ଆ ମଲପ୍ରକ୍ଷଯାଦ୍ଯଦ୍ଵଦଗ୍ନୌ ଧାସ୍ଯଂତି ଧାତଵଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟତା ଶେଷ ହୁଏନି, ଯେପରି ଧାତୁକୁ ଅଗ୍ନିରେ ରଖାଯାଏ—
ସୁଗାଢହସ୍ତଯା ବାଢଂ ତପ୍ତଶୃଂଖଲଯା ନରାଃ
ମଜବୁତ ଓ ତୀବ୍ର ତାପିତ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ମଜବୁତ ଭାବେ ବାନ୍ଧି ଦିଆଯାଏ—
ତତସ୍ତେ ସର୍ପଯଂତ୍ରେଣ କ୍ଷିପ୍ତା ଦୋଲ୍ଯଂତି କିଂକରୈଃ
ତାପରେ ସର୍ପ ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କିଂକରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦୋଳାଇ ଦେନ୍ତି—
ଅଂତରିକ୍ଷସ୍ଥିତାନାଂ ଚ ଲୋହଭାରଶତଂ ତତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶରେ ଝୁଲିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶତଟି ଲୋହାର ଭାର ରଖାଯାଏ—
ତେନ ଭାରେଣ ମହତା ଭୃଶମାତର୍ଦ୍ଦିତା ନରାଃ
ସେଇ ଭାରରେ ମହା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି—
ଜ୍ଵାଲାଭିରଗ୍ନିଵର୍ଣାଭିର୍ଲ୍ଲୋହଦଂଡୈଃ ସକଂଟକୈଃ
ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱାଳା ଓ କାଁଟା ଥିବା ଲୋହ ଦଣ୍ଡ ସହ—
ତତଃ କ୍ଷାରେଣ ଦୀପ୍ତେନ ଵହ୍ନେରପି ଵିଶେଷତଃ
ତାପରେ ତୀବ୍ର କ୍ଷାର ଓ ବିଶେଷ କରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା,
ପୁନର୍ଵିଦାର୍ଯ ଚାଂଗେଷୁ ଶିରସଃପ୍ରଭୃତି କ୍ରମାତ୍
ପୁନି, ମୁଣ୍ଡ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶରୀରର ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ପରେ ଏକ ଫାଟିଦିଆଯାଏ ।
ଵିଷ୍ଠାପୂର୍ଣେ ତତଃ କୂପେ କୃମୀଣାଂ ନିଚଯେ ତତଃ 4.6.
ତାପରେ ମଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ କୂଆରେ, କୀଟପତଙ୍ଗର ଦଳରେ,
ଭକ୍ଷ୍ଯଂତେ କ୍ରିମିଭିସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈର୍ଲୋହତୁଣ୍ଡୈଶ୍ଚ ଵାଯସୈଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଥିବା କୀଟ ଓ ଲୋହା ଠୁଣ୍ଡ ଥିବା କାଉଁ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଖାଇଦିଆଯାନ୍ତି ।
ପଚ୍ଯଂତେ ମାଂସଵଚ୍ଚାପି ପ୍ରଦୀପ୍ତାଂଗାରରାଶିଷୁ
ତେମାନେ ମାଂସ ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ କୋଇଳା ଗୁଛିରେ ରାନ୍ଧାଯାନ୍ତି ।
ତିଲପିଂଡୈରିଵାକ୍ରମ୍ଯ ଘୋରୈଃ କର୍ମଭିରାତ୍ମନଃ
ଭୟଙ୍କର କର୍ମରେ ନିଜେ ନିଜେ ତିଳର ଗୋଲି ପରି ଧରି ନେଇଯାନ୍ତି ।
ଭିଦ୍ଯଂତେ ଚାପି ତଲ୍ପେଷୁ ଲୋହଭ୍ରାଷ୍ଟ୍ରେଷ୍ଵନେକଧା
ଲୋହା ମୁସଳ ଦ୍ୱାରା ଶରୀରକୁ ଅନେକଥର ଶୋଇବା ଶଯ୍ୟାରେ ଭାଙ୍ଗିଦିଆଯାଏ ।
ମିଥ୍ଯାଗମପ୍ରଵକ୍ତୁଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଜିହ୍ଵସ୍ଯ ଚ ନିର୍ଗତା
ଯେଉଁମାନେ ମିଥ୍ୟା ଶାସ୍ତ୍ର କୁହନ୍ତି କିମ୍ବା ଦୁଇ ମୁହଁ ଥିବା, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଶାସନ ହୁଏ ।
ନିର୍ଭର୍ତ୍ସଯଂତି ଯେ କ୍ରୂରା ମାତରଂ ପିତରଂ ଗୁରୁମ୍
ଯେଉଁ କ୍ରୁର ଲୋକେ ମାଆ, ବାପା କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଗାଳିଦେଇଥାନ୍ତି,
ତତଃ କ୍ଷାରେଣ ଦୀପ୍ତେନ ତାମ୍ରେଣ ତୁ ପୁନଃପୁନଃ
ତାପରେ ତୀବ୍ର କ୍ଷାର ଓ ପୁଣିପୁଣି ତାପିଥିବା ତାମ୍ବା ଦ୍ୱାରା,
ଇତସ୍ତତଃ ପୁନର୍ଵକ୍ତ୍ରଂ ଭୃଶମାପୂର୍ଯ ହନ୍ଯତେ
ଏଠି ସେଠି ସେମାନଙ୍କ ମୁହଁକୁ ବାରମ୍ବାର ପୂରିଦିଆଯାଏ ଓ ଜୋରରେ ମାଡ଼ ମାରାଯାଏ ।
ପରିଷ୍ଵଜତି ଚାତ୍ଯୁଗ୍ରାଂ ପ୍ରଦୀପ୍ତାଂ ଲୋହଶାଲ୍ମଲୀମ୍ 4.6.
ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଲୋହା ଶାଲମଳୀ ଗଛକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି ।
ଦଂତୁରେଣାତିକୂଟେନ କ୍ରକଚେନ ବଲୀଯସା ଖାଦ୍ଯତେ ସ୍ଵାନି ମାଂସାନି ପାଯତେ ଶୋଣିତଂ ସ୍ଵକମ୍
ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ବା ଦଳା ଥିବା କଟାରୀ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ଓ ନିଜ ରକ୍ତ ପିଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଏ ।
ଅନ୍ନଂ ପାନଂ ନ ଦତ୍ତଂ ଯୈର୍ମୂଢୈର୍ନାପ୍ଯନୁମୋଦିତମ୍
ଯେ ମୂର୍ଖମାନେ ଅନ୍ନ ଓ ପାନୀୟ ଦେଇନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ତାହାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇନାହାନ୍ତି,
ଅସିତାଲଵନେ ଘୋରେ ଚ୍ଛିଦ୍ଯଂତେ ଖଂଡଖଂଡଶଃ ସଂବାଧ୍ଯମାନା ଵିଵଶାଃ କ୍ଲିଶ୍ଯଂତେ ନ ମ୍ରିଯଂତି ଵୈ
ଭୟଙ୍କର କଳା ଲୁଣ ମାଠରେ ସେମାନେ ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ ହୋଇ କାଟାଯାନ୍ତି, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବାନ୍ଧାଯାନ୍ତି, ଅସହାୟ ହୋଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଦେହାଦୁତ୍ସାଦ୍ଯମାଂସାନି ଭିଦ୍ଯଂତେଽସ୍ଥୀନି ମୁଦ୍ଗରୈଃ
ଶରୀରରୁ ମାଂସ ଖସାଯାଏ, ହାଡ଼କୁ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଦିଆଯାଏ ।
ନିରସ୍ତାସ୍ତେ ନିରୁଚ୍ଛ୍ଵାସାସ୍ତିଷ୍ଠଂତି ନରକେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେମାନେ ଚାଲିଯାଇ, ଶ୍ୱାସ ବିନା, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକରେ ରହନ୍ତି ।
ରୌରଵେ ରୋଦମାନାଶ୍ଚ ପୀଡ୍ଯନ୍ତେ ଵିଵିଧୈଃ ଶରୈଃ
ରୌରବ ନରକରେ, ସେମାନେ କାନ୍ଦୁଥିବାବେଳେ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶରରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ପଦୋରାସ୍ଯେ ଗୁଦେ ଚୈଵ ପାର୍ଶ୍ଵେ ଚୋରସି ମସ୍ତକେ
ପାଦ, ମୁହଁ, ପିଛା, ପାଶ, ଛାତି ଓ ମୁଣ୍ଡରେ—
ସୁତପ୍ତଵାଲୁକାଯାଂ ଚ ପ୍ରଲୁଠ୍ଯନ୍ତେ ପୁନଃପୁନଃ
ତେମାନେ ତୀବ୍ର ଗରମ ବାଲି ଉପରେ ପୁଣିପୁଣି ଗଡ଼ାଯାନ୍ତି।
ତେନତେନୈଵ ରୂପେଣ ହସନ୍ତେ ପାରଦାରିକମ୍
ସେଇ ଦେହରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଅନ୍ୟମାନେ ପାରସ୍ତ୍ରୀଗାମୀଙ୍କୁ ଉପହାସ କରନ୍ତି।
ପୂର୍ଵାକାରଂ ଚ ପୁରୁଷଂ ପ୍ରଜ୍ଵଲଂତଂ ସମଂତତଃ 4.6.
ପୂର୍ବ ଆକୃତିରେ ସେ ପୁରୁଷକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଜଳୁଥିବା ଦେଖାଯାଏ।
କିଂ ପ୍ରଧାଵସି ଵେଗେନ ତେ ନ ମୋକ୍ଷୋଽସ୍ତି ସାଂପ୍ରତମ୍
ତୁମେ କାହିଁକି ଏତେ ତେଜରେ ଦୌଡ଼ୁଛ? ଏବେ ତୁମ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ।
ଲୋହକୁମ୍ଭେ ତଥା କ୍ଷିପ୍ତାଃ ସଵିଧାନୈଃ ଶନୈଃଶନୈଃ
ତେମାନେ ଧୀରେ ଧୀରେ ନିୟମ ମାନି ଲୋହାର ଡେଗରେ ପକାଯାନ୍ତି।