ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ ପଶ୍ଚାନ୍ମଧୁରଂ କ୍ଷାରଵର୍ଜିତମ୍
ତାପରେ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମୌନ ରହି, ଲୁଣ ନଥିବା ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଵାଣଃ ସପ୍ତମୀମେତାଂ ସର୍ଵରୋଗୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
କୃତ୍ଵୋପଵାସଂ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଵିଧିଵତ୍ପୂଜଯେଦ୍ରଵିମ୍
ସପ୍ତମୀ ଦିନେ ଉପବାସ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ରବିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମାହେଶ୍ଵରେଣ ଵିଧିନା ପୂଜଯେଦତ୍ର ଭାସ୍କରମ୍
ଏଠାରେ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରକାର ନିୟମରେ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାତ୍ଫଲାନି ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ମାର୍ତଣ୍ଡଃ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଫଳ ଦେଇ, 'ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ ଖୁସି ହେଉନ୍ତୁ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ଦେଵସ୍ଯ ପୁରତୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ତଥା ଚାମ୍ରଫଲାନି ଚ
ଦେବତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦେଇ, ସେପରି ଆମ୍ବ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ମହାତପୋ ମହାଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ଵିଶାମ୍ପତେ
ହେ ନରପତି, ଏହା ଭାସ୍କରଙ୍କର ମହାତପସ୍ୟା ଓ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତଥେଦଂ ପରମଂ ପର୍ଵ କଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମସଂଜ୍ଞିତମ୍
ଏହିପରି ଏହି ପରମ ପର୍ବ, ଯାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମ ପର୍ବ ବୋଲାଯାଏ, ବିସ୍ତାରରେ କହାଯାଇଛି।
ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରସ୍ଯ ଵାଜପେଯଶତସ୍ଯ ଚ ଯତ୍ଫଲଂ ପୃଥିଵୀଦାନେ ତତ୍ସର୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାନ୍ନରଃ ।। 1.216.
ହଜାର ଟି ଅଶ୍ୱମେଧ, ଶତ ଟି ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ଦାନରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେ ସମସ୍ତ ଫଳ ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ ଲୋକ ପାଇଥାଏ।
ରାଜସୂଯସହସ୍ରସ୍ଯ ଵାଜପେଯଶତସ୍ଯ ଚ
ହଜାର ଟି ରାଜସୂୟ ଓ ଶତ ଟି ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମଧ୍ୟ ମିଳେ।
ଲେଖତ୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଗଚ୍ଛେତ୍କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵିପ୍ରତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଲେଖକ ହେବେ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେବେ।
ସୂତମାଗଧ ବନ୍ଦ୍ଯାଦ୍ଯା ଯେ ଚାନ୍ଯେ ସଂକରୋଦ୍ଭଵାଃ
ସୂତ, ମାଗଧ, ବନ୍ଦୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିଶ୍ର ଜନ୍ମର ଲୋକମାନେ,
ଇତିହାସପୁରାଣାଭ୍ଯାଂ ନ ତ୍ଵନ୍ଯତ୍ପାଵନଂ ନୃଣାମ୍
ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ ଭଳି ପବିତ୍ର କିଛି ଅନ୍ୟ ନାହିଁ।
ଵିଧିନା ରାଜଶାର୍ଦୂଲ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଯତ୍ଫଲଂ କିଲ
ହେ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ କେମିତି ଫଳ ପାଆନ୍ତି ତାହା ଏବେ ଶୁଣ।
ଶତାନୀକ ଉଵାଚ ଭଗଵନ୍କେନ ଵିଧିନା ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଭାରତଂ ନରୈଃ
ଶତାନୀକ କହିଲେ: ହେ ପ୍ରଭୁ, ମଣିଷମାନେ କେମିତି ଭାବରେ ମହାଭାରତ ଶୁଣିବା ଉଚିତ?
କଥଂ ତୁ ଵୈଷ୍ଣଵା ଧର୍ମାଃ ଶିଵଧର୍ମା ଅଶେଷତଃ
ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବଙ୍କ ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କେମିତି ଶୁଣିବା ଉଚିତ?
ଵାଚନୀଯଂ କଥଂ ଚାପି ଵାଚକୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ଏହାକୁ କେମିତି ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ଏବଂ କିଏ ପଢ଼ିବା ଉପଯୁକ୍ତ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ?
ସ୍ଵରୂପଂ ଚାସ୍ଯ ମେ ବ୍ରୂହି ଖଷୋଲ୍କସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଏହି ମହାତ୍ମା ଖଷୋଲ୍କଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ କଣ, ମୋତେ ସେଥିରେ କହ।
ପାରଣେପାରଣେ ପୂଜ୍ଯୋ ଵାଚକଃ ଶ୍ରାଵକୈଃ କଥମ୍ 1.216.
ପାରାୟଣ ଓ ମଧ୍ୟରେ ପଢ଼ିବା ସମୟରେ ଶ୍ରୋତାମାନେ କିପରି ପଢ଼ନ୍ତାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବେ?
ନ ଚ କିଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଂ ଯତ୍ସିଦ୍ଧଂ ପର୍ଵଣି ପର୍ଵଣି ସୁମନ୍ତୁରୁଵାଚ ସମ୍ଯକ୍ପୃଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଇତିହାସପୁରାଣଯୋଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବରେ କିଛି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ କି? ସୁମନ୍ତୁ କହିଲେ: ହେ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ତୁମେ ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ ବିଷୟରେ ଠିକ୍ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ।
ଶ୍ରଵଣେ ତୁ ମହାବାହୋ ଶ୍ରୂଯତାଂ ଯନ୍ମଯା ପୁରା
ହେ ବଳଶାଳୀ, ପୁରାତନ କାଳରେ ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଛି, ସେଥିରେ ପାଠ ନେଇ ଏବେ ଶୁଣ।
ହଂତ ତେ କଥଯାମ୍ଯେଷ ପୁରାଣଶ୍ରଵଣେ ଵିଧିମ୍ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିଭିର୍ଵିଭୋ
ଆସ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁରାଣ ଶୁଣିବାର ନିୟମ କହେଁ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପ, ଯଥା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ମଧ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ସାଯଂ ପ୍ରାତସ୍ତଥା ରାତ୍ରୌ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଶୃଣୋତି ଯଃ
ଯିଏ ସନ୍ଧ୍ୟା, ପ୍ରଭାତ ଓ ରାତିରେ ଶୁଚି ହୋଇ ଶୁଣେ—
ପ୍ରତ୍ଯୂଷେ ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ଦିନାଂତେ ତୁଷ୍ଯତେ ହରିଃ ପାରଣାନି ଦଶାହେଷୁ ଏକେ କୁର୍ଵଂତି ତାନି ଭୋଃ
ପ୍ରଭାତବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଦିନ ଶେଷରେ ହରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। କେତେକେ ଦଶ ଦିନ ଧରି ପାଠ କରନ୍ତି, ହେ ପ୍ରିୟ।
ଭଵେଦ୍ଵୈ ରାଜଶାର୍ଦୂଲ ଶୃଣୁ ତେଷାଂ ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍
ହେ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ସେମାନେ କିଏଁ ଫଳ ପାଆନ୍ତି ତାହା ଶୁଣ।
ଶୁଦ୍ଧଵାସା ଗୃହାଦେତ୍ଯ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ସମଯାନ୍ଵିତମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ନାତ୍ଯୁଚ୍ଚଂ ନାତିନୀଚଂ ଚ ହ୍ଯାସନଂ ଭଜତେ ତତଃ
ତା’ପରେ, ଅତି ଉଚ୍ଚ ନ କିମ୍ବା ଅତି ନିମ୍ନ ନୁହେଁ, ଏମିତି ଏକ ଆସନ ନେବା ଉଚିତ।
ଵନ୍ଦନୀଯଂ ପ୍ରପୂଜ୍ଯ ଚ ଶ୍ରୋତୃଭିଃ କୁରୁନନ୍ଦନ
ହେ କୁରୁବଂଶୀ, ପଢ଼ନ୍ତାକୁ ଶ୍ରୋତାମାନେ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ନ ସ୍ଥେଯଂ ଶ୍ରାଵକୈସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵାଚକସ୍ଯାସନେ ନୃପ 1.216.
ତେଣୁ, ହେ ରାଜା, ଶ୍ରୋତାମାନେ ପଢ଼ନ୍ତାଙ୍କ ଆସନ ଉପରେ ଦଢ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଯଥା ଶିଶୁର୍ଗୁରୋର୍ଵୀର ସ ତେଷାଂ ହି ଗୁରୁର୍ମତଃ
ହେ ବୀର, ଯେପରି ଶିଶୁ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଖେ, ସେପରି ପଢ଼ନ୍ତା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଗୁରୁ ବୋଲି ମନାଯାନ୍ତି।