ଭକ୍ତିଭାଵଃ ପରା ପ୍ରୀତିର୍ଧର୍ମୋ ଧର୍ମୈକଭାଵନଃ
ଭକ୍ତିଭାବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରେମ, ଧର୍ମ ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ଧର୍ମ ଚିନ୍ତନ—
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଵିଧିଵତ୍ପାତ୍ରେ ପ୍ରତିପାଦିତମୁତ୍ତମମ୍ 1.189.
ଯାହାକି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ଦିଆଯାଏ, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଯଦ୍ଦାନଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପାତ୍ରେ ଵିଧିଵତ୍ପ୍ରତିପାଦିତମ୍
ଯେଉଁ ଦାନଟି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଦିଆଯାଏ—
ଆର୍ତେଷୁ ଦୀନେଷୁ ଗୁଣାନ୍ଵିତେଷୁ ଯଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସ୍ଵଲ୍ପମପି ପ୍ରଦଦ୍ଯାତ୍
ଯେଉଁଠି ଦୁଃଖିତ, ଗରିବ କିମ୍ବା ଗୁଣବାନ ଲୋକଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଅଳ୍ପ ମଧ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି—
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦାନଂ ପରଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏଵ ତପଃ ପରମ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ ବୋଲି ଜାଣିବା; ଶ୍ରଦ୍ଧା ହିଁ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ୟା।
ଅଥାହିଂସା କ୍ଷମା ସତ୍ଯଂ ହ୍ରୀଃ ଶ୍ରଦ୍ଧେଂଦ୍ରିଯସଂଯମଃ
ଅହିଂସା, କ୍ଷମା, ସତ୍ୟ, ଲଜ୍ଜା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ—
ହଂତଵ୍ଯସ୍ତୈଃ ସମସ୍ତୈର୍ଵା ସୂର୍ଯଧର୍ମୈରନୁଷ୍ଠିତୈଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କୃତିକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦୂର କରିବା ଉଚିତ।
ପରସ୍ତ୍ରୀଦ୍ରଵ୍ଯସଂକଲ୍ପଂ ଯଃ ସାପେକ୍ଷଂ କରୋତି ଚ ଅରିଭିଃ ପରିଭୂତଂ ଚ ସଂତ୍ଯଜେଚ୍ଚୈଵ ପାପକୃତ୍
ଯେଉଁଠି କେହି ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ କିମ୍ବା ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ଆସା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଅପମାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପ କରନ୍ତି।
ତଦ୍ଭାର୍ଯାମିତ୍ରପୁତ୍ରେଷୁ ଯଶ୍ଚାଵଜ୍ଞାଂ କରୋତି ଚ
ଏବଂ ଯେଉଁଠି କେହି ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଜନାନୀ, ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ପୁଅଙ୍କୁ ଅବମାନ କରନ୍ତି—
ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନଶ୍ଚ ସୁରାପଶ୍ଚ ସ୍ତେଯୀ ଚ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ମଦ୍ୟପାନୀ, ଚୋର କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ ଜନାନୀ ସହ ଅନ୍ୟାୟ କରେ—
କ୍ରୋଧାଦ୍ଦ୍ଵେଷାଦ୍ଭଯାଲ୍ଲୋଭାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଵଦେତ ଯଃ 1.189.
ଯେଉଁଠି କେହି କ୍ରୋଧ, ଦ୍ୱେଷ, ଭୟ କିମ୍ବା ଲୋଭରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରେ—
ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚ ସମାହୂଯ ଯାଚମାନମକିଂଚନମ୍
ଏବଂ ଯେଉଁଠି କେହି ଏକ ଦରିଦ୍ର ଓ ଅନାଥ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଡାକି ଆଣି ଦେଖାନ୍ତି—
ଦେଵଦ୍ଵିଜଗଵାଂ ଭୂମିଂ ପୂର୍ଵଦତ୍ତାଂ ହରେତ ଯଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ପୂର୍ବରୁ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗାଈଁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜମି ଦଖଳ କରନ୍ତି—
ଅଧୀତ୍ଯ ଯୋ ରଵେର୍ଜ୍ଞାନଂ ପରିତ୍ଯଜତି ମଂଦଧୀଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଶିଖି ହେବା ପରେ ମୂଢ଼ତାରେ ତାହାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି—
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରପରିତ୍ଯାଗଃ ପଂଚଯଜ୍ଞିଯକର୍ମଣାମ୍
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଓ ପାଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା—
ଅପ୍ରିଯଂ ସୂର୍ଯଭକ୍ତାନାମଭକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯ ଚ ଭକ୍ଷଣମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ କିଛି ଖାଇବା କିମ୍ବା ନିଷିଦ୍ଧ ଜିନିଷ ଭୋଜନ କରିବା—
ସର୍ଵାଧିପତ୍ଯମେତେଷାଂ ନାସ୍ତି ଦେଵପୁରୋତ୍ତମେ
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କର କୌଣସି ଶକ୍ତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ନାହିଁ।
କେଚିଦତ୍ରୈଵ ମୁଚ୍ଯନ୍ତେ ଜ୍ଞାନଯୋଗପରା ନରାଃ
ଏଠାରେ କିଛି ଲୋକ ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦ୍ଵିମୋକ୍ଷମନ୍ଵିଚ୍ଛନ୍ଭୋଗାସକ୍ତିଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ସେହିପାଇଁ, ଯିଏ ମୁକ୍ତି ଚାହେ, ସେ ଭୋଗରେ ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ଯଚ୍ଚାପ୍ଯସକ୍ତହୃଦଯା ଜପନ୍ତୀମଂ ପ୍ରସଂଗତଃ
ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଅନାସକ୍ତ ହୃଦୟ ଥିବା ଲୋକେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି—
ତନ୍ନାର୍ଚଯନ୍ତି ଯେ ଭାନୁଂ ସକୃଦୁଚ୍ଛିଷ୍ଟଦେହିନଃ 1.189.
ଯେମାନେ ଖାଇବା ପରେ ଶରୀର ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ ଏକଥର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ଦ୍ଵିର୍ଜପଂତି ଚ ଯେ ଭାନୁଂ କ୍ରୂରାଃ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧଲୋଚନାଃ
ଯେମାନେ କ୍ରୁର ହୃଦୟ ଓ କ୍ରୋଧିତ ଚକ୍ଷୁ ନିଆଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦୁଇଥର ଜପ କରନ୍ତି,
ତ୍ରିରର୍ଚଯନ୍ତି ଯେ ଭାନୁଂ ମଦ୍ଯମାଂସରତା ନରାଃ
ଯେମାନେ ମଦ ଓ ମାଂସରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ତିନିଥର ପୂଜା କରନ୍ତି,
ଯେ ନୃତ୍ଯଗୀତଂ କୁର୍ଵଂତି ତ୍ରିଶ୍ଚତୁର୍ଧା ଯଦୃଚ୍ଛଯା
ଯେମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ତିନି କିମ୍ବା ଚାରିଥର ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତ କରନ୍ତି,
ଲୋକାଃ ଖ୍ଯାତିଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପୂଜଯଂତି ଚ ଗୋପତିମ୍
ଯେମାନେ ଖ୍ୟାତି ପାଇବାକୁ ଚାହିଁ ଗୋପାଳଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
କାମାସକ୍ତେନ ଚିତ୍ତେନ ଯଃ ଷଡର୍ଚଯତେ ରଵିମ୍
ଯେଉଁଜଣ କାମରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ ଷଡ୍ଥର ରବିଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ନଵକୃତ୍ଵୋର୍ଚଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଚିତ୍ରଭାନୁଂ ଖଗାଧିପ
ଯେଉଁଜଣ ଖଗାଧିପତି ଚିତ୍ରଭାନୁଙ୍କୁ ନଉଥର ପୂଜା କରେ,
ତସ୍ମାଦପି ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଯଦ୍ଭୂତାନାଂ ମନୋହରମ୍
ସେଠାରୁ ଉପରେ ଏକ ଅତି ମନୋହର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ,
ଅସଂଖ୍ଯୈର୍ଵସ୍ତୁଭିର୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଗୈରିକୈ ରକ୍ତଚିତ୍ରକୈଃ
ସେ ସ୍ଥାନ ଅସଂଖ୍ୟ ବସ୍ତୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଲାଲ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ମଣିରେ ଶୋଭିତ,
ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ତେ ପ୍ରଗଚ୍ଛଂତି ଅର୍ଚଯନ୍ତି ଚ ଯେ ଦ୍ଵିଜାନ୍ ତସ୍ମାଦପି ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଜ୍ଯୋତିଷ୍କଂ ସୌରମୁଚ୍ଯତେ
ଯେମାନେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ଏହାଠାରୁ ଉପରେ ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକ କୁହାଯାଏ,