ଯୋଽସ୍ଯାଂ ରତୋ ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ରଃ ସ ଜ୍ଞେଯଃ ସ୍ଵୈରିଣୀରତଃ 1.210.
ଏମିତି ଜନାନୀ ସହ ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମିଳନ କରେ, ସେ ଅଶିଳ ମହିଳା ସହ ରତ ଥିବା ବୋଲି ଜଣାଯିବ।
ରଂଗୋପଜୀଵୀ ରାଜେଂଦ୍ର ତଥା ଚ ବହୁଯାଚକଃ କୃତେନାନେନ ଯାଦୃକ୍ଚ ଉଦ୍ଵୃତ୍ତଃ କୁରୁନଂଦନ
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ନାଟକ କରି ଜୀବିକା ଚାଲାଏ, କିମ୍ବା ଅନେକଠାରୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗେ, ସେମାନେ ଏଭଳି କାମ କରି ଅହଂକାରୀ ହୁଅନ୍ତି, ହେ କୁରୁବଂଶୀ।
ଯଃ ସ୍ତୁତିଂ ଗାଯତେ ଵିପ୍ରଃ ପ୍ରୋଚ୍ଚୈସ୍ତୁ ଜନସଂସଦି
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ସ୍ତୁତି ଗାଏ—
ସୂଚନଂ କଥନଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ଭାରତ
ଏହି ଚିହ୍ନ ଏବଂ କଥା ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କହାଯାଇଛି, ହେ ଭାରତ।
ଵେଦାଂଗଂ ଜ୍ଯୋତିଃଶାସ୍ତ୍ରଂ ତୁ ଷଷ୍ଠଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମନୀଷିଭିଃ
ବେଦର ଅଂଗ ଭାବେ ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଛଅଟିଏ ଅଂଗ ଭିତରେ ଗଣାଯାଏ, ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ଷଡଂଗୋ ନ ଭଵେତ୍ତେନ ରହିତେନ ଦ୍ଵିଜେନ ଚ
ଏହା ଛାଡ଼ି ଯଦି ଦ୍ୱିଜ ଥାଏ, ସେ ଛଅଟିଏ ଅଂଗରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏନାହିଁ।
ଭୋଜ୍ଯୋଽଖଣ୍ଡଂ ଯଯୌ ଵିପ୍ରୋଽନର୍ଥକେନ ତ୍ଵନର୍ଥକମ୍
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଖାଇଥାଏ, ସେ ଖାଦ୍ୟ ଅର୍ଥହୀନ ହୋଇଯାଏ।
ଯସ୍ଯ ଜୀଵ୍ଯମିଦଂ ଜ୍ଞେଯମଂଗଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵୈ ଭଵେତ୍
ଏହିଠିକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜୀବିକାର ମୂଳ ଭାବେ ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ସାଂଵତ୍ସରେଣ ଜ୍ଯୋତିଷା ଜ୍ଞାନନକ୍ଷତ୍ରସୂଚକଃ
ଏକ ବର୍ଷରେ ଜ୍ୟୋତିଷ ଦ୍ୱାରା ତାରାମଣ୍ଡଳର ଜ୍ଞାନ ଜଣାପଡ଼େ।
ନିଷ୍କାରଣଂ ପରାଣାଂ ଚ ପରୋକ୍ଷଂ ଦୋଷକୀର୍ତନମ୍
କାରଣ ବିନା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୋଷ ଚୁପେଚାପ୍ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା—
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯସ୍ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ଵୃତ୍ତ୍ଯା କର୍ମ କରୋତି ଵୈ 1.210.
ହେ ରାଜା, ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜୀବିକା ପାଇଁ କାମ କରେ—
ଆଧିପତ୍ଯଂ ଭକ୍ଷଣଂ ଚ ନୈଵେଦ୍ଯସ୍ଯ ପରଂତପ
ଶାସନ କରିବା ଏବଂ ନୈବେଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା, ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ—
ନାଧିକାରସ୍ତୁ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଭୌମାନାଂ ଦେଵପୂଜନେ
ପୃଥିବୀର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେବପୂଜାରେ କୌଣସି ଅଧିକାର ନାହିଁ।
ଯସ୍ତୁ ପୂଜଯତେ ଦେଵୀଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଦ୍ରଵ୍ଯଲୋଭତଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଧନଲୋଭରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ଦେଵାଲଯେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ଚ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ସୁଜନ, ସମସ୍ତ ଦେଉଳରେ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ—
ଦେଵାଲଯେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ଶିଵାଲଯମ୍
—ସମସ୍ତ ଦେଉଳରେ, କିନ୍ତୁ ଶିବଙ୍କ ଦେଉଳ ଛାଡ଼ି—
ଅଧିକାରଃ ସ୍ମୃତୋ ରାଜନ୍ଭୋଜକାନାଂ ନ ସଂଶଯଃ
ହେ ରାଜା, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଅଧିକାର ପୂଜାରିମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଭୁଞ୍ଜତେ ଯସ୍ମାଦ୍ଭୋଜଯଂତି ଚ ଭାସ୍କରମ୍
କାରଣ, ସେମାନେ ନୈବେଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ଵୈ ଦେଵାନ୍ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଭକ୍ଷ୍ଯ ଚ ପ୍ରଭୋଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଭୋଜ୍ୟବସ୍ତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହୁଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚାପି ତଂ ବ୍ରୂଯା ତ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣେ ସତି ମହାମତେ
ଯଦି କେହି ଜୋର କରନ୍ତି, ତେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି କଥା କହିବା ଉଚିତ, ହେ ମହାବୁଦ୍ଧି।
ଇତ୍ଯାମଂତ୍ର୍ଯ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ଵଗୃହଂ କୁରୁନନ୍ଦନ 1.210.
ଏଭଳି କହି ସେ ନିଜ ଘରକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ହେ କୁରୁବଂଶୀ।
କୃତ୍ଵା ଚ ପାଵକଂ ରାଜନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେତ୍ତତଃ
ହେ ରାଜା, ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଭୋଜନ କରାଯିବ।
ଅପୂପାନ୍ଗୁଡପୂପାଂଶ୍ଚ ପଯୋ ଦଧି ତଥା ନୃପ
ପିଠା, ଗୁଡ଼ପିଠା, ଦୁଧ ଓ ଦହି, ହେ ରାଜା—
ଵର୍ଜ୍ଯାନି ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୃଣୁ ତ୍ଵଂ ଗଦତୋ ମମ
ଏଗୁଡ଼ିକ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବାଠାରୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ସିସ୍ରୁକଂ ଚ ତଥାନ୍ଯଚ୍ଚ ରାଜମାଷାଂସ୍ତଥୈଵ ଚ
ସିସ୍ରୁକ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ, ଏହାସହ କଳା ମାଛ ମଧ୍ୟ, ହେ ରାଜା—
ଦୁର୍ଗଧଂ ଯଚ୍ଚ କଟୁକମତ୍ଯଲ୍ପଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ତୁ
ଯାହା ପଚିବାରେ କଷ୍ଟକର, ତୀକ୍ତ ଅଥବା ବହୁତ କମ୍, ସେଗୁଡ଼ିକ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।
ଇତ୍ଥଂ ଭୋଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଂ ରାଜନ୍ପ୍ରାଶଯେଦର୍କସଂପୁଟମ୍
ଏଭଳି, ହେ ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପାତ୍ରରେ ଭୋଜନ ପକାଇ ଦ୍ୱିଜମାନେଂକୁ ଖୁଆଇବା ଉଚିତ।
ଗୃହୀତ୍ଵା କେତନଂ ଯସ୍ତୁ ଭଜତେଽନ୍ଯତ୍ର ଲୋକତଃ
ଯିଏ ପତାକା ନେଇ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜା କରେ—
ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ନଗରାଦ୍ରାଜନ୍ଗତ୍ଵା ପୂର୍ଵୋତ୍ତରାଂ ଦିଶମ୍
ସେ ନଗର ଛାଡ଼ି, ହେ ରାଜା, ପୂର୍ବ-ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଜାତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାବାହୋ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଖଗୋତ୍ତମ
ଉଦୟ ଦେଖି, ହେ ବଳବାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।