ଇତ୍ଯାମଂତ୍ର୍ଯ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ଵଗୃହଂ କୁରୁନନ୍ଦନ 1.210.
ଏଭଳି କହି ସେ ନିଜ ଘରକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ହେ କୁରୁବଂଶୀ।
କୃତ୍ଵା ଚ ପାଵକଂ ରାଜନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେତ୍ତତଃ
ହେ ରାଜା, ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଭୋଜନ କରାଯିବ।
ଅପୂପାନ୍ଗୁଡପୂପାଂଶ୍ଚ ପଯୋ ଦଧି ତଥା ନୃପ
ପିଠା, ଗୁଡ଼ପିଠା, ଦୁଧ ଓ ଦହି, ହେ ରାଜା—
ଵର୍ଜ୍ଯାନି ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୃଣୁ ତ୍ଵଂ ଗଦତୋ ମମ
ଏଗୁଡ଼ିକ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବାଠାରୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ସିସ୍ରୁକଂ ଚ ତଥାନ୍ଯଚ୍ଚ ରାଜମାଷାଂସ୍ତଥୈଵ ଚ
ସିସ୍ରୁକ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ, ଏହାସହ କଳା ମାଛ ମଧ୍ୟ, ହେ ରାଜା—
ଦୁର୍ଗଧଂ ଯଚ୍ଚ କଟୁକମତ୍ଯଲ୍ପଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ତୁ
ଯାହା ପଚିବାରେ କଷ୍ଟକର, ତୀକ୍ତ ଅଥବା ବହୁତ କମ୍, ସେଗୁଡ଼ିକ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।
ଇତ୍ଥଂ ଭୋଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଂ ରାଜନ୍ପ୍ରାଶଯେଦର୍କସଂପୁଟମ୍
ଏଭଳି, ହେ ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପାତ୍ରରେ ଭୋଜନ ପକାଇ ଦ୍ୱିଜମାନେଂକୁ ଖୁଆଇବା ଉଚିତ।
ଗୃହୀତ୍ଵା କେତନଂ ଯସ୍ତୁ ଭଜତେଽନ୍ଯତ୍ର ଲୋକତଃ
ଯିଏ ପତାକା ନେଇ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜା କରେ—
ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ନଗରାଦ୍ରାଜନ୍ଗତ୍ଵା ପୂର୍ଵୋତ୍ତରାଂ ଦିଶମ୍
ସେ ନଗର ଛାଡ଼ି, ହେ ରାଜା, ପୂର୍ବ-ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଜାତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାବାହୋ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଖଗୋତ୍ତମ
ଉଦୟ ଦେଖି, ହେ ବଳବାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶାଖାଯା ଅଗ୍ରତଃ ପାତ୍ରେ ସୁସୂକ୍ଷ୍ମେ ପଲ୍ଲଵାଶ୍ରିତେ 1.210.
ଡାଳର ଶିରାରେ, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ପାତ୍ରରେ, ତରୁଣ ପତ୍ର ଉପରେ ରଖି—
ସ୍ନାତଃ ପୂଜ୍ଯ ଵିଵସ୍ଵଂତମର୍କପୁଷ୍ପୈଃ ଖଗୋତ୍ତମ
ସ୍ନାନ କରି, ଅର୍କ ଫୁଲରେ ସଜାଇ ଭିବସ୍ବନ୍ତୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ପକ୍ଷୀମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପ୍ରାଶ୍ଯ ମଂତ୍ରେଣାର୍କପୁଟଂ ତତୋ ଭୁଂଜୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ
ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ପରେ, ନିରବ ରହି ଅର୍କପୁଟ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଓଁ ଅର୍କସଂପୁଟ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଭଦ୍ରଂ ତେଽର୍କଂ ସଦାସ୍ତୁ ଵୈ
ଓଁ, ଅର୍କସଂପୁଟ, ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ଅର୍କ ପାଇଁ ସଦା ଭଲ ହେଉ।
ଇମଂ ମଂତ୍ରଂ ଜପନ୍ରାଜନ୍ସ୍ମରନ୍ନର୍କଂ ମହାମତେ
ହେ ରାଜା, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଓ ଅର୍କକୁ ମନେ ରଖି,
ପ୍ରାଶ୍ଯ ଭୁଂକ୍ତେ ଚ ଯୋ ରାଜନ୍ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ପଢି ଖାଏ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଭକ୍ତ୍ଯା କର୍ତଵ୍ଯା ସପ୍ତମୀ ସଦା
ଏହି ପ୍ରକାର ଭକ୍ତି ସହିତ ସପ୍ତମୀ ଦିନ ସଦା ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଶ୍ଚେମାଂ ସପ୍ତମୀଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଭାସ୍କରଂ ପ୍ରୀଣଯନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ଏହି ସପ୍ତମୀ କରେ,
ସୁଵର୍ଣଂ ରଜତଂ ତାମ୍ରଂ ହିରଣ୍ଯଂ ଚ ତଥା କ୍ଷଯମ୍
ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ତାମ୍ବା ଓ ଧନ ଏମିତି କିଛି କମିଯିବ ନାହିଁ।
କୁଷ୍ଠରୋଗାଚ୍ଚ ଵୈ ମୁକ୍ତୋ ଜଯସ୍ତୋମୋ ମହୀପତିଃ
ସେ କୁଷ୍ଠରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ଓ, ରାଜନ୍, ଅନ୍ଧକାର ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରେ।
ଅର୍କଂ ଚୈଵ ସମାରାଧ୍ଯ ତତୋଽଗୁସ୍ତେଽର୍କସାମ୍ଯତାମ୍ 1.210.
ଅର୍କଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜିଲେ, ପରଲୋକରେ ଅର୍କ ସମାନ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ପଠତାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ରାଜନ୍କୁର୍ଵତାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ପଢନ୍ତି, ଶୁଣନ୍ତି ଓ ବିଶେଷ କରି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି,
ଶ୍ରୁତଂ ମଯା ତୁ ବହୁଶୋ ନ ଶ୍ରୁତଂ କୌଥୁମିର୍ଯଥା
ମୁଁ ବହୁତ କଥା ଶୁଣିଛି, କିନ୍ତୁ କୌଥୁମି ବିଷୟରେ ଯେପରି ଶୁଣିଛି, ସେପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୁଣିନଥିଲି।
ସିଦ୍ଧିଂ ଗତୋଽର୍କମାରାଧ୍ଯ କୁଷ୍ଠାନ୍ମୁକ୍ତଶ୍ଚ ସୁଵ୍ରତ
ଅର୍କଙ୍କୁ ପୂଜି କୌଥୁମି ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ ଓ କୁଷ୍ଠରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ହେ ସୁସଂଯମୀ।
କଥମାରାଧଯାମାସ ଭାନୁଂ ଦେଵପତିଂ ଦ୍ଵିଜ
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେ କିପରି ଭାନୁ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ?
ଅର୍କସମ୍ପୁଟିକାଵର୍ଣନମ୍ ଆସୀତ୍ପୁରା ମହାଵିଦ୍ଵାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସ୍ଥାନଗୋତ୍ତମଃ
ଅର୍କସଂପୁଟିକାର ବର୍ଣ୍ଣନା: ପୁରୁଣାକାଳରେ ଜଣେ ମହା ପଣ୍ଡିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ସ ଗତଃ ପୁତ୍ରସହିତୋ ଜନକସ୍ଯାଶ୍ରମଂ ଦ୍ଵିଜଃ
ସେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ସହିତ ଜନକଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
କ୍ରୋଧାଵିଷ୍ଟେନ ଵୈ ତତ୍ର ହତଃ କୌଥୁମିନା ଦ୍ଵିଜଃ
ସେଠାରେ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇ, କୌଥୁମି ତାହାକୁ ମାରିଦେଲେ।
ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚ ମହାବାହୋ ତଥା ଶିଷ୍ଟୈଶ୍ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହା କଲେ।
ତୀର୍ଥାନି ସ ଜଗାମାଥ ଦିଵ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ତାପରେ ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ।