ଏକୈକଂ ସପ୍ତ ସପ୍ତମୀରତ୍ରୈଵ ଵିଧିଵଚ୍ଚରେତ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ଏଠି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ତାନି ସର୍ଵାଣି ନାମାନି ଵିଲେଖ୍ଯ ସୁସମାହିତଃ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାମଗୁଡିକୁ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥାଶୋକପତ୍ରାଢ୍ଯେ ଦଧ୍ଯୋଦନସମନ୍ଵିତେ
ପିପଳ ଓ ଅଶୋକ ଗଛର ପତ୍ରରେ, ଦହି ଓ ଭାତ ସହିତ ଏହାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତଦର୍ଥଂ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ତୈସ୍ତୈର୍ଦୃଷ୍ଟୈର୍ନ ସଂଶଯଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଦୃଷ୍ଟ ଜିନିଷମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପ୍ରାତଶ୍ଚ କୀ ର୍ତଯେତ୍ସ୍ଵପ୍ନେ ଯଥାଦୃଷ୍ଟଂ ଖଗାଧିପ
ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯାହା ଦେଖିଥିଲେ, ତାହା ଗୀତରେ କହିବା ଉଚିତ, ହେ ପକ୍ଷୀରାଜ।
ତତୋ ମଧ୍ଯାହ୍ନସମଯେ ସ୍ନାତଃ ପ୍ରଯତମାନସଃ
ତାପରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ସ୍ନାନ କରି, ପବିତ୍ର ମନେ ରହିବା ଉଚିତ।
ସମ୍ଯକ୍କୃତଜପୋ ମୌନୀ ନରୋ ହୁତହୁତାଶନଃ
ଯିଏ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଜପ କରିଛନ୍ତି, ମୌନ ରହନ୍ତି ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରନ୍ତି—
ଭଵେଦଲାଭୋ ଯଦି ଭୋଜକାନାଂ ଵିପ୍ରାସ୍ତମର୍ହଂତି ପୁରାଣଵିଜ୍ଞାଃ 1.195.
ଯଦି ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ କିଛି ଲାଭ ନାପାଆନ୍ତି, ତେବେ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହା ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ।
କୃତ୍ଵୈଵଂ ସପ୍ତମୀ ସପ୍ତ ନରୋ ଭକ୍ତି ସମନ୍ଵିତଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ସାତଟି ସପ୍ତମୀ ଉପବାସ କରିଥିବା, ଯିଏ ଭକ୍ତି ଭରିତ—
ଦଶାନାମଶ୍ଵମେଧାନାଂ କୃତାନାଂ ଯତ୍ଫଲଂ ଭଵେତ୍
ଦଶଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେଇ ଫଳ ଲାଭ କରେ।
ଦୁଷ୍ପାପଂ ନାସ୍ତି ତଦ୍ଵୀର ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଯନ୍ନ ଦହ୍ଯତେ
ହେ ବୀର, ସପ୍ତମୀ ଉପବାସରେ ଯେଉଁ ପାପ ପୁଣି ଦହିଯାଏ ନାହିଁ, ସେମିତି କଠିନ ପାପ କିଛି ନାହିଁ।
କୁଷ୍ଠାନି ଯାନି ରୌଦ୍ରାଣି ଦୁଶ୍ଛେଦ୍ଯାନି ଭିଷଗ୍ଜନୈଃ
ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କର ଓ ଚିକିତ୍ସକମାନେ ଠିକ୍ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ଏମିତି କୁଷ୍ଠ ରୋଗ—
ସକଲଵିବୁଧମାନ୍ଯଂ ସ୍ଵପ୍ରକାଶଂ ଜନାନାମଭିମତଫଲଦାନେ ଦୀକ୍ଷିତଂ ତଂ ସୁପୂଜ୍ଯମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆଦର ପାଉଥିବା, ନିଜେ ଆଲୋକମୟ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେବାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତ, ସେଇ ପ୍ରଭୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜ୍ୟ।
ନାମପୂଜାଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ମୈତ୍ରୀଂ ଵିଦଧ୍ଯାତ୍ସର୍ଵତ୍ର ଜୀଵହିଂସାଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ସମସ୍ତଠାରେ ମିତ୍ରତା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏଡ଼ାଇବା ଦରକାର।
ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ନ ସ୍ପୃଶେତ୍ତୈଲଂ ନୀଲଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ନ ଧାରଯେତ୍
ସପ୍ତମ ଦିନରେ ତେଲ ଛୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ନୀଳ ଜାମା ପିନ୍ଧନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ନ ରୁଦ୍ଯାଦଶ୍ରୁପାତେନ ନ ଵା ଧ୍ଯାଯେତ୍ପିଶାଚକାନ୍ ପରସ୍ଯାନିଷ୍ଟକଥନମତିଵାଦଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍
କେବେ ଅଶ୍ରୁ ପଡ଼ି ରୁଦିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଭୂତପ୍ରେତ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ଖରାପ କଥା କହିବା ଓ ଅତିକଥନ କରିବାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଦରକାର।
ନ କଂଚିତ୍ତାଡଯେଜ୍ଜଂତୁଂ ନ ଵିଶେତ କଦାଚନ
କୌଣସି ପ୍ରାଣୀକୁ ମାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କେବେ ଅନୁଚିତ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇତ୍ଯେତେ ସମଯାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସୌରାଣାଂ ଗରୁଡାଗ୍ରଜ
ଏହି ସମସ୍ତ ନିୟମ ସୂର୍ଯ୍ୟପୂଜକଙ୍କ ପାଇଁ କହାଯାଇଛି, ହେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଭାଇ।
ଭୋଜକଃ ଖଗଶାର୍ଦୂଲ ଯୋ ଲୋଭାଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ହେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଦି କୌଣସି ପୂଜକ ଲୋଭରେ ଦାନ ବସ୍ତୁକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ,
ଵିଶେଷେ ଚାଲ୍ପକଶତେ କାମଯାନେ ଖଗାଧିପ
ବିଶେଷକରି ଅଳ୍ପ ଟଙ୍କା ପାଇଁ ଲୋଭ କରି, ହେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ରାଜା,
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତୀ ଭଵେଦ୍ଵୀର ନ ଚାର୍ହଃ ପୂଜନେ ରଵେଃ
ତେବେ ସେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର, ହେ ବୀର, ଏବଂ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ନାନ୍ଯଦେଵପ୍ରତିଷ୍ଠା ତୁ କର୍ତଵ୍ଯା ଭୋଜକେନ ତୁ
ପୂଜକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତସ୍ମାତ୍ତୁ ତାଂ ନ କୁର୍ଯାଦ୍ଵୈ ଭୋଜକଃ ଖଗସତ୍ତମ
ତେଣୁ, ହେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂଜକ ଏହି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କୃତ୍ଵାଧିଵେଶଂ ଦେଵାନାଂ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଖଗାଧିପ
ହେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ରାଜା, ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆସନ ସ୍ଥାପନ କରି,
କୃତ୍ଵା ତୁ କୃଚ୍ଛ୍ରଂ ଵିଧି ଵଚ୍ଛୁଦ୍ଧେର୍ହେତୁଂ ଖଗାଧିପ
ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧତା ପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି,
ନ ଵିଜ୍ଞାତଂ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଂ ନ ମ୍ଲାନଂ ନ ଚ ଦୂଷିତମ୍
ଅଜଣା, ମୁଝିଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦେଵମୁଲ୍ଲୋଚଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସ ଖଲଃ ପୁଷ୍ପଲୋଭତଃ
ଯିଏ ପୁଷ୍ପର ଲୋଭରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଠାରୁ ପୁଷ୍ପ ଉଠାଏ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମଵାପ୍ନୋତି ଭୋଜକୋ ଲୋଭମୋହିତଃ
ଯଦି ପୂଜକ ଲୋଭରେ ଏହା କରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ପାଏ।
ହଂତ ତେ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ଧୂପଦାନଵିଧିଂ ପରମ୍
ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଧୂପ ଦେବାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଧି କହିବି।
ସଦା ଚଂଦନଧୂପେନ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ କୁରୁତେ ରଵିଃ
ସଦା ସନ୍ଦଳ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ କରାଯାଏ।