ଉତ୍କୋଚକୈରଧିକୃତୈସ୍ତସ୍କରୈଶ୍ଚ ପ୍ରପୀଡ୍ଯତେ
ଯିଏ ଉପରି ଦୁର୍ନୀତିକାରୀ, କର୍ମଚାରୀ ଓ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ—
ଯେ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣଂତି ନୃପସ୍ଯାନ୍ଯାଯଵର୍ତିନଃ
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେହି ଦ୍ୱିଜମାନେ—
ପାରଦାରିକଚୌରାଣାଂ ଯତ୍ପାପଂ ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ ତତ୍
ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନ କରୁଥିବା ଓ ଚୋରମାନେର ପାପ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼େ—
ଅଚୌରଂ ଚୌରଵତ୍ପଶ୍ଯେଚ୍ଚୋରଂ ଵାଽଚୌରରୂପଵତ୍ 4.5.
ନିର୍ଦ୍ଦୋଷକୁ ଚୋର ବୋଲି ଦେଖିବା ଓ ଚୋରକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଭାବେ ଦେଖିବା ଉଚିତ—
ଘୃତତୈଲାନ୍ନପାନାନି ମଧୁମାଂସସୁରାସଵମ୍
ଘିଅ, ତେଲ, ଭୋଜ୍ୟ, ପାନୀୟ, ମଧୁ, ମାଂସ ଓ ମଦ—
ତୃଣଂ କାଷ୍ଠଂ ପୁଷ୍ପପତ୍ରମୌଷଧଂ କାଂସ୍ଯଭାଜନମ୍
ଘାସ, କାଠ, ଫୁଲ, ପତ୍ର, ଔଷଧି ଓ କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ର—
ତାମ୍ରଂ ସୀସଂ ତ୍ରପୁଂ କାଚଂ ଶଂଖାଦ୍ଯଂ ଚ ଜଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ତାମ୍ବା, ସିସା, ତୁତା, କାଚ, ଶଂଖ ଓ ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁ—
ଊର୍ଣାକାର୍ପାସକୌଶେଯଭଂଗପଟ୍ଟୋଦ୍ଭଵାନି ଚ
ଉନ, କପାସ, ପାଟ, ରେଶମ, ଭାଙ୍ଗ ଓ ସେମାନଠାରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ବସ୍ତୁ—
ଏଵମାଦୀନି ଚାନ୍ଯାନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଜିନିଷ ଓ ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଯଦ୍ଵା ତଦ୍ଵା ପରଦ୍ରଵ୍ଯମପି ସର୍ଷପମାତ୍ରକମ୍
ଏହା ହେଉ କିମ୍ବା ସେହି, ଅନ୍ୟର ଦ୍ରବ୍ୟ ମସ୍ତରି ଦାଣା ପରି ଛୋଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ—
ଏଵମାଦ୍ଯୈ୍ର୍ନରଃ ପାପୈରୁତ୍କ୍ରାଂତେଃ ସମନଂତରମ୍
ଏପରି ପାପ କରିଲେ, ଶରୀର ଛାଡିଲା ପରେ ସତେଜ ଭାବେ—
ଯମଲୋକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ତେନ ଶରୀରେଣ ଯମାଜ୍ଞଯା
ଏହି ଶରୀରରେ ଯମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଲୋକେ ଯମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତିର୍ଯଙ୍ମାନୁଷଦେହାନାମଧର୍ମନିରତାତ୍ମନାମ୍
ପଶୁ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଧର୍ମରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି—
ଵିନଯାଚାରଯୁକ୍ତାନାଂ ପ୍ରମାଦାତ୍ସ୍ଖଲିତାତ୍ମନାମ୍ 4.5.
ଶିଷ୍ଟ ଓ ଶିକ୍ଷିତ ଲୋକେ ମଧ୍ୟ, ଅସାବଧାନତାରୁ ଭୁଲ କରିଥିଲେ—
ପାରଦାରିକଚୌରାଣାମନ୍ଯାଯଵ୍ଯଵହାରିଣାମ୍
ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନ, ଚୋରି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟାୟ କାମ କରୁଥିବାମାନେ—
ତସ୍ମାତ୍କୃତସ୍ଯ ପାପସ୍ଯ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସମାଚରେତ୍
ସେହିପାଇଁ, କରାଯାଇଥିବା ପାପ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଃ କରୋତି ସ୍ଵଯଂ କର୍ମ କାରଯେଦ୍ଵାପି ମୋଦ ଯେତ୍
ଯିଏ ନିଜେ କାମ କରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ କରାଏ, କିମ୍ବା ସେଥିରେ ଖୁସି ହୁଏ—
ଇତି ସଂକ୍ଷେପତଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ପାପଭେଦାଃ ସସାଧନାଃ
ଏଭଳି ଛୋଟ କଥାରେ, ପାପର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଓ ସାଧନା ବିବରଣ କରାଯାଇଛି।
ଵାକ୍କାଯଚିତ୍ତଜନିତୈର୍ବହୁଭେଦଭିନ୍ନୈଃ କୃତ୍ଯୈଃ ଶୁଭାଶୁଭଫଲୋଦଯହେତୁଭୂତୈଃ
ବାକ୍ୟ, ଶରୀର ଓ ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅନେକ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ଭଲ ଓ ଖରାପ ଫଳ ଆଣିଥାଏ—
ଶୁଭାଶୁଭଫଲନିର୍ଦେଶଵର୍ଣନମ୍ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ସଂତ୍ରାସଜନନଂ ଘୋରଂ ଵିଵଶାଃ ସର୍ଵଦେହିନଃ
ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳର ବିବରଣ।
ଗର୍ଭସ୍ଥୈର୍ଜାଯମାନୈଶ୍ଚ ବାଲୈସ୍ତରୁଣମଧ୍ଯମୈଃ
ଗର୍ଭରେ ଥିବା, ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା, ଶିଶୁ, ଯୁବକ ଓ ପ୍ରଉଢ ଲୋକମାନେ—
ଶୁଭାଶୁଭଫଲଂ ତତ୍ର ଦେହିନାଂ ପ୍ରଵିଚାର୍ଯତେ
ସେଠାରେ, ଦେହଧାରୀମାନେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ନ ତେଽତ୍ର ପ୍ରାଣିନଃ ସଂତି ଯେ ନ ଯାଂତି ଯମକ୍ଷଯମ୍
ଏଠି କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ନାହିଁ, ଯିଏ ଯମଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଏନି।
ତତ୍ର ଯେ ଶୁଭକର୍ମାଣଃ ସୌମ୍ଯଚିତ୍ତା ଦଯାନ୍ଵିତାଃ ।।।୮ ତେ ନରା ଯାଂତି ସୌମ୍ଯେନ ପଥା ଯମନିକେତନମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି, ମନ ମୃଦୁ ଓ ଦୟାଶୀଳ—ସେମାନେ ସହଜ ମାର୍ଗରେ ଯମଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯଃ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରାଣାମୁପାନତ୍କାଷ୍ଠପାଦୁକାମ୍
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ କାଠର ଚପ୍ପଲ କିମ୍ବା ଜୁତା ଦାନ କରେ—
ଛତ୍ରଦାନେନ ଗଚ୍ଛଂତି ଯଥା ଛତ୍ରେଣ ଦେହିନଃ
ଛତା ଦାନ କଲେ, ଲୋକେ ଯେପରି ଛତା ତଳେ ସୁରକ୍ଷିତ ଚାଲନ୍ତି, ସେଭଳି ଯାଆନ୍ତି।
ଶିବିକାଶ୍ଵପ୍ରଦାନେନ ତତସ୍ତେନ ସୁଖଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ପାଳକି କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ଦାନ କରିଲେ, ସେ ପରେ ଲୋକେ ସୁଖ ପାଉଛନ୍ତି।
ଆରାମକର୍ତା ଛାଯାସୁ ଶୀତଲାସୁ ସୁଖଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯିଏ ଉଦ୍ୟାନ ତିଆରି କରେ, ଛାୟା ଓ ଠଣ୍ଡା ସ୍ଥାନରେ ସେ ସୁଖ ଅନୁଭବ କରେ।
ଦେଵାଯତନକର୍ତା ଚ ଯତୀନାମାଶ୍ରମସ୍ଯ ଚ 4.6.
ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ପାଇଁ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କରେ—
ଦେଵାଗ୍ନିଗୁରୁଵିପ୍ରାଣାଂ ମାତାପିତ୍ରୋଶ୍ଚ ପୂଜକାଃ
ଯିଏ ଦେବତା, ଅଗ୍ନି, ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମାତା ଓ ପିତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି—