ଦୁର୍ଗସ୍ତ୍ରିକୂଟଃ ପରିଖାଃ ସମୁଦ୍ରା ରକ୍ଷାଂସି ଯୋଧା ଧନଦାଚ୍ଚ ଵିତ୍ତମ୍
କୋଟ, ତିଣିଟି ଶିଖର, ଖାଲି, ସମୁଦ୍ର, ପାହାରା, ସେନା, ଓ କୁବେରଙ୍କ ଧନ ମଧ୍ୟ,
ସଂଗ୍ରାମେ ଗଜତୁରଗସମାକୁଲେଽପି ଵାଦାଦଗ୍ନୌ ଵା ଗତଵିଵରେ ମହୋଦଧୌ ଵା
ଯୁଦ୍ଧରେ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ମଧ୍ୟରେ, କିମ୍ବା ବିବାଦର ଅଗ୍ନିରେ, କିମ୍ବା ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତାରେ ମଧ୍ୟ,
ପାତାଲମାଵିଶତୁ ଯାତୁ ସୁରେନ୍ଦ୍ରଲୋକମାରୋହତୁ କ୍ଷିତିଧରାଧିପତିଂ ସୁମେରୁମ୍
ସେ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ଚଢ଼ିଯାଉ, କିମ୍ବା ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ମହାରାଜ ସୁମେରୁଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଯାଉ।
ରୋଦିତି କଶ୍ଚିଦଥାଶ୍ରୁଧୌତାନନଗୁରୁତରଶୋକଵିହ୍ଵଲଃ
କେହି ଅତି ଦୁଃଖରେ ଭାସି, ଅଶ୍ରୁରେ ମୁହଁ ଧୋଇ, କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି।
ଗାଯତି ହୃଦଯହାରି ସୁଖନିର୍ଭରମାଯତଵିସ୍ତୃତାଽଧରୋଽଧିକମ୍
ଅନ୍ୟେ ହୃଦୟକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା, ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଚଉଡ଼ ଓ ଆକର୍ଷକ ଠୋଠରେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଧର୍ମମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସଂସାରଚେଷ୍ଟିତମ୍
ଏଭଳି ଧର୍ମକୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି, ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ସଂସାରର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ଚାରୁସର୍ଵାଂଗୀ ସ ବଭୂଵାଚଲଃ ପୁମାନ୍ 4.3.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ମହିଳା ଏକ ପ୍ରତିମା ପରି ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ହୋଇ ରହିଗଲେ।
ସୋଽପି ରାଜା ଦଦର୍ଶାଥ ତଂ ସମଂତ୍ରିପୁରୋହିତଃ
ତାପରେ ରାଜା, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ନାରଦଂ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲଂ ଜଟାଭାରଭଯାନକମ୍
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ନାରଦଙ୍କୁ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭୟଙ୍କର ଜଟା ଧାରଣ କରିଥିବା।
ଶିଖା କମଣ୍ଡଲୁଧରଂ ଵୀଣାଦଣ୍ଡକରଂ ତଥା ପାଦୁକାଭ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତଂ ତୀରେ ସରସୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାସନେ
ଶିଖା ଧାରି, କମଣ୍ଡଳୁ ଧରି, ବୀଣାର ଦଣ୍ଡ ହାତରେ ନେଇ, ପାଦୁକା ପିନ୍ଧି, ହ୍ରଦର କୂଳରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆସନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।
ସଂପ୍ରଗୃହ୍ଯ କରାଗ୍ରେଣ ଜଗାମାଦର୍ଶନଂ ହରିଃ
ହରି ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି, ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପମଥାସାଦ୍ଯ ପ୍ରାହ ଦେଵୋ ମୁନିଂ ନୃପ
ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦେବତା ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ, ରାଜା।
ମାଯା ଯଯେଦୃଶୀ ମାଯା ଯତ୍ସ୍ଵରୂପା ଯଦାତ୍ମିକା
ଏହି ମାୟା କ'ଣ, ଏହାର ସ୍ୱଭାବ କ'ଣ, ଏହାର ମୂଳ କ'ଣ?
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମୁନିଵରଂ ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ଏଭଳି କହି, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ସଂସାରଦୋଷଵର୍ଣନମ୍ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପୁରୁଷଃ କେନ ଗର୍ଭଵାସଂ ସୁଦାରୁଣମ୍
ସଂସାରର ଦୁଷ୍ଟତା ବର୍ଣ୍ଣନା: କ'ଣ କାରଣରେ ମଣିଷ ଏତେ କଷ୍ଟଦାୟକ ଗର୍ଭବାସ ପାଇଥାଏ?
ଗର୍ଭସ୍ଥଶ୍ଚ କିମଶ୍ନାତି କଥମୁତ୍ପଦ୍ଯତେ ପୁନଃ
ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ କ'ଣ ଖାଏ, ଏବଂ କିପରି ପୁଣି ଜନ୍ମ ହୁଏ?
ବାଲଭାଵେ କଥଂ ପୁଷ୍ଟିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଯୁଵା କେନ କର୍ମଣା
ଶିଶୁବେଳେ କିପରି ପୋଷଣ ହୁଏ, ଏବଂ କ'ଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୁବକ ହୁଏ?
କଥଂ ଦାରାନଵାପ୍ନୋତି ଗୃହଂ ସର୍ଵଗୁଣୈର୍ଯୁତମ୍
କିପରି ଜଣେ ଜୀବନସାଥୀ ଓ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଘର ପାଉଥାଏ?
କଥଂ ସୁଖେନ ମ୍ରିଯତେ କଥଂ ଭୁଂକ୍ତେ ଶୁଭାଶୁଭମ୍
କିପରି ସୁଖରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, କିପରି ଜଣେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଭୋଗ କରେ?
ଅଶୁଭୈଃ କର୍ମଭିର୍ଜ୍ଜଂତୁସ୍ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଷୁ ଜାଯତେ
ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରାଣୀ ତିର୍ୟକ୍ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ପ୍ରମାଣଂ ଶ୍ରୁତିରେଵାତ୍ର ଧର୍ମାଧର୍ମଵିନିଶ୍ଚଯେ
ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ କଣ ତାହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାରେ ଶାସ୍ତ୍ର ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରମାଣ।
ଋତୁକାଲେ ତଦା ଭୁକ୍ତଂ ନିର୍ଦୋଷଂ ଯେନ ସଂସ୍ଥିତମ୍
ଯେଉଁ କଥା ଠିକ୍ ସମୟରେ ଭୋଗ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଠି ହେଉନାହିଁ।
ଵିସର୍ଗକାଲେ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ଜୀଵଃ କରଣସଂଯୁତଃ
ବିସର୍ଗ ସମୟରେ, ଜୀବ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସହିତ ଶୁକ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରେ।
ତଚ୍ଛୁକ୍ରରକ୍ତମେକସ୍ଥମେକାହାତ୍କଲଲଂ ଭଵେତ୍ 4.4.
ଏହି ଶୁକ୍ର ଓ ରକ୍ତ ଏକଠି ହେଲେ, ଏକ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଗଠିତ ଗଠା ହୁଏ।
ବୁଦ୍ବୁଦଂ ସପ୍ତରାତ୍ରେଣ ମାଂସପେଶୀ ଭଵେତ୍ତତଃ
ସାତି ରାତି ପରେ, ସେଇ ଗଠା ବୁଲବୁଲି ହୁଏ, ତାପରେ ମାଂସପିଣ୍ଡ ହୁଏ।
ବୀଜସ୍ଯେଵାଂକୁରାଃ ପେଶ୍ଯାଃ ପଞ୍ଚଵିଂଶ ତିରାତ୍ରତଃ
ବୀଜରୁ ଯେପରି ଅଂକୁର ହୁଏ, ସେପରି ପଚିଶି ରାତିରେ ମାଂସ ଗଠା ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ।
ଗ୍ରୀଵା ଶିରଶ୍ଚ ସ୍କନ୍ଧଶ୍ଚ ପୃଷ୍ଠଵଂଶସ୍ତଥୋଦରମ୍
ଗଳା, ମୁଣ୍ଡ, କନ୍ଧ, ପିଠିର ହାଡ଼ ଓ ପେଟ ଗଠିତ ହୁଏ।
ତ୍ରିଭିର୍ମାସୈଃ ପ୍ରଜାଯଂତେ ସଦ୍ରଵ୍ଯାଂକୁରସଂଧଯଃ
ତିନି ମାସରେ ଅଂକୁର ଭାଗର ଯୋଡ଼ାଯୋଡ଼ି ତିଆରି ହୁଏ।
ମୁଖଂ ନାସା ଚ କର୍ଣୌ ଚ ଜାଯନ୍ତେ ପଞ୍ଚ ମାସକୈଃ
ମୁଁହ, ନାକ ଓ କାନ ପାଞ୍ଚ ମାସରେ ତିଆରି ହୁଏ।
କର୍ଣୌ ଚ ରଂଧ୍ରସହିତୌ ଷଣ୍ମାସାଭ୍ଯଂତରେଣ ତୁ
କାନ ଓ ତାହାର ରନ୍ଧ୍ର ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ତିଆରି ହୁଏ।