ପରଶ୍ରିଯା ଯେ ତପ୍ଯଂତେ ଯେ ପରଦ୍ରଵ୍ଯସୂଚକାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟର ଧନ ଦେଖି ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି—
ଦ୍ଵିଜାଯ ଦୁଃଖଂ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରକାରୈର୍ବହୁଭିଃ ସଦା
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଦ୍ୱିଜକୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି—
ଯେ ପାନାଭିରତାଃ କ୍ରୂରା ଯେ ଚ ହିଂସାପ୍ରିଯା ନରାଃ
ଯେମାନେ ପାନ ପାଇଁ ଆସକ୍ତ, ଯେମାନେ ନିର୍ଦୟ ଓ ହିଂସାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି—
ଗୋଷ୍ଠାଗ୍ନିଜଲରଥ୍ଯାସୁ ତରୁଚ୍ଛାଯାମଠେଷୁ ଚ
ଗୋଉଠ, ଅଗ୍ନି, ପାଣି, ରାସ୍ତା, ଗଛର ଛାୟା ଓ ମଠରେ—
ମଦ୍ଯପାନରତା ନିତ୍ଯଂ ଗାନଵାଦ୍ଯରତା ନରାଃ 4.5.
ଯେମାନେ ସଦା ମଦ୍ୟପାନରେ ଆସକ୍ତ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ରେ ମନ ଲଗାନ୍ତି—
ଵଂଶେଷୁ କାଶକାଷ୍ଠୈଶ୍ଚ ଶୁଭୈଃ ଶଂକୁଭିରେଵ ଵା
ବାଂଶ, କାଶ, ଉତ୍ତମ କାଠ କିମ୍ବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଖୁଣ୍ଟି ସହିତ—
କୂଟଶାସନହର୍ତାରଃ କୂଟକର୍ମକ୍ରିଯାରତାଃ
ଯେମାନେ ଝୁଟିଆ ନିୟମ ଲେଖନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଝୁଟିଆ କାମ କରିବାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି—
ଧନୁଷାଂ ଶଲ୍ଯଶସ୍ତ୍ରାଣାଂ ଯଃ କର୍ତା ଯଶ୍ଚ ଵିକ୍ରଯୀ
ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଧନୁଷ, ତୀର କିମ୍ବା ଅସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରେ କିମ୍ବା ବିକ୍ରି କରେ—
ମିଥ୍ଯା ପ୍ରଵଦତୋ ଵାକ୍ଯମାକର୍ଣଯତି ଯଃ ଶନୈଃ
ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଅନ୍ୟଜନଙ୍କର ଝୁଟିଆ କଥା ଚୁପଚାପ ଶୁଣିଥାଏ—
ଯେ ଭାର୍ଯାପୁତ୍ରମିତ୍ରାଣି ବାଲଵୃଦ୍ଧକୃଶାତୁରାନ୍
ଯେମାନେ ଜଣେ ଜଣେ ଭାର୍ୟା, ପୁଅ, ମିତ୍ର, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିହୀନ କିମ୍ବା ରୋଗୀଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି—
ଯଃ ସ୍ଵଯଂ ମିଷ୍ଟମଶ୍ନାତି ଵିପ୍ରାଯାନ୍ଯତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯିଏ ନିଜେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେଇଥାଏ—
ନିଯମାନ୍ସ୍ଵଯମାଦାଯ ଯେ ତ୍ଯଜଂତ୍ଯଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ
ଯେମାନେ ନିଜେ ନିୟମ ନେଇ ମଧ୍ୟ, ଇଚ୍ଛାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିନଥିବାରୁ ସେହି ନିୟମକୁ ଛାଡିଦିଅନ୍ତି—
ପୀଡଯଂତ୍ଯତିଭାରେଣ ସକ୍ଷତାନ୍ଵାହଯଂତି ଚ
ଯେମାନେ ଅତିରିକ୍ତ ଭାର ଦେଇ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଆଘାତ ପାଇଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ଚାଲିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରନ୍ତି—
ଯେ ଭଗ୍ନକ୍ଷତରୋଗାର୍ତାନ୍ସ୍ଵଗୋରୂପାନ୍ବୁଭୁକ୍ଷଯା 4.5.
ଯେମାନେ ଭୁଖରେ ନିଜ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା, ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ଦୁଃଖିତ ଗାଈମାନେକୁ ମାରିଦିଅନ୍ତି—
ଵୃଷାଣାଂ ଵୃଷଣାନ୍ଯେଵ ପାପିଷ୍ଠା ଗାଲଯଂତି ଯେ
ଯେମାନେ ବଳଦମାନେର ବଳଦକୁ ଖସି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁଠାରୁ ପାପୀ—
ଆଶ୍ରମଂ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତଂ କ୍ଷୁତ୍ତୃଷ୍ଣାଶ୍ରମପୀଡିତମ୍
ଯିଏ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚି ଭୁଖ, ତ୍ରୁଷ୍ଣା ଓ କ୍ଲାନ୍ତିରେ ପୀଡିତ—
ଅନାଥଂ ଵିକଲଂ ଦୀନଂ ବାଲଂ ଵୃଦ୍ଧଂ କୃଶାତୁରମ୍
ଅନାଥ, ଅସମର୍ଥ, ଦୁଃଖୀ, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ଦୁର୍ବଳ ଓ ରୋଗୀ—
ଅଜାଵିକୋ ମାହିଷିକଃ ସାମୁଦ୍ରୋ ଵୃଷଲୀପତିଃ
ଏକ ଛାଗଳିଆ, ମହିଷ ଚାଷୀ, ମାଛ ଧରୁଥିବା ଲୋକ ଓ ନିମ୍ନଜାତି ଜନାନୀର ସ୍ୱାମୀ—
ଶିଲ୍ପିନଃ କାରୁକା ଵୈଦ୍ଯା ହେମକାରା ନଟା ଦ୍ଵିଜାଃ
ଶିଳ୍ପୀ, କାରୁଗର, ଡାକ୍ତର, ସୁନାର, ନଟ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ—
ଯଶ୍ଚୋଦିତମତିକ୍ରମ୍ଯ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଵା ହରେତ୍କରମ୍
ଯିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମକୁ ଅବହେଳା କରି, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କର ନେଇଥାଏ—
ଉତ୍କୋଚକୈରଧିକୃତୈସ୍ତସ୍କରୈଶ୍ଚ ପ୍ରପୀଡ୍ଯତେ
ଯିଏ ଉପରି ଦୁର୍ନୀତିକାରୀ, କର୍ମଚାରୀ ଓ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ—
ଯେ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣଂତି ନୃପସ୍ଯାନ୍ଯାଯଵର୍ତିନଃ
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେହି ଦ୍ୱିଜମାନେ—
ପାରଦାରିକଚୌରାଣାଂ ଯତ୍ପାପଂ ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ ତତ୍
ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନ କରୁଥିବା ଓ ଚୋରମାନେର ପାପ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼େ—
ଅଚୌରଂ ଚୌରଵତ୍ପଶ୍ଯେଚ୍ଚୋରଂ ଵାଽଚୌରରୂପଵତ୍ 4.5.
ନିର୍ଦ୍ଦୋଷକୁ ଚୋର ବୋଲି ଦେଖିବା ଓ ଚୋରକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଭାବେ ଦେଖିବା ଉଚିତ—
ଘୃତତୈଲାନ୍ନପାନାନି ମଧୁମାଂସସୁରାସଵମ୍
ଘିଅ, ତେଲ, ଭୋଜ୍ୟ, ପାନୀୟ, ମଧୁ, ମାଂସ ଓ ମଦ—
ତୃଣଂ କାଷ୍ଠଂ ପୁଷ୍ପପତ୍ରମୌଷଧଂ କାଂସ୍ଯଭାଜନମ୍
ଘାସ, କାଠ, ଫୁଲ, ପତ୍ର, ଔଷଧି ଓ କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ର—
ତାମ୍ରଂ ସୀସଂ ତ୍ରପୁଂ କାଚଂ ଶଂଖାଦ୍ଯଂ ଚ ଜଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ତାମ୍ବା, ସିସା, ତୁତା, କାଚ, ଶଂଖ ଓ ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁ—
ଊର୍ଣାକାର୍ପାସକୌଶେଯଭଂଗପଟ୍ଟୋଦ୍ଭଵାନି ଚ
ଉନ, କପାସ, ପାଟ, ରେଶମ, ଭାଙ୍ଗ ଓ ସେମାନଠାରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ବସ୍ତୁ—
ଏଵମାଦୀନି ଚାନ୍ଯାନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଜିନିଷ ଓ ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଯଦ୍ଵା ତଦ୍ଵା ପରଦ୍ରଵ୍ଯମପି ସର୍ଷପମାତ୍ରକମ୍
ଏହା ହେଉ କିମ୍ବା ସେହି, ଅନ୍ୟର ଦ୍ରବ୍ୟ ମସ୍ତରି ଦାଣା ପରି ଛୋଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ—