ଅସଂଖ୍ଯାତା ମହାଵୀର୍ଯାଃ କ୍ରୂରାଶ୍ଚାଞ୍ଜନସଂପ୍ରଭାଃ
ଅସଂଖ୍ୟ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କ୍ରୂର ଓ ଅଞ୍ଜନ ଭଳି ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଅନେନ ପରିଵାରେଣ ମହାଘୋରେଣ ସଂଵୃତମ୍ ନିର୍ଭର୍ତ୍ସଯତଂ ଚାତ୍ଯନ୍ତଂ ଯମଂ ସଦୁପକାରିଣମ୍
ଏହି ଭୟଙ୍କର ସହଚରମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ସେମାନେ ଉପକାରୀ ଯମଙ୍କୁ ତୀବ୍ର ଭାବରେ ତାଡ଼ନା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ଧର୍ମଵାକ୍ଯୈଃ ପ୍ରବୋଧଯନ୍ ।। ଭୋଭୋ ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମାଣଃ ପରଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରିଣଃ । ଗର୍ଵିତା ରୂପଵୀର୍ଯେଣ ପରଦାରଵିମର୍ଦକାଃ
ଭଗବାନ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଧର୍ମର କଥା କହି ଉପଦେଶ ଦେଇଥାନ୍ତି: 'ହେ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରୁଥିବା, ଅନ୍ୟର ଧନ ଚୋରି କରୁଥିବା, ରୂପ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଅହଂକାର କରୁଥିବା, ଅନ୍ୟର ଜନନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରୁଥିବାମାନେ—'
ଯତ୍ସ୍ଵଯଂ କ୍ରିଯତେ କର୍ମ ତତ୍ସ୍ଵଯଂ ଭୁଜ୍ଯତେ ପୁନଃ
ମଣିଷ ଯେ କର୍ମ କରେ, ସେଇ କର୍ମର ଫଳ ନିଜେ ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼େ।
ଇଦାନୀଂ କିଂ ପ୍ରତପ୍ଯଧ୍ଵଂ ପୀଡ୍ଯମାନାଃ ସ୍ଵକର୍ମଭିଃ
ଏବେ ତୁମେ କାହିଁକି ନିଜ କର୍ମରେ ଦୁଃଖ ପାଉଛ? ନିଜ କାରଣରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛ।
ଏତେ ଚ ପୃଥିଵୀପାଲାଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତା ମତ୍ସମୀପତଃ
ଏହି ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ଏବେ ମୋର ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
ଭୋଭୋ ନୃପା ଦୁରାଚାରାଃ ପ୍ରଜାଵିଧ୍ଵଂସକାରିଣଃ
ହେ ରାଜାମାନେ, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ କରୁଥିବା, ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା।
ରାଜ୍ଯଲୋଭେନ ମୋହାଦ୍ଵା ବଲାଦନ୍ଯାଯତଃ ପ୍ରଜାଃ
ରାଜ୍ୟ ଲୋଭ କିମ୍ବା ମୂଢ଼ତାରେ, କିମ୍ବା ଶକ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଦମନ କରିଛ।
କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ କଲତ୍ରଂ ଚ ଯଦର୍ଥମଶୁଭଂ କୃତମ୍ 4.6.
ଯାହା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଓ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଉପରେ ଅଶୁଭ କାମ କରାଯାଇଥିଲା—
ପଶ୍ଯାମ ତଦ୍ବଲଂ ତୁଭ୍ଯଂ ଯେନ ଵିଧ୍ଵଂସିତାଃ ପ୍ରଜାଃ
ତୁମେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଜାମାନେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ, ସେଇ ଶକ୍ତିକୁ ଆମେ ଦେଖିବା।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧୈର୍ଵାକ୍ଯୈରୁପାଲବ୍ଧା ଯମେନ ତେ
ଏଭଳି ବହୁ ପ୍ରକାର କଥାରେ ଯମ ତାଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କଲେ।
ଇତି ଧର୍ମଂ ସମାଦିଶ୍ଯ ନୃପାଣାଂ ଧର୍ମରାଟ୍ ପୁନଃ
ଏପରି ଧର୍ମ ଶିଖାଇ ଦେଇ, ଧର୍ମରାଜ ପୁନି—
ଭୋଭୋଶ୍ଚଣ୍ଡ ମହାଚଣ୍ଡ ଗୃହୀତ୍ଵା ନୃପତୀନିମାନ୍
ହେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅତି ଭୟଙ୍କର, ଏହି ରାଜାମାନେକୁ ଧର।
ତତଃ ଶୀଘ୍ରଂ ସମୁତ୍ଥାଯ ନୃପାନ୍ସଂଗୃହ୍ଯ ପାଦଯୋଃ
ତାପରେ, ସେ ତୁରନ୍ତ ଉଠି ରାଜାମାନେକୁ ପାଦ ଧରି ଧରିଲେ—
ସର୍ଵପ୍ରାଣେନ ମହତା ସୁତପ୍ତେ ତୁ ଶିଲାତଲେ
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ, ତୀବ୍ର ତାପିତ ପଥର ଉପରେ—
ତତଃ ସ ରକ୍ତସ୍ରୋତୋଭିଃ ସ୍ରଵତେ ଜର୍ଜରୀକୃତଃ
ତାପରେ, ଶରୀର ଭାଙ୍ଗି ରକ୍ତ ଧାରା ଝରିବା ଲାଗିଲା—
ତତଃ ସ ଵାଯୁନା ସ୍ପୃଷ୍ଟଃ ଶନୈରୁଜୀଵତେ ପୁନଃ
ତାପରେ, ପବନ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ ସେ ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ପୁନି ଜୀବନ ପାଇଲେ—
ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିରେଵାଧଃ କ୍ଷିତେର୍ନରକକୋଟଯଃ
ପୃଥିବୀ ତଳେ ଅଷ୍ଟାବିଂଶତି ନରକ ଗହ୍ୱର ଅଛି—
ରୌରଵପ୍ରଭୃତୀନାଂ ଚ ନରକାଣାଂ ଶତଂ ସ୍ମୃତମ୍ 4.6.
ରୌରବ ଆଦି ନରକ ମଧ୍ୟରେ ଶତଟି ନରକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ—
ଯେଷୁ ପାପାଃ ପ୍ରପଚ୍ଯଂତେ ନରାଃ କର୍ମାନୁରୂପତଃ
ଯେଉଁଠି ପାପୀମାନେ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରନ୍ତି—
ଆ ମଲପ୍ରକ୍ଷଯାଦ୍ଯଦ୍ଵଦଗ୍ନୌ ଧାସ୍ଯଂତି ଧାତଵଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟତା ଶେଷ ହୁଏନି, ଯେପରି ଧାତୁକୁ ଅଗ୍ନିରେ ରଖାଯାଏ—
ସୁଗାଢହସ୍ତଯା ବାଢଂ ତପ୍ତଶୃଂଖଲଯା ନରାଃ
ମଜବୁତ ଓ ତୀବ୍ର ତାପିତ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ମଜବୁତ ଭାବେ ବାନ୍ଧି ଦିଆଯାଏ—
ତତସ୍ତେ ସର୍ପଯଂତ୍ରେଣ କ୍ଷିପ୍ତା ଦୋଲ୍ଯଂତି କିଂକରୈଃ
ତାପରେ ସର୍ପ ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କିଂକରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦୋଳାଇ ଦେନ୍ତି—
ଅଂତରିକ୍ଷସ୍ଥିତାନାଂ ଚ ଲୋହଭାରଶତଂ ତତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶରେ ଝୁଲିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶତଟି ଲୋହାର ଭାର ରଖାଯାଏ—
ତେନ ଭାରେଣ ମହତା ଭୃଶମାତର୍ଦ୍ଦିତା ନରାଃ
ସେଇ ଭାରରେ ମହା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି—
ଜ୍ଵାଲାଭିରଗ୍ନିଵର୍ଣାଭିର୍ଲ୍ଲୋହଦଂଡୈଃ ସକଂଟକୈଃ
ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱାଳା ଓ କାଁଟା ଥିବା ଲୋହ ଦଣ୍ଡ ସହ—
ତତଃ କ୍ଷାରେଣ ଦୀପ୍ତେନ ଵହ୍ନେରପି ଵିଶେଷତଃ
ତାପରେ ତୀବ୍ର କ୍ଷାର ଓ ବିଶେଷ କରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା,
ପୁନର୍ଵିଦାର୍ଯ ଚାଂଗେଷୁ ଶିରସଃପ୍ରଭୃତି କ୍ରମାତ୍
ପୁନି, ମୁଣ୍ଡ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶରୀରର ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ପରେ ଏକ ଫାଟିଦିଆଯାଏ ।
ଵିଷ୍ଠାପୂର୍ଣେ ତତଃ କୂପେ କୃମୀଣାଂ ନିଚଯେ ତତଃ 4.6.
ତାପରେ ମଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ କୂଆରେ, କୀଟପତଙ୍ଗର ଦଳରେ,
ଭକ୍ଷ୍ଯଂତେ କ୍ରିମିଭିସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈର୍ଲୋହତୁଣ୍ଡୈଶ୍ଚ ଵାଯସୈଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଥିବା କୀଟ ଓ ଲୋହା ଠୁଣ୍ଡ ଥିବା କାଉଁ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଖାଇଦିଆଯାନ୍ତି ।