ଗର୍ଭସ୍ଥୈର୍ଜାଯମାନୈଶ୍ଚ ବାଲୈସ୍ତରୁଣମଧ୍ଯମୈଃ
ଗର୍ଭରେ ଥିବା, ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା, ଶିଶୁ, ଯୁବକ ଓ ପ୍ରଉଢ ଲୋକମାନେ—
ଶୁଭାଶୁଭଫଲଂ ତତ୍ର ଦେହିନାଂ ପ୍ରଵିଚାର୍ଯତେ
ସେଠାରେ, ଦେହଧାରୀମାନେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ନ ତେଽତ୍ର ପ୍ରାଣିନଃ ସଂତି ଯେ ନ ଯାଂତି ଯମକ୍ଷଯମ୍
ଏଠି କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ନାହିଁ, ଯିଏ ଯମଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଏନି।
ତତ୍ର ଯେ ଶୁଭକର୍ମାଣଃ ସୌମ୍ଯଚିତ୍ତା ଦଯାନ୍ଵିତାଃ ।।।୮ ତେ ନରା ଯାଂତି ସୌମ୍ଯେନ ପଥା ଯମନିକେତନମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି, ମନ ମୃଦୁ ଓ ଦୟାଶୀଳ—ସେମାନେ ସହଜ ମାର୍ଗରେ ଯମଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯଃ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରାଣାମୁପାନତ୍କାଷ୍ଠପାଦୁକାମ୍
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ କାଠର ଚପ୍ପଲ କିମ୍ବା ଜୁତା ଦାନ କରେ—
ଛତ୍ରଦାନେନ ଗଚ୍ଛଂତି ଯଥା ଛତ୍ରେଣ ଦେହିନଃ
ଛତା ଦାନ କଲେ, ଲୋକେ ଯେପରି ଛତା ତଳେ ସୁରକ୍ଷିତ ଚାଲନ୍ତି, ସେଭଳି ଯାଆନ୍ତି।
ଶିବିକାଶ୍ଵପ୍ରଦାନେନ ତତସ୍ତେନ ସୁଖଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ପାଳକି କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ଦାନ କରିଲେ, ସେ ପରେ ଲୋକେ ସୁଖ ପାଉଛନ୍ତି।
ଆରାମକର୍ତା ଛାଯାସୁ ଶୀତଲାସୁ ସୁଖଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯିଏ ଉଦ୍ୟାନ ତିଆରି କରେ, ଛାୟା ଓ ଠଣ୍ଡା ସ୍ଥାନରେ ସେ ସୁଖ ଅନୁଭବ କରେ।
ଦେଵାଯତନକର୍ତା ଚ ଯତୀନାମାଶ୍ରମସ୍ଯ ଚ 4.6.
ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ପାଇଁ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କରେ—
ଦେଵାଗ୍ନିଗୁରୁଵିପ୍ରାଣାଂ ମାତାପିତ୍ରୋଶ୍ଚ ପୂଜକାଃ
ଯିଏ ଦେବତା, ଅଗ୍ନି, ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମାତା ଓ ପିତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି—
ଦ୍ଯୋତଯଂତୋ ଦିଶଃ ସର୍ଵା ଯାଂତି ଦୀପପ୍ରଦାଯିନଃ
ଯିଏ ଦୀପ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି।
ସର୍ଵ କାମସମୃଦ୍ଧେନ ପଥା ଗଚ୍ଛଂତି ଗୋପ୍ରଦାଃ
ଯିଏ ଗାଈ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଥିବା ପଥରେ ଚାଲନ୍ତି।
ଆର୍ତୌଷଧପ୍ରଦାତାରଃ ସୁଖଂ ଯାଂତି ନିରାକୁଲାଃ
ଯିଏ ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ଔଷଧ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ସୁଖରେ ଯାଆନ୍ତି।
ପାଦଶୌଚପ୍ରଦାନେନ ଶୀତଲେନ ପଥା ଵ୍ରଜେତ୍
ପାଦ ଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି ଦେଇଲେ, ଠଣ୍ଡା ପଥରେ ଯିବାକୁ ମିଳେ।
ହେମରତ୍ନପ୍ରଦାନେନ ଯାତି ଦୁର୍ଗାଣି ନିସ୍ତରନ୍
ସୁନା ଓ ମଣି ଦାନ କଲେ, ସେ ଜନ ଦୁଃଖକୁ ଅଟଳ ଭାବରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।
ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧାତ୍ମା ଭୂମିଦାନେନ ଗଚ୍ଛତି
ଭୂମି ଦାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଥିବା ଆତ୍ମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵମାଦିଭିର୍ଦାନୈଃ ସୁଖଂ ଯାଂତି ଯମକ୍ଷଯମ୍
ଏପରି ଦାନ ଦେଇ, ଲୋକେ ସୁଖରେ ଯମର ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଦାନାନାମନ୍ନଦାନଂ ପରଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ, ଅନ୍ନ ଦାନକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ତ୍ରଯାଣାମପି ଲୋକାନାଂ ଜୀଵିତଂ ହ୍ଯୁଦକଂ ସ୍ମୃତମ୍ 4.6.
ତିନୋଟି ଲୋକ ପାଇଁ, ପାଣିକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଜୀବନ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଅନ୍ନଂ ପାନଂ ଚ ଗୋଵସ୍ତ୍ରଭୂଶଯ୍ଯାଚ୍ଛତ୍ରମାସନମ୍
ଅନ୍ନ, ପାନୀୟ, ଗାଈ, କପଡ଼ା, ଭୂମି, ଶୋଇବା ଜିନିଷ, ଛତା ଓ ଆସନ—
ଅନ୍ନଦାନଂ ଵିଶେଷେଣ ଧର୍ମ ରାଜପୁରେ ନରାଃ
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସହରରେ ବିଶେଷ କରି ଲୋକେ ଅନ୍ନ ଦାନ କରନ୍ତି।
ଯେ ପୁନଃ କ୍ରୂରକର୍ମାଣଃ ପାପା ଦାନଵିଵର୍ଜିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୁର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ପାପୀ ଓ ଦାନ ଶୂନ୍ୟ—
ଷଡଶୀତିସହସ୍ରାଣି ଯୋଜନାନାମତୀତ୍ଯ ଯତ୍
ଏହେଁମାନେ ଛଅ ହଜାର ଛଅସଠି ଯୋଜନା ଦୂର ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି—
ସମୀପସ୍ଥମିଵାଭାତି ନରାଣାଂ ଶୁଭକର୍ମଣାମ୍
ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହା ନିକଟରେ ଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ତୀଵ୍ରକଂଟକଯୁକ୍ତେନ ଶର୍କରାନିଚିତେନ ଚ
ତୀବ୍ର କାଁଟା ଓ ରୁକୁଣା ପଥରରେ ଢାକା ଥିବା ରାସ୍ତାରେ,
କ୍ଵଚିତ୍ପଂକେନ ମହତା ଦୁରୁତ୍ତାରୈଶ୍ଚ ଖାତକୈଃ
କେଉଁଠି ଗଭୀର କାଦରେ ଓ ଅପାର ଗଡ଼ିକୁଁ ଦୁର୍ଗମ ଗଡ଼ିକୁଁ ଦେଖାଯାଏ,
ତଟପ୍ରପାତଵିଷ୍ଟଂଭୈଃ ପର୍ଵତୈର୍ଵୃକ୍ଷସଂକୁଲୈଃ
ନଦୀ କୂଳ ଓ ଖଡ଼ଗା ଦ୍ୱାରା ବାଧା ପଡ଼ିଥିବା, ପାହାଡ଼ ଓ ଗଛରେ ଘନ ହୋଇଥିବା ଜାଗାରେ,
କ୍ଵଚିଦ୍ଵିଷମଗର୍ତୈଶ୍ଚ କ୍ଵଚିଲ୍ଲୋଷ୍ଟୈଃ ସୁପିଚ୍ଛିଲୈଃ
କେଉଁଠି ଅସମାନ ଗଡ଼ି ଓ ଅନ୍ୟଠାରେ ଚିପ୍ଚିପା ମାଟି ଦେଖାଯାଏ,
ଅନେକତାପୈର୍ଵିତତୈର୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଵଂଶଵନଂ କ୍ଵଚିତ୍ 4.6.
କେଉଁଠି ଅନେକ ଗୁଛରେ ଘନ ମାନ୍ସ ଜଙ୍ଗଲରେ ଢାକା ଥାଏ,
କ୍ଵଚିଦୁଷ୍ଣାଂବୁନା ଵ୍ଯାପ୍ତଂ କ୍ଵଚିତ୍କାରୀଷଵହ୍ନିନା
କେଉଁଠି ତାପିତ ଜଳରେ ଭରିଥିବା, ଅନ୍ୟଠାରେ ଗୋବର ଆଗୁନିରେ ଜଳିଥିବା,