ହରେଫୌ ବିଂଦୁଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ତଥାନ୍ଯୋ ଦୀର୍ଘଯା ସହ
'ହ' ଓ 'ଫ' ଅକ୍ଷର, ତଥା ବିନ୍ଦୁ ଯୋଗ ଓ ଏକ ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱର ସହିତ ଅନ୍ୟ ଅକ୍ଷର,
ସକାରଃ ସଵିସର୍ଗସ୍ତୁ ମଂତ୍ରରାଜୋଽଯମୁଚ୍ଯତେ
'ସ' ଅକ୍ଷର ଓ ବିସର୍ଗ ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ମନ୍ତ୍ରମାନ୍ୟ ରାଜା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପର୍ଵଣାମୂର୍ଧ୍ଵତୋ ଦେଵାଃ ସଵ୍ଯେନ ମୁନଯସ୍ତଥା
ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଡ଼ା ଅଛି, ସେଠାରେ ଉପରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଋଷିମାନେ ବସିଛନ୍ତି।
ଯଦ୍ଗୀତଂ ପ୍ରଵରଂ ଲୋକେ ଅକ୍ଷରାଣାଂ ମନୀଷିଭିଃ
ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅକ୍ଷରଗୀତକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଂସାରରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି,
କୃତ୍ଵା ଵାମକରେ ହସ୍ତାଦ୍ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଵିଧାନଵିତ୍
ସେହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ବାମ ହାତରେ ଧରି, ନିୟମ ଜ୍ଞାନୀ ମନେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍କ୍ଷିପେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଭାସ୍କରାଯୋଦକାଂଜଲିମ୍
ତାପରେ ଜ୍ଞାନୀ ପଛୁଆଁ ପାଖରୁ ହାତରେ ଜଳ ଭରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ମଂତ୍ରରାଜେତି ଯଃ ପୂର୍ଵଂ ତଵାଖ୍ଯାତୋ ମଯା ନୃପ
ହେ ରାଜା, ଏହି ମନ୍ତ୍ରମାନ୍ୟ ରାଜାକୁ ଆଗରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଥିଲି।
ମଂତ୍ରୈରାତ୍ମାନମେକତ୍ର କୃତ୍ଵା ହ୍ଯର୍ଘ୍ଯଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍
ମନ୍ତ୍ରସହିତ ନିଜକୁ ଏକତ୍ର କରି, ସେଠାରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ମଣ୍ଡଲକଂ ଵିତ୍ତମେକଚିତ୍ତୋ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରି, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଅବିଚଳ ରହିବା ଦରକାର।
ତିଲତଂଡୁଲସଯୁକ୍ତଂ କୁଶଗନ୍ଧୋଦକେନ ତୁ
ତିଳ, ଚାଉଳ ଓ କୁଶ ଗନ୍ଧ ଦିଆଯାଇଥିବା ପବିତ୍ର ଜଳ ସହିତ,
କୃତ୍ଵା ଶିରସି ତତ୍ପାତ୍ରଂ ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନିଂ ଗତଃ
ସେହି ପାତ୍ରଟି ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି, ଜାଣୁ ଦେଇ ଭୂମିକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପୈସ୍ତୁ ଯୋ ହ୍ଯେଵଂ ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ଏଭଳି ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ଅଯନାନାଂ ସହସ୍ରେଣ ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଗ୍ରହଣେ ତଥା ଦତ୍ତେ କୁରୁକୁଲଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଦର୍ଘ୍ଯେଣ ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ହେ କୁରୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଲେ, ହଜାର ଆୟନର ଫଳ ମିଳେ।
ଦୀକ୍ଷାମନ୍ତ୍ରଵିହୀନୋଽପି ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂଵତ୍ସରେଣ ତୁ
ଦୀକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ର ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଭକ୍ତି ସହିତ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ,
ଯଃ ପୁନର୍ଦୀକ୍ଷିତୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଵିଧିନାର୍ଘ୍ଯଂ ନିଵେଦଯେତ୍
ଯଦି ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦୀକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇଥାଏ,
ଇହ ଜନ୍ମନି ସୌଭାଗ୍ଯମାଯୁରାଗେଗ୍ଯସଂପଦାମ୍
ଏହି ଜନ୍ମରେ ସେ ଭାଗ୍ୟ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ପ୍ରେମ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଧନ ସମ୍ପଦ ପାଏ।
ଏଷ ସ୍ନାନଵିଧିଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯା ସଂକ୍ଷେପତସ୍ତଵ
ଏହି ସ୍ନାନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ମୁଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ତୁମ ପାଇଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।
ସୌରଧର୍ମଵର୍ଣନମ୍ ସମ୍ଯଗ୍ବ୍ରହ୍ମର୍ଚନଵିଧିଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯାମି ଯେନ ଵୈ
ଏବେ ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଠିକ୍ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ପ୍ରଣାଳୀ କହିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦେବା ଉଚିତ ରୀତିରେ ହୁଏ।
ଵିଵିକ୍ତେ ଵିଜଯ ସ୍ଥାନେ ସୁପ୍ରସନ୍ନେ ସୁଶୋଭନେ
ଏକ ନିର୍ଜନ, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଶୋଭାମୟ ସ୍ଥାନରେ,
ପୂଜଯେଦ୍ଭାସ୍କରଂ ମନ୍ତ୍ରୀ ସରଲୀକୃତଵିଗ୍ରହଃ
ପୂଜାରୀ ନିଜ ଦେହକୁ ପବିତ୍ର କରି, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅସ୍ତ୍ରବୀଜେନ ମଂତ୍ରେଣ ନରଃ ସ୍ଵାଂଗାନି ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଅସ୍ତ୍ର ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ନିଜ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦଯାଦୀନ୍ଫଡନ୍ତାଂସ୍ତାନ୍ଵିନ୍ଯସେତ୍କ୍ରମତଃ ସଦା
ସେ ସଦା ହୃଦୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ 'ଫଟ୍' ଶବ୍ଦ ସହିତ କ୍ରମରେ ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଵର୍ଗେ ଯଚତୁର୍ଥଂ ତୁ କର୍ଣବିଂଦୁସମନ୍ଵିତମ୍
ଯ ବର୍ଗର ଚତୁର୍ଥ ଅକ୍ଷର, କର୍ଣ୍ଣର ବିନ୍ଦୁ ସହିତ ଯୋଗ କରି,
ପଶ୍ଚାତ୍ତୁ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷରଂ ସୂର୍ଯଂ କଵଚଂ ଵିନ୍ଯସେଦ୍ବୁଧଃ
ତାପରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତିନି ଅକ୍ଷରର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କବଚ ଭାବେ ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଣାଯାମଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଥମଂ ବୀଜମୁଦ୍ଗିରନ୍
ତାପରେ, ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପ୍ରଥମେ ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଭିରେଵ ତତୋ ଘୋରୈରାତ୍ମଶୁଦ୍ଧିଃ କୃତା ଭଵେତ୍
ଏହି ତିନିଟି ଭୟଙ୍କର କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାର ପବିତ୍ରତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ହୃଦଯେ ହୃଦଯଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଶିରଃ ଶିରସି ଵିନ୍ଯସେତ୍
ହୃଦୟରେ ହୃଦୟ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁଣ୍ଡ ମନ୍ତ୍ର ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦ୍ବୀଜମିତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନମନୌପମମ୍
ହୃଦୟ ବୀଜ ମନ୍ତ୍ରଟି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅତୁଳନୀୟ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଶିଖାଯାଂ ତୁ ଶିଖାଂ ନ୍ଯସ୍ଯେଚ୍ଛରୀରେ କଵଚଂ ନ୍ଯସେତ୍
ଶିଖାରେ ଶିଖା ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଶରୀରରେ କବଚ ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ମହାଵ୍ଯାହୃତଯୋ ରାଜଂସ୍ତଥାରଜ୍ଵାଲିନୀ ଶିଖା
ହେ ରାଜା, ମହା ବ୍ୟାହୃତି ଏବଂ ତେଜସ୍ବୀ ଶିଖା,