ଅସ୍ତ୍ରବୀଜେନ ମଂତ୍ରେଣ ନରଃ ସ୍ଵାଂଗାନି ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଅସ୍ତ୍ର ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ନିଜ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦଯାଦୀନ୍ଫଡନ୍ତାଂସ୍ତାନ୍ଵିନ୍ଯସେତ୍କ୍ରମତଃ ସଦା
ସେ ସଦା ହୃଦୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ 'ଫଟ୍' ଶବ୍ଦ ସହିତ କ୍ରମରେ ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଵର୍ଗେ ଯଚତୁର୍ଥଂ ତୁ କର୍ଣବିଂଦୁସମନ୍ଵିତମ୍
ଯ ବର୍ଗର ଚତୁର୍ଥ ଅକ୍ଷର, କର୍ଣ୍ଣର ବିନ୍ଦୁ ସହିତ ଯୋଗ କରି,
ପଶ୍ଚାତ୍ତୁ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷରଂ ସୂର୍ଯଂ କଵଚଂ ଵିନ୍ଯସେଦ୍ବୁଧଃ
ତାପରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତିନି ଅକ୍ଷରର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କବଚ ଭାବେ ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଣାଯାମଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଥମଂ ବୀଜମୁଦ୍ଗିରନ୍
ତାପରେ, ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପ୍ରଥମେ ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଭିରେଵ ତତୋ ଘୋରୈରାତ୍ମଶୁଦ୍ଧିଃ କୃତା ଭଵେତ୍
ଏହି ତିନିଟି ଭୟଙ୍କର କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାର ପବିତ୍ରତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ହୃଦଯେ ହୃଦଯଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଶିରଃ ଶିରସି ଵିନ୍ଯସେତ୍
ହୃଦୟରେ ହୃଦୟ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁଣ୍ଡ ମନ୍ତ୍ର ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦ୍ବୀଜମିତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନମନୌପମମ୍
ହୃଦୟ ବୀଜ ମନ୍ତ୍ରଟି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅତୁଳନୀୟ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଶିଖାଯାଂ ତୁ ଶିଖାଂ ନ୍ଯସ୍ଯେଚ୍ଛରୀରେ କଵଚଂ ନ୍ଯସେତ୍
ଶିଖାରେ ଶିଖା ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଶରୀରରେ କବଚ ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ମହାଵ୍ଯାହୃତଯୋ ରାଜଂସ୍ତଥାରଜ୍ଵାଲିନୀ ଶିଖା
ହେ ରାଜା, ମହା ବ୍ୟାହୃତି ଏବଂ ତେଜସ୍ବୀ ଶିଖା,
ଏତେଷାଂ ସମଯାଶ୍ଚୈଵ କଵଚଂ ପରିକଥ୍ଯତେ
ଏହାମାନଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ କବଚ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଏ।
ଏଵମଂଗାନି ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ନାସୌ କେନାପି ବାଦ୍ଧ୍ଯତେ
ଏଭଳି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅଙ୍ଗରେ ନିୟୋଜନ କଲେ, ସେ କେହିଁ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ପାଉନାହାନ୍ତି।
ଆତ୍ମାନଂ ଭାସ୍କରଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଯଥୋକ୍ତଂ ତତ୍ତ୍ଵଦର୍ଶିଭିଃ
ତତ୍ତ୍ୱଦର୍ଶୀ ଋଷିମାନେ ଯେପରି ଶିଖାଇଛନ୍ତି, ସେପରି ନିଜକୁ ଭାସ୍କର ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ ପାର୍ଶ୍ଵେ ଦିଵ୍ଯପୁଷ୍ପକରଂଡକମ୍
ସେ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦିବ୍ୟ ଫୁଲର ଝାଲି ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅସ୍ତ୍ରେଣ କ୍ଷାଲିତାଂ ପୂର୍ଣାଂ ଶେଷଂ ମଂତ୍ରୈର୍ଜଲୈସ୍ତଥା
ଏହି ପାତ୍ରଟିକୁ ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ କରି ପୂର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଏ, ପରେ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଜଳରେ ଆଉ ଏକଥର ଶୁଧ୍ଧ କରାଯାଏ।
ସ୍ଥଂଡିଲେ ଚୈଵ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ପୂଜାର୍ଥଂ କଲ୍ପିତାନି ତୁ ତତୋ ମଂତ୍ରଂ ଜପେତ୍ପଶ୍ଚାଦେକଚିତ୍ତେନ ମଂତ୍ରଵିତ୍
ସ୍ଥାଣ୍ଡିଳ ଉପରେ ପୂଜା ପାଇଁ ଯେଉଁ ସମଗ୍ରୀ ତିଆରି ହୋଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ସଜାଯାଏ। ତାପରେ ମନ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏକାଗ୍ର ମନେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ସ ମଯା ଵିଦିତଃ କୃତ୍ସ୍ନଃ କଥିତୋ ନୈକଶୋ ଦ୍ଵିଜୈଃ
ମୁଁ ଯେଉଁ ପ୍ରକ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜାଣିଥିଲି, ସେଥିକୁ ମୁଁ ତୁମମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ ଭାବେ ନୁହେଁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିଦେଲି।
ତଥା ମେ ବ୍ରୂହି ସକଲଂ ଵୈଦିକଂ ଵିଧିସତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ, ମୋତେ ସମସ୍ତ ବେଦିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ବିଧି ବିଷୟରେ କହ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ବ୍ରାହ୍ମେପର୍ଵଣି ସପ୍ତମୀକଲ୍ପେ ସୌରଧର୍ମେ ଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ବ୍ରାହ୍ମ ପର୍ବରେ ସପ୍ତମୀ କଳ୍ପର ସୌରଧର୍ମ ବିଷୟରେ ଦ୍ୱିଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ସୂର୍ଯମଣ୍ଡଲଦେଵତାର୍ଚନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଅଥ ତ୍ଵାଂ କଥଯିଷ୍ଯେହଂ ସଂଵାଦଂ ଧର୍ମଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ବିଧିର ବର୍ଣ୍ଣନା।
ମନୋଵତ୍ଯାଂ ସୁରଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ସୁଖାସୀନଂ ଚତୁର୍ମୁଖମ୍
ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଧର୍ମବୃଦ୍ଧିକାରୀ ସଂବାଦ କହିବି, ଯାହା ମନର ନଗରରେ ଘଟିଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ସୁଖରେ ବସିଥିଲେ।
ଆରାଧନଵିଧିଂ ବ୍ରୂହି ଭାସ୍କରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଭାସ୍କର ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପୂଜା ବିଧି କହ।
କଥମାରାଧଯେଦ୍ଭାନୁଂ ମଂଡଲସ୍ଥଂ ଦିଵସ୍ପତିମ୍
ଦିନର ନାଥ ଭାନୁଂକୁ, ଯିଏ ମଣ୍ଡଳରେ ବସିଛନ୍ତି, କିପରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ?
ସାଧୁସାଧୁ ମହାବାହୋ ସାଧୁ ପୃଷ୍ଟୋଽ ସ୍ମି ଭୂଧର
ବହୁତ ଭଲ, ବହୁତ ଭଲ, ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ ଭଲ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ। ହେ ପାହାଡ଼, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ।
ଖଷୋଲ୍କଂ ନିର୍ମଲଂ ଦେଵଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଭାଵସୁମ୍
ନିର୍ମଳ ପାତ୍ରରେ ଭିଭାବସୁ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ,
କ୍ରମେଣ ଯାଵଦୀଶାନୀଂ ହୃଦି ବୀଜେନ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଏହା ପରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ହୃଦୟରେ ବୀଜ ରଖିବା ଦ୍ୱାରା ଇଶାନୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ତସ୍ଯୋପରିଷ୍ଟାତ୍ତୁ ହୃଦଯେନ ତୁ କଂଚୁ କମ୍
ତାପରେ ଏହାଠାରୁ ଉପରେ, ହୃଦୟ ଓ କମଳକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
କେସରାଲଂବଦେଵତ୍ଵଂ ପଂଚଵର୍ଣଂ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍
ଫୁଲର ରେଶମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ପାଞ୍ଚ ରଙ୍ଗର, ଅଦ୍ଭୁତ ଦେବତା।
ଦୀପ୍ତାଦି ପୂର୍ଵାଦାରଭ୍ଯ ଯାଵଦୀଶାନଗୋଚରମ୍ 1.201.
ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଦୀପ୍ତା ଆଦି ନେଇ ଇଶାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେଉଁ ଦେବୀମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଦୀପ୍ତା ସୂକ୍ଷ୍ମା ଜଯା ଭଦ୍ରା ଵିଭୂତିର୍ଵିମଲା ତଥା
ଦୀପ୍ତା, ସୂକ୍ଷ୍ମା, ଜୟା, ଭଦ୍ରା, ବିଭୂତି ଓ ବିମଳା।