ଅର୍କଂ ଚୈଵ ସମାରାଧ୍ଯ ତତୋଽଗୁସ୍ତେଽର୍କସାମ୍ଯତାମ୍ 1.210.
ଅର୍କଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜିଲେ, ପରଲୋକରେ ଅର୍କ ସମାନ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ପଠତାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ରାଜନ୍କୁର୍ଵତାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ପଢନ୍ତି, ଶୁଣନ୍ତି ଓ ବିଶେଷ କରି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି,
ଶ୍ରୁତଂ ମଯା ତୁ ବହୁଶୋ ନ ଶ୍ରୁତଂ କୌଥୁମିର୍ଯଥା
ମୁଁ ବହୁତ କଥା ଶୁଣିଛି, କିନ୍ତୁ କୌଥୁମି ବିଷୟରେ ଯେପରି ଶୁଣିଛି, ସେପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୁଣିନଥିଲି।
ସିଦ୍ଧିଂ ଗତୋଽର୍କମାରାଧ୍ଯ କୁଷ୍ଠାନ୍ମୁକ୍ତଶ୍ଚ ସୁଵ୍ରତ
ଅର୍କଙ୍କୁ ପୂଜି କୌଥୁମି ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ ଓ କୁଷ୍ଠରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ହେ ସୁସଂଯମୀ।
କଥମାରାଧଯାମାସ ଭାନୁଂ ଦେଵପତିଂ ଦ୍ଵିଜ
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେ କିପରି ଭାନୁ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ?
ଅର୍କସମ୍ପୁଟିକାଵର୍ଣନମ୍ ଆସୀତ୍ପୁରା ମହାଵିଦ୍ଵାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସ୍ଥାନଗୋତ୍ତମଃ
ଅର୍କସଂପୁଟିକାର ବର୍ଣ୍ଣନା: ପୁରୁଣାକାଳରେ ଜଣେ ମହା ପଣ୍ଡିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ସ ଗତଃ ପୁତ୍ରସହିତୋ ଜନକସ୍ଯାଶ୍ରମଂ ଦ୍ଵିଜଃ
ସେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ସହିତ ଜନକଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
କ୍ରୋଧାଵିଷ୍ଟେନ ଵୈ ତତ୍ର ହତଃ କୌଥୁମିନା ଦ୍ଵିଜଃ
ସେଠାରେ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇ, କୌଥୁମି ତାହାକୁ ମାରିଦେଲେ।
ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚ ମହାବାହୋ ତଥା ଶିଷ୍ଟୈଶ୍ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହା କଲେ।
ତୀର୍ଥାନି ସ ଜଗାମାଥ ଦିଵ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ତାପରେ ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ।
ଅମୁକ୍ତେଽଥ ତଯା ଵିପ୍ରେ ପରୋ ଵ୍ଯାଧିରଜାଯତ
ସେଠାରେ, ସେ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ହେବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
ପୃଥିଵୀଂ ପର୍ଯଟନ୍ସର୍ଵାଂ ପୁନରାଗାତ୍ପିତୁର୍ଗୃହମ୍
ସେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଦେଖି ଘୁରିଲେ ଏବଂ ପୁଣି ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କ ଘରକୁ ଫେରିଲେ।
ପିତର୍ଗତସ୍ତୁ ତୀର୍ଥାନି ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ବାପାଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ କଲେ।
କୃତେଽପି ହି ପରେ ତାତ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତେ ତୁ ମେଽନଘ
ହେ ବାପା, ମୁଁ ନିର୍ମଳ ରହିଛି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ସତ୍ତ୍ୱେ।
କୃତେନ କର୍ମଣା ଯେନ ଅଲ୍ପାଯାସେନ ମେ ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି କି, ଯାହା ଅଳ୍ପ ପ୍ରୟାସରେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦେଇପାରିବ?
କଥ୍ଯତାଂ ମା ଚିରଂ ତାତ କୁରୁ ନିଃଶ୍ରେଯସଂ ମମ ଶୋକଦୁଃଖାଭିଭୂତସ୍ତୁ ଵାକ୍ଯଂ ପୁତ୍ରମୁଵାଚ ହ
ହେ ବାପା, ଦୟାକରି ବିଳମ୍ବ କରିନାହାଁତୁ, ମୋ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଶୋକ ଓ ଦୁଃଖରେ ଭାସିଥିବା ସେ, ପୁଅକୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତୀର୍ଥାନି ଚ ତ୍ଵଯା ଵତ୍ସ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତାନି କୁର୍ଵତା
ମୁଁ ଦେଖୁଛି, ତୁମେ ତୀର୍ଥରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିଛ।
ଉପାଯମେକଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯେନ ତ୍ଵଂ ମୋକ୍ଷମାପ୍ସ୍ଯସି
ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଉପାୟ କହିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବ।
ଶରୀରେଣ ଵିହୀନୋଽସ୍ମି ହେତୁନା ସର୍ଵକର୍ମଣାମ୍
ମୋ ଦେହ ନଥିବାରୁ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରୁନାହିଁ।
ଦେଵୈରପି ସୁପୂଜ୍ଯୋଯମୁପଲେପନମାର୍ଜନୈଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ, ଅଭିଷେକ ଓ ପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା।
ଭାନୁରେକୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଊଚୁରେଵଂ ମନୀଷିଣଃ
ମୁନିମାନେ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକମାତ୍ର।'
ଭାନୁମାଶ୍ରିତ୍ଯ ସର୍ଵେ ତେ ମୋଦଂତେ ଦିଵି ପୁତ୍ରକ
ହେ ପୁଅ, ସମସ୍ତେ ଯେଉଁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଏଵଂ ଭାନୁଂ ସର୍ଵମାନ୍ଯମଧୁନା ଖିଲକାମଦମ୍
ଏଭଳି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଏବେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରିବା ଭାବେ ମନାଯାଏ।
ତମାରାଧଯ ଵୈ ଭକ୍ତ୍ଯା ଜପନ୍ମଂତ୍ରମନୁତ୍ତମମ୍
ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ଆରାଧଯନ୍ରଵିଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଜପନ୍ସାମ ମହାମତେ
ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ଭକ୍ତି ସହିତ ରବିଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ସାମ ଗାନ କର।
ଓଁକାରପ୍ରଵରୋଦ୍ଗୀଥଂ ପ୍ରସ୍ଥାନଂ ଚ ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଓଁ, ପ୍ରବର, ଉଦ୍ଗୀଥ ଓ ପ୍ରସ୍ଥାନ—ଏହି ଚାରିଟି ଉପାୟ।
ପଂଚମଃ ପରିହାରୋତ୍ର ଷଷ୍ଠମାହୁସ୍ତମଦ୍ଭୁତମ୍
ପଞ୍ଚମ ଉପାୟ ହେଉଛି ବିରାଗ, ଛଠଠିକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସାପ୍ତଵିଧ୍ଯମିତି ପ୍ରୋକ୍ତଂ ହିଂକାରପ୍ରଣଵେଷୁ ଚ
ହିଂକାର ଓ ପ୍ରଣବ ସହିତ, ଏହାକୁ ସାତଟି ଉପାୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଏତେଷାଂ ତାତ ସାମ୍ନାଂ ଵୈ କଂଠେ ଜାପ୍ଯଂ ପରଂ ମତମ୍
ଏହି ସାମଗାନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, କଣ୍ଠରେ ଜପ କରିବାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ।
ହିରଣ୍ଯନାଭ ଉଵାଚ ସାଧୁ ପୁତ୍ର କୁଲଂ ପୂତଂ ତ୍ଵତ୍ପୁତ୍ରେଣ ସମେନ ଚ
ହିରଣ୍ୟନାଭ କହିଲେ: ଭଲ କଥା, ପୁତ୍ର! ତୁମ ପୁତ୍ର ତୁମ ପରି ହେବାରୁ, ତୁମ ବଂଶ ପବିତ୍ର ହେଲା।