ସ୍ତ୍ରୀପୁତ୍ରମିତ୍ରସଂପ୍ରୀତେ ରାରାମୋଚ୍ଛେଦକାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ନାରୀ, ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ମିତ୍ରଙ୍କର ସୁଖକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଭେତ୍ତା ତଡାଗଵପ୍ରାଣାଂ ସଂକ୍ରମାଣାଂ ରସସ୍ଯ ଚ 1.190.
ଯେଉଁମାନେ ପୋଖରୀ, ତଟବନ୍ଧ କିମ୍ବା ଜଳ ଧାରାର ଜୀବନକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେତୈସ୍ତୁ ନରାଃ ପାପୈରୁପପାତକିନଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଏହି ପାପ କାମଗୁଡିକ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଉପପାପୀ ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ବ୍ରାହ୍ମେ ପର୍ଵଣି ସପ୍ତମୀକଲ୍ପେ ସୌରଧର୍ମେଷୁ ସୂର୍ଯାନୂରୁସଂଵାଦେ ନଵତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ବ୍ରାହ୍ମ ପର୍ବର ସପ୍ତମୀ କଳ୍ପରେ ସୌର ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ସୂର୍ୟ ଓ ଅନୂରୁଙ୍କ ସଂବାଦର ଏକ ଶତ ନବତି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ।
ସପ୍ତାଶ୍ଵତିଲକାରୁଣସଂଵାଦମ୍ ଦୂଷକାଶ୍ଚୈଵ ଵର୍ତଂତେ ନରା ନରକଗାମିନଃ
ସପ୍ତାଶ୍ୱ ଓ ତିଲକଙ୍କ ସଂବାଦ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି; ଏହିପରି ଅନ୍ୟମାନେ ଅନ୍ୟକୁ ଦୁଷ୍ଟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ପରିଶ୍ରମେଣ ତପ୍ଯନ୍ତେ ଯେଽପରେ ତସ୍ଯ ସୂଚକାଃ
ଅନ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ଲୋକଙ୍କ ବିଷୟରେ ଖବର ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରମରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି।
ଗୋଷ୍ଠାଗ୍ନିଜଲରମ୍ଯାସୁ ତରୁଚ୍ଛାଯାନଗେଷୁ ଚ
ଗୋଠ, ଅଗ୍ନିପାଖ, ଜଳକୂଳ ଓ ଗଛର ଛାୟାର ମଧୁର ସ୍ଥାନରେ,
ମଦ୍ଯପାନରତା ନିତ୍ଯଂ ଗୀତଵାଦ୍ଯରତା ନରାଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ନିତ୍ୟ ମଦପାନରେ ଲଗ୍ନ ଓ ଗୀତ-ବାଦ୍ୟରେ ମନ ଲଗାନ୍ତି,
ପାଖଣ୍ଡମତସଂଯୁକ୍ତା ଵୃଥା ସଂଲାପ କୌତୁକାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭ୍ରାନ୍ତ ମତରେ ଲଗ୍ନ ଓ ଅନାବଶ୍ୟକ କଥା ଓ ମଜାରେ ଲିପ୍ତ,
କୂଟଶାସନକର୍ତାରଃ କୂଟକର୍ମକୃତୋ ନରାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭୁଲ ନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି ଓ ଧୋଖାଦେଇ କାମ କରନ୍ତି,
ନିର୍ଦଯୋତୀଵଭୃତ୍ଯେଷୁ ପଶୂନାଂ ଦମକଶ୍ଚ ଯଃ ସ୍ଵାମିମିତ୍ରଗୁରୁଦ୍ରୋହୀ ମାଯାଵୀ ଚପଲଃ ଶଠଃ
ଯିଏ ଦାସମାନେ ପ୍ରତି କଠୋର, ପଶୁମାନେ ପ୍ରତି ଦଣ୍ଡ ଦେଇଥାଏ, ମାଲିକ, ମିତ୍ର ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧୋଖା ଦେଇଥାଏ, ମାୟାକାରୀ, ଅସ୍ଥିର ଓ ଚତୁର,
ଯେ ଭାର୍ଯାପୁତ୍ରମିତ୍ରାଣି ବାଲଵୃଦ୍ଧକୁଶାତୁରାନ୍
ଯେଉଁମାନେ ଜଣେ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ପୁଅ, ମିତ୍ର, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ରୋଗୀଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି,
ଯଃ ସ୍ଵଯଂ ପକ୍ଵମଶ୍ନାତି ଵିପ୍ରାଯାନ୍ନଂ ନ ଯଚ୍ଛତି
ଯିଏ ନିଜେ ପକା ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇନାହିଁ,
ନିଯମଂ ସ୍ଵଯମାଦାଯ ଯେ ତ୍ଯଜଂତ୍ଯଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ 1.191.
ଯେଉଁମାନେ ନିଜେ ନିୟମ ନେଇ ଅନିୟମିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ଛାଡିଦିଅନ୍ତି,
ଯେ ତାଡଯଂତି ଗାଂ ମୂଢାସ୍ତ୍ରାସଯଂତି ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ଯେଉଁ ମୂଢ଼ ଲୋକ ଗାଁକୁ ମାରନ୍ତି ଓ ପୁନିପୁନି ଭୟ ଦେଇଥାନ୍ତି,
ପୀଡଯଂତ୍ଯତିଭାରେଣ ଅକ୍ଷଯଂ ଵାହଯଂତି ଚ ଵାହଯଂତି ଚ ଗାଂ ଵଂଧ୍ଯାଂ ତେ ପାପିଷ୍ଠା ନରାଧମାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଗାଁକୁ ଅତିରିକ୍ତ ଭାର ଦେଇ ଦୁଃଖ ଦିଅନ୍ତି, ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାର ଦେଇ ଚାଲାନ୍ତି, କିମ୍ବା ବନ୍ଧ୍ୟା ଗାଁକୁ ଭାର ଦେଇ ଚାଲାନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁଠୁ ପାପୀ ଓ ନିଚ୍ଚ ଲୋକ।
ଅନର୍ଥଵିକଲଂ ହୀନଂ ବାଲଵୃଦ୍ଧକୃଶାନୁଗମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖୀ, ଅପାହିଜ, ଦରିଦ୍ର, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ ଓ କ୍ଷୀଣ ଲୋକଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି,
ଅଜାଵିକା ମାହିଷିକାଃ ସଵିତ୍ରୀଵୃଷଲୀପତିଃ
ଅଜାପାଳ, ମହିଷପାଳ ଓ ନିମ୍ନଜାତି ଜନନୀର ପତି,
ଶିଲ୍ପିନଃ କାରୁକା ଵେଶ୍ଯାଃ କ୍ଷେମକାରନୃପଧ୍ଵଜାଃ
ଶିଳ୍ପୀ, କାରୁ, ବେଶ୍ୟା, ସୁରକ୍ଷାକାରୀ ଓ ରାଜାଙ୍କ ଝଣ୍ଡା ଉଠାଇଥିବା,
ଘୃତ ତୈଲାନୁପାନାନି ମଧୁମାଂସରସାସଵମ୍
ଘିଅ, ତେଲ, ପାନୀୟ, ମଧୁ, ମାଂସ, ରସ ଓ ମଦ,
ତୃଣାନି କାଷ୍ଠଂ ପୁଷ୍ପାଣି ବୀଜୌଷଧିମନୁତ୍ତମାମ୍
ଘାସ, କାଠ, ଫୁଲ, ମାଞ୍ଜି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଔଷଧୀ,
ତାମ୍ରଂ ସୀସଂ ତ୍ରପୁଂ କାଂସ୍ଯଂ ଶଂଖାଦ୍ଯଂ ଚ ଜଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ତାମ୍ବା, ସିସା, ଟିନ, କାଂସା, ଶଂଖ ଓ ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ,
ଔର୍ଣକାର୍ପାସକୌଶେଯଭଂଗପଟ୍ଟୋଦ୍ଭଵାନି ଚ
ଉଲ, କପାସ, ପଟ, ଭାଙ୍ଗ ଓ ଚିରୁତା ପୋଷାକ,
ଏଵମାଦୀନି ଚାନ୍ଯାନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ 1.191.
ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ।
ଯଦ୍ଵା ତଦ୍ଵା ତୁ ପାରୋକ୍ଷ୍ଯମପି ସର୍ଷପମାତ୍ରକମ୍
ଏହା ହେଉ କି ସେହି, ଅତି ସାନ ଅପରାଧ, ଏକ ଚିଆ ଶସ୍ୟ ଦାଣା ପରି ମଧ୍ୟ,
ଏଵମାଦ୍ଯୈର୍ନରଃ ପାପୈରୁତ୍କ୍ରାଂତେଃ ସମନଂତରମ୍
ଏଭଳି ଅପରାଧ କରିଲେ, ମଣିଷ ଚାଲିଗଲା ପରେ ସହିତ,
ଯମଲୋକେ ଵ୍ରଜେଦେଵଂ ଶରୀରେଣ ଯମାଜ୍ଞଯା
ଯମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଶରୀର ସହିତ, ସେ ଯମ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ଦେଵମାନୁଷଜୀଵାନାମଧର୍ମନିରତାତ୍ମନାମ୍
ଦେବତା, ମଣିଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଧର୍ମରେ ଲିନ,
ଵିନଯାଭାଵଯୁକ୍ତାନାଂ ପ୍ରମାଦା ତ୍ସ୍ଵଲିତାତ୍ମନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ନମ୍ରତା ନାହିଁ, ଅସାବଧାନ ଓ ମନ ଭ୍ରଷ୍ଟ,
ପାରଦାରିକଚୋରାଣାମନ୍ଯାଯଵ୍ଯଵହାରିଣାମ୍
ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନ, ଚୋରି ଓ ଅନ୍ୟାୟ କରୁଥିବାମାନେ,