକ୍ଷିକାମାନଙ୍କର ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ମେଘପାଲୀତୃତୀଯାଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ମେଘପାଲୀଵ୍ରତ କୃଷ୍ଣ କଦାଚିତ୍କ୍ରିଯତେ ନୃଭିଃ
ମେଘପାଳୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ: ହେ କୃଷ୍ଣ, କେବେ କେବେ ପୁରୁଷମାନେ ମେଘପାଳୀ ବ୍ରତ କରନ୍ତି।
ମେଘପାଲ୍ଯୈ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ନୃଭିସ୍ତଥା
ମେଘପାଳୀଙ୍କୁ ନାରୀମାନେ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଘୋ ଵିରୂଢୈର୍ଗୋଧୂମୈଃ ସପ୍ତଧାନ୍ଯସମନ୍ଵିତୈଃ
ଅର୍ଘ୍ୟରେ ଅଂକୁରିତ ଗହୁଁ ଓ ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଥାଏ।
ତାଂବୂଲସଦୃଶୈଃ ପର୍ଵୈ ରକ୍ତା ଵଲ୍ଲୀ ସମଂଜରୀ
ପାନ ଗଛ ପତ୍ର ସଦୃଶ ଗଠି, ଲାଲ ଲତା ଓ ଫୁଲ ଗୁଛି ଥିବା।
ମେଘପାଲ୍ଯାଂ ଧାନ୍ଯତୈଲଗୁଡକୁଂକୁମହୈମନାନ୍
ମେଘପାଳୀରେ ଧାନ୍ୟ, ତେଲ, ଗୁଡ଼, କୁଙ୍କୁମ ଓ ସୁନା ଦିଆଯାଏ।
ପାପଂ ସତ୍ଯାନୃତଂ କୃତ୍ଵା ଦ୍ରଵ୍ଯଲୁବ୍ଧାଃ ଫଲାନ୍ଵିତାଃ
ଯେମାନେ ଧନ ଲୋଭରେ ସତ୍ୟ କିମ୍ବା ଅସତ୍ୟ ପାପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ମାନୋନ୍ମାନୈର୍ଜନ୍ମ ମଧ୍ଯେ ଯତ୍ପାପଂ କୁତ୍ରଚିତ୍କୃତମ୍
ଜୀବନରେ ଯେଉଁଠି କେବେ କିଛି ଅହଂକାର କିମ୍ବା ଗର୍ବରେ ପାପ କରାଯାଏ—
ମେଘପାଲୀ ଶୁଭେ ସ୍ଥାନେ ଶୁଭେ ଦେଶେ ସମୁତ୍ଥିତା
ମେଘପାଳୀ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ପବିତ୍ର ଦେଶରେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ।
ଖର୍ଜୂରୈର୍ନାଲିକେରୈଶ୍ଚ ଦାଡିମୈଃ କରଵୀରକୈଃ
ଖଜୁରୀ, ନାଡ଼ିଆ, ଦାନା, କରବୀର ଫୁଲ ସହିତ।
ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରୈଃ ସମାଚ୍ଛାଦ୍ଯ ପିଷ୍ଟାତକଵିଭୂଷିତାମ୍ 4.17.
ଲାଲ କପଡ଼ାରେ ଢାକି, ପିଠା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଵେଦୋକ୍ତେନ ଦ୍ଵିଜୋ ଵିଦ୍ଵାଂସ୍ତଚ୍ଚ ତସ୍ଯୈ ନିଵେଦଯେତ୍
ଏହି ଉପଚାରକୁ ବେଦ ଅନୁସାରେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ।
ନାରୀ ଵା ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପରମାଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ହେ ପୁରୁଷସିଂହ, ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ, ଯିଏ ଏହି ବ୍ରତ କରେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶ୍ରୀ ପାଏ।
ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ଦେହାଂତେ ଯାନସଂସ୍ଥିତଃ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ନାତ୍ର ସଂଦେହସ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ଯୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ଦେହ ଛାଡ଼ିବା ବେଳେ, ଯିଏ ଏହି ବ୍ରତ କରେ, ସେ ରଥରେ ଚଢ଼ି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଥାଏ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ତୁମେ ଏହିପରି କର।
ନରକ ଭୀରୁତଯା ଦଦାତି ଯୋଽର୍ଘ୍ଯଂ ଫଲାଦ୍ଯନୁଯୁତଂ ନନୁ ମେଘପାଲେଃ
ଯିଏ ନରକ ଭୟରେ ମେଘପାଳୀଙ୍କୁ ଫଳ ଇତ୍ୟାଦି ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇଥାଏ—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ମେଘପାଲୀତୃତୀଯାଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତଦଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ମେଘପାଳୀ ତୃତୀୟ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ' ନାମକ ସତରେ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ରୂପରମ୍ଭାଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସଂପଦ୍ଯତେ ଯେନ ମର୍ତ୍ଯଲୋକେ ଗୃହଂ ଶୁଭମ୍
ଏହା ହେଉଛି ରୂପାରମ୍ଭା ବ୍ରତର ବିବରଣା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ମର୍ତ୍ୟ ଲୋକରେ ଜଣେ ଜଣେ ଜନନୀ ନାରୀ ନିଜ ଘରକୁ ଶୁଭ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖିପାରନ୍ତି।
କୈଲାସଶିଖରେ ରମ୍ଯେ ନାନାଧାତୁଵିଚିତ୍ରିତେ
କୈଳାସ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ, ଯେଉଁଠି ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁରେ ଶୋଭିତ ଅନେକ ରୂପର ଅଳଙ୍କାର ରହିଛି, ସେଠି—
ନାନାଦ୍ରୁମଲତାକୀର୍ଣେ ନାନାପୁଷ୍ପୋପଶୋଭିତେ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଓ ଲତାରେ ଢାକିଥିବା, ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ସେଠି—
ଶଂକରଃ ପାର୍ଵତୀଂ ପ୍ରାହ କିଂ ତ୍ଵଯା ସଦ୍ଵ୍ରତଂ କୃତମ୍
ଶଂକର ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ତୁମେ କେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରତ କରିଛ?'
ଆଗଚ୍ଛ ଜାନୁଦେଶଂ ତୁ ସୁପ୍ରସନ୍ନା ତଥା ପ୍ରିଯେ
'ମୋର ପାଖରେ, ମୋର ଜାଙ୍ଘା ଉପରେ ବସ, ମୋର ପ୍ରିୟା, ତୁମେ ବହୁତ ଖୁସି ଅଛ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ପ୍ରଣତା ଭୂତ୍ଵା ଗୌରୀ ପ୍ରାହ ଶିଵଂ ଶୁଭା
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଗୌରୀ ନମ୍ରତା ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ଶୁଭ କଥା କହିଲେ ଶିବଙ୍କୁ।
ତେନ ମେ ତ୍ଵଂ ମନୋହାରୀ ଭର୍ତା ଲବ୍ଧୋସି ଶଂକର
'ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶଂକର, ତୁମେ ମୋର ମନକୁ ଆକର୍ଷଣ କରିଥିବା ବରା ହେଲେ, ମୋର ସ୍ୱାମୀ ହେଇଛ।'
ବ୍ରୂହି ପାର୍ଵତି ଯତ୍ନେନ ଯଚ୍ଚୀର୍ଣଂ ପିତୁରଂତିକେ
'ହେ ପାର୍ବତୀ, ଚେଷ୍ଟା ସହିତ କହ, ତୁମେ ପିତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କଣ କରିଥିଲ?'
ପୁରାହଂ ଦେଵ ତିଷ୍ଠାମି କୁମାରୀ ଭଵନେ ପିତୁଃ
'ପୂର୍ବେ, ହେ ଦେବ, ମୁଁ ମୋ ପିତାଙ୍କ ଘରେ କୁମାରୀ ଭାବେ ବସୁଥିଲି।'
ତତୋଽହଂ ମେନଯା ପ୍ରୋକ୍ତା ସ୍ଵପିତ୍ରା ଚ ହିମାଦ୍ରିଣା 4.18.
'ତାପରେ, ମୋତେ ମୋର ମା ମେନା ଓ ପିତା ହିମାଦ୍ରି ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ।'
ଯେନ ପ୍ରାରବ୍ଧମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵଂ ସଂପତ୍ସ୍ଯତେ ତଵ
'ଯାହା ଆରମ୍ଭ କରିବା ସହିତ, ସବୁ କିଛି ତୁମ ପାଇଁ ସଫଳ ହେବ।'