ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯସ୍ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ଵୃତ୍ତ୍ଯା କର୍ମ କରୋତି ଵୈ 1.210.
ହେ ରାଜା, ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜୀବିକା ପାଇଁ କାମ କରେ—
ଆଧିପତ୍ଯଂ ଭକ୍ଷଣଂ ଚ ନୈଵେଦ୍ଯସ୍ଯ ପରଂତପ
ଶାସନ କରିବା ଏବଂ ନୈବେଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା, ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ—
ନାଧିକାରସ୍ତୁ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଭୌମାନାଂ ଦେଵପୂଜନେ
ପୃଥିବୀର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେବପୂଜାରେ କୌଣସି ଅଧିକାର ନାହିଁ।
ଯସ୍ତୁ ପୂଜଯତେ ଦେଵୀଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଦ୍ରଵ୍ଯଲୋଭତଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଧନଲୋଭରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ଦେଵାଲଯେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ଚ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ସୁଜନ, ସମସ୍ତ ଦେଉଳରେ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ—
ଦେଵାଲଯେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ଶିଵାଲଯମ୍
—ସମସ୍ତ ଦେଉଳରେ, କିନ୍ତୁ ଶିବଙ୍କ ଦେଉଳ ଛାଡ଼ି—
ଅଧିକାରଃ ସ୍ମୃତୋ ରାଜନ୍ଭୋଜକାନାଂ ନ ସଂଶଯଃ
ହେ ରାଜା, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଅଧିକାର ପୂଜାରିମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଭୁଞ୍ଜତେ ଯସ୍ମାଦ୍ଭୋଜଯଂତି ଚ ଭାସ୍କରମ୍
କାରଣ, ସେମାନେ ନୈବେଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ଵୈ ଦେଵାନ୍ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଭକ୍ଷ୍ଯ ଚ ପ୍ରଭୋଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଭୋଜ୍ୟବସ୍ତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହୁଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚାପି ତଂ ବ୍ରୂଯା ତ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣେ ସତି ମହାମତେ
ଯଦି କେହି ଜୋର କରନ୍ତି, ତେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି କଥା କହିବା ଉଚିତ, ହେ ମହାବୁଦ୍ଧି।
ଇତ୍ଯାମଂତ୍ର୍ଯ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ଵଗୃହଂ କୁରୁନନ୍ଦନ 1.210.
ଏଭଳି କହି ସେ ନିଜ ଘରକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ହେ କୁରୁବଂଶୀ।
କୃତ୍ଵା ଚ ପାଵକଂ ରାଜନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେତ୍ତତଃ
ହେ ରାଜା, ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଭୋଜନ କରାଯିବ।
ଅପୂପାନ୍ଗୁଡପୂପାଂଶ୍ଚ ପଯୋ ଦଧି ତଥା ନୃପ
ପିଠା, ଗୁଡ଼ପିଠା, ଦୁଧ ଓ ଦହି, ହେ ରାଜା—
ଵର୍ଜ୍ଯାନି ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୃଣୁ ତ୍ଵଂ ଗଦତୋ ମମ
ଏଗୁଡ଼ିକ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବାଠାରୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ସିସ୍ରୁକଂ ଚ ତଥାନ୍ଯଚ୍ଚ ରାଜମାଷାଂସ୍ତଥୈଵ ଚ
ସିସ୍ରୁକ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ, ଏହାସହ କଳା ମାଛ ମଧ୍ୟ, ହେ ରାଜା—
ଦୁର୍ଗଧଂ ଯଚ୍ଚ କଟୁକମତ୍ଯଲ୍ପଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ତୁ
ଯାହା ପଚିବାରେ କଷ୍ଟକର, ତୀକ୍ତ ଅଥବା ବହୁତ କମ୍, ସେଗୁଡ଼ିକ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।
ଇତ୍ଥଂ ଭୋଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଂ ରାଜନ୍ପ୍ରାଶଯେଦର୍କସଂପୁଟମ୍
ଏଭଳି, ହେ ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପାତ୍ରରେ ଭୋଜନ ପକାଇ ଦ୍ୱିଜମାନେଂକୁ ଖୁଆଇବା ଉଚିତ।
ଗୃହୀତ୍ଵା କେତନଂ ଯସ୍ତୁ ଭଜତେଽନ୍ଯତ୍ର ଲୋକତଃ
ଯିଏ ପତାକା ନେଇ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜା କରେ—
ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ନଗରାଦ୍ରାଜନ୍ଗତ୍ଵା ପୂର୍ଵୋତ୍ତରାଂ ଦିଶମ୍
ସେ ନଗର ଛାଡ଼ି, ହେ ରାଜା, ପୂର୍ବ-ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଜାତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାବାହୋ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଖଗୋତ୍ତମ
ଉଦୟ ଦେଖି, ହେ ବଳବାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶାଖାଯା ଅଗ୍ରତଃ ପାତ୍ରେ ସୁସୂକ୍ଷ୍ମେ ପଲ୍ଲଵାଶ୍ରିତେ 1.210.
ଡାଳର ଶିରାରେ, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ପାତ୍ରରେ, ତରୁଣ ପତ୍ର ଉପରେ ରଖି—
ସ୍ନାତଃ ପୂଜ୍ଯ ଵିଵସ୍ଵଂତମର୍କପୁଷ୍ପୈଃ ଖଗୋତ୍ତମ
ସ୍ନାନ କରି, ଅର୍କ ଫୁଲରେ ସଜାଇ ଭିବସ୍ବନ୍ତୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ପକ୍ଷୀମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପ୍ରାଶ୍ଯ ମଂତ୍ରେଣାର୍କପୁଟଂ ତତୋ ଭୁଂଜୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ
ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ପରେ, ନିରବ ରହି ଅର୍କପୁଟ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଓଁ ଅର୍କସଂପୁଟ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଭଦ୍ରଂ ତେଽର୍କଂ ସଦାସ୍ତୁ ଵୈ
ଓଁ, ଅର୍କସଂପୁଟ, ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ। ଅର୍କ ପାଇଁ ସଦା ଭଲ ହେଉ।
ଇମଂ ମଂତ୍ରଂ ଜପନ୍ରାଜନ୍ସ୍ମରନ୍ନର୍କଂ ମହାମତେ
ହେ ରାଜା, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଓ ଅର୍କକୁ ମନେ ରଖି,
ପ୍ରାଶ୍ଯ ଭୁଂକ୍ତେ ଚ ଯୋ ରାଜନ୍ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ପଢି ଖାଏ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଭକ୍ତ୍ଯା କର୍ତଵ୍ଯା ସପ୍ତମୀ ସଦା
ଏହି ପ୍ରକାର ଭକ୍ତି ସହିତ ସପ୍ତମୀ ଦିନ ସଦା ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଶ୍ଚେମାଂ ସପ୍ତମୀଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଭାସ୍କରଂ ପ୍ରୀଣଯନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ଏହି ସପ୍ତମୀ କରେ,
ସୁଵର୍ଣଂ ରଜତଂ ତାମ୍ରଂ ହିରଣ୍ଯଂ ଚ ତଥା କ୍ଷଯମ୍
ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ତାମ୍ବା ଓ ଧନ ଏମିତି କିଛି କମିଯିବ ନାହିଁ।
କୁଷ୍ଠରୋଗାଚ୍ଚ ଵୈ ମୁକ୍ତୋ ଜଯସ୍ତୋମୋ ମହୀପତିଃ
ସେ କୁଷ୍ଠରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ଓ, ରାଜନ୍, ଅନ୍ଧକାର ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରେ।