ଯଃ ସ୍ଵଯଂ ମିଷ୍ଟମଶ୍ନାତି ଵିପ୍ରାଯାନ୍ଯତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯିଏ ନିଜେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେଇଥାଏ—
ନିଯମାନ୍ସ୍ଵଯମାଦାଯ ଯେ ତ୍ଯଜଂତ୍ଯଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ
ଯେମାନେ ନିଜେ ନିୟମ ନେଇ ମଧ୍ୟ, ଇଚ୍ଛାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିନଥିବାରୁ ସେହି ନିୟମକୁ ଛାଡିଦିଅନ୍ତି—
ପୀଡଯଂତ୍ଯତିଭାରେଣ ସକ୍ଷତାନ୍ଵାହଯଂତି ଚ
ଯେମାନେ ଅତିରିକ୍ତ ଭାର ଦେଇ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଆଘାତ ପାଇଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ଚାଲିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରନ୍ତି—
ଯେ ଭଗ୍ନକ୍ଷତରୋଗାର୍ତାନ୍ସ୍ଵଗୋରୂପାନ୍ବୁଭୁକ୍ଷଯା 4.5.
ଯେମାନେ ଭୁଖରେ ନିଜ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା, ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ଦୁଃଖିତ ଗାଈମାନେକୁ ମାରିଦିଅନ୍ତି—
ଵୃଷାଣାଂ ଵୃଷଣାନ୍ଯେଵ ପାପିଷ୍ଠା ଗାଲଯଂତି ଯେ
ଯେମାନେ ବଳଦମାନେର ବଳଦକୁ ଖସି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁଠାରୁ ପାପୀ—
ଆଶ୍ରମଂ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତଂ କ୍ଷୁତ୍ତୃଷ୍ଣାଶ୍ରମପୀଡିତମ୍
ଯିଏ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚି ଭୁଖ, ତ୍ରୁଷ୍ଣା ଓ କ୍ଲାନ୍ତିରେ ପୀଡିତ—
ଅନାଥଂ ଵିକଲଂ ଦୀନଂ ବାଲଂ ଵୃଦ୍ଧଂ କୃଶାତୁରମ୍
ଅନାଥ, ଅସମର୍ଥ, ଦୁଃଖୀ, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ଦୁର୍ବଳ ଓ ରୋଗୀ—
ଅଜାଵିକୋ ମାହିଷିକଃ ସାମୁଦ୍ରୋ ଵୃଷଲୀପତିଃ
ଏକ ଛାଗଳିଆ, ମହିଷ ଚାଷୀ, ମାଛ ଧରୁଥିବା ଲୋକ ଓ ନିମ୍ନଜାତି ଜନାନୀର ସ୍ୱାମୀ—
ଶିଲ୍ପିନଃ କାରୁକା ଵୈଦ୍ଯା ହେମକାରା ନଟା ଦ୍ଵିଜାଃ
ଶିଳ୍ପୀ, କାରୁଗର, ଡାକ୍ତର, ସୁନାର, ନଟ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ—
ଯଶ୍ଚୋଦିତମତିକ୍ରମ୍ଯ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଵା ହରେତ୍କରମ୍
ଯିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମକୁ ଅବହେଳା କରି, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କର ନେଇଥାଏ—
ଉତ୍କୋଚକୈରଧିକୃତୈସ୍ତସ୍କରୈଶ୍ଚ ପ୍ରପୀଡ୍ଯତେ
ଯିଏ ଉପରି ଦୁର୍ନୀତିକାରୀ, କର୍ମଚାରୀ ଓ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ—
ଯେ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣଂତି ନୃପସ୍ଯାନ୍ଯାଯଵର୍ତିନଃ
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେହି ଦ୍ୱିଜମାନେ—
ପାରଦାରିକଚୌରାଣାଂ ଯତ୍ପାପଂ ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ ତତ୍
ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନ କରୁଥିବା ଓ ଚୋରମାନେର ପାପ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼େ—
ଅଚୌରଂ ଚୌରଵତ୍ପଶ୍ଯେଚ୍ଚୋରଂ ଵାଽଚୌରରୂପଵତ୍ 4.5.
ନିର୍ଦ୍ଦୋଷକୁ ଚୋର ବୋଲି ଦେଖିବା ଓ ଚୋରକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଭାବେ ଦେଖିବା ଉଚିତ—
ଘୃତତୈଲାନ୍ନପାନାନି ମଧୁମାଂସସୁରାସଵମ୍
ଘିଅ, ତେଲ, ଭୋଜ୍ୟ, ପାନୀୟ, ମଧୁ, ମାଂସ ଓ ମଦ—
ତୃଣଂ କାଷ୍ଠଂ ପୁଷ୍ପପତ୍ରମୌଷଧଂ କାଂସ୍ଯଭାଜନମ୍
ଘାସ, କାଠ, ଫୁଲ, ପତ୍ର, ଔଷଧି ଓ କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ର—
ତାମ୍ରଂ ସୀସଂ ତ୍ରପୁଂ କାଚଂ ଶଂଖାଦ୍ଯଂ ଚ ଜଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ତାମ୍ବା, ସିସା, ତୁତା, କାଚ, ଶଂଖ ଓ ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁ—
ଊର୍ଣାକାର୍ପାସକୌଶେଯଭଂଗପଟ୍ଟୋଦ୍ଭଵାନି ଚ
ଉନ, କପାସ, ପାଟ, ରେଶମ, ଭାଙ୍ଗ ଓ ସେମାନଠାରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ବସ୍ତୁ—
ଏଵମାଦୀନି ଚାନ୍ଯାନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଜିନିଷ ଓ ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଯଦ୍ଵା ତଦ୍ଵା ପରଦ୍ରଵ୍ଯମପି ସର୍ଷପମାତ୍ରକମ୍
ଏହା ହେଉ କିମ୍ବା ସେହି, ଅନ୍ୟର ଦ୍ରବ୍ୟ ମସ୍ତରି ଦାଣା ପରି ଛୋଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ—
ଏଵମାଦ୍ଯୈ୍ର୍ନରଃ ପାପୈରୁତ୍କ୍ରାଂତେଃ ସମନଂତରମ୍
ଏପରି ପାପ କରିଲେ, ଶରୀର ଛାଡିଲା ପରେ ସତେଜ ଭାବେ—
ଯମଲୋକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ତେନ ଶରୀରେଣ ଯମାଜ୍ଞଯା
ଏହି ଶରୀରରେ ଯମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଲୋକେ ଯମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତିର୍ଯଙ୍ମାନୁଷଦେହାନାମଧର୍ମନିରତାତ୍ମନାମ୍
ପଶୁ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଧର୍ମରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି—
ଵିନଯାଚାରଯୁକ୍ତାନାଂ ପ୍ରମାଦାତ୍ସ୍ଖଲିତାତ୍ମନାମ୍ 4.5.
ଶିଷ୍ଟ ଓ ଶିକ୍ଷିତ ଲୋକେ ମଧ୍ୟ, ଅସାବଧାନତାରୁ ଭୁଲ କରିଥିଲେ—
ପାରଦାରିକଚୌରାଣାମନ୍ଯାଯଵ୍ଯଵହାରିଣାମ୍
ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନ, ଚୋରି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟାୟ କାମ କରୁଥିବାମାନେ—
ତସ୍ମାତ୍କୃତସ୍ଯ ପାପସ୍ଯ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସମାଚରେତ୍
ସେହିପାଇଁ, କରାଯାଇଥିବା ପାପ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଃ କରୋତି ସ୍ଵଯଂ କର୍ମ କାରଯେଦ୍ଵାପି ମୋଦ ଯେତ୍
ଯିଏ ନିଜେ କାମ କରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ କରାଏ, କିମ୍ବା ସେଥିରେ ଖୁସି ହୁଏ—
ଇତି ସଂକ୍ଷେପତଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ପାପଭେଦାଃ ସସାଧନାଃ
ଏଭଳି ଛୋଟ କଥାରେ, ପାପର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଓ ସାଧନା ବିବରଣ କରାଯାଇଛି।
ଵାକ୍କାଯଚିତ୍ତଜନିତୈର୍ବହୁଭେଦଭିନ୍ନୈଃ କୃତ୍ଯୈଃ ଶୁଭାଶୁଭଫଲୋଦଯହେତୁଭୂତୈଃ
ବାକ୍ୟ, ଶରୀର ଓ ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅନେକ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ଭଲ ଓ ଖରାପ ଫଳ ଆଣିଥାଏ—
ଶୁଭାଶୁଭଫଲନିର୍ଦେଶଵର୍ଣନମ୍ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ସଂତ୍ରାସଜନନଂ ଘୋରଂ ଵିଵଶାଃ ସର୍ଵଦେହିନଃ
ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳର ବିବରଣ।