କୃଷିପାଲ୍ଯେ ଚ ଵାଣିଜ୍ଯେ କ୍ରୋଧସତ୍ଯକ୍ଷଯାଦିଭିଃ
ଚାଷ, ପଶୁପାଳନ ଓ ବ୍ୟବସାୟରେ, କ୍ରୋଧ, ମିଥ୍ୟା କଥା, କ୍ଷତି ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା—
କଂଡନୀ ପେଷଣୀ ଚୁଲ୍ଲୀ ଉଦକୁଂଭଃ ପ୍ରମାର୍ଜନୀ
ଉଖୁଲି, ପିସାଣ, ଚୁଲ୍ହା, ପାଣି ଘଡ଼ା ଓ ପୋଛା ଝାଡ଼ୁ—
ସୂର୍ଯାଗ୍ନିଗୁରୁପୂଜାଭିଃ ପାପୈରେତୈର୍ନ ଲିପ୍ଯତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ଏହି ସମସ୍ତ କାମରେ ହେଉଥିବା ପାପ ଲାଗେ ନାହିଁ।
ସୂର୍ଯାଗ୍ନିଗୁରୁନୈଵେଦ୍ଯଂ ଯାଵତ୍ସ୍ଯାଦନ୍ନସଂଖ୍ଯଯା
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଯେତେ ଖାଦ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ଅଛି, ସେତିକି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଘୃତପୂପଯୁତୈଃ ସିକ୍ତୈଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଦଶଗୁଣୋତ୍ତରମ୍
ଘିଅ ଓ ମିଠା ପିଠା ଛିଟାଇଲେ, ଏହାର ପୁଣ୍ୟ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ହୁଏ।
ଷଷ୍ଟିକୌଦନନୈଵେଦ୍ଯଂ ସହସ୍ରଗୁଣିତଂ ଫଲମ୍
ଷଷ୍ଟିକ ଧାନର ଚାଉଳରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ନିବେଦନ କଲେ, ଏହାର ଫଳ ହଜାରଗୁଣ ଅଧିକ ମିଳେ।
ଭକ୍ଷ୍ଯାନ୍ନପାନଦାନାନି ତତ୍ଫଲାନି ତଥାତଥା ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ନିଵେଦ୍ଯ ପୂର୍ଵୋକ୍ତମକ୍ଷଯଂ ଲଭତେ ଫଲମ୍
ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ ଓ ଖାଇବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନର ଫଳ ଯେପରି ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି, ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଖାଦ୍ୟ ନିବେଦନ କଲେ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ଭକ୍ତିଂ ଦେଵ ଦେଵେ ଦିଵାକରେ 1.188.
ଏଭଳି ଯିଏ ଦେବମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହ କରେ—
ଗଂଗାସ୍ନାନମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଦର୍ଶନାତ୍ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦ୍ରଵେଃ
ସେ ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ପୁଣ୍ୟ ପାଇଥାଏ।
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ରଵିମ୍
ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଯୁଗପତ୍ପୂଜିତାସ୍ତେନ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁ ମହେଶ୍ଵରାଃ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଏକାସାଥି ପୂଜା କରାଯାଏ।
ତୁଷ୍ଯଂତି ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ସୁକୃଷ୍ଟେନେଵ କର୍ଷୁକାଃ
ତାଙ୍କ ପିତୃଗଣ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଭଲ ଚାଷ ଦେଖି କୃଷକମାନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ଅପି ନଃ ସ କୁଲେ କଂଚିଦୁଦ୍ଧରେତ୍କିଂ ଖଗେଶ୍ଵର
ହେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ରାଜା, ସେ ଆମ ବଂଶରୁ କିଏକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ କି?
ତୃପ୍ଯଂତି ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ଗାଯଂତି ଚ ପିତାମହାଃ
ତାଙ୍କ ପିତୃଗଣ ତୃପ୍ତି ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପିତାମହମାନେ ଗୀତ ଗାଉନ୍ତି।
ପୁରାଣଵିଦମାଯାଂତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ସହ ସଂସ୍ଥିତାଃ
ପୁରାଣ ବିଦ୍ୟାକୁ ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ସମେତ ଦଢ଼ି ହୁଅନ୍ତି।
ଅନୁଗ୍ରହାଯ ଲୋକାନାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଯାଶ୍ଚ ପରୀକ୍ଷଣେ
ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପକାର ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ।
ତସ୍ମାଦତିଥିମାଯାଂତମଗ୍ରେ ଗଚ୍ଛେତ୍କୃତାଂଜଲିଃ
ତେଣୁ ଯେଉଁ ଅତିଥି ଘରକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ହାତ ଯୋଡି ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରୂପାନ୍ଵିତଂ ଵିରୂପଂ ଵା ମଲିନଂ ମଲିନାଂବରମ୍ 1.188.
ସେ ସୁନ୍ଦର ହେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ବିକୃତ ଦେହର ହେଉନ୍ତୁ, ମେଳା ହେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ମେଳା ଜାମା ପିନ୍ଧିଥିବା ହେଉନ୍ତୁ—
ଭୋଜକାନାଂ ଶରୀରେଷୁ ନିତ୍ଯଂ ସନ୍ନିହିତୋ ରଵିଃ ଅଧୋମୁଖୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵପାଦାସ୍ତେ ପତଂତି ନରକାଗ୍ନିଷୁ
ଯେଉଁମାନେ ଖାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଦେହରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ବସିଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମୁଣ୍ଡ ନିମ୍ନକୁ ଓ ପାଦ ଉପରକୁ କରି ଶୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
କୃମିଭିର୍ଭିନ୍ନଵଦନାସ୍ତପ୍ଯମାନାଶ୍ଚ ଵହ୍ନିନା
ସେମାନଙ୍କର ମୁହଁ କୀଟମାନେ ଫାଟିଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ପିଡ଼ା ପାଉଛନ୍ତି।
ଯେ ଚାପଵାଦଂ ଶୃଣ୍ଵଂତି ଵିମୂଢା ବ୍ରାହ୍ମଣେଷୁ ଵୈ
ଯେଉଁ ମୂର୍ଖମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଷୟରେ ଖରାପ କଥା ଶୁଣନ୍ତି—
ସର୍ଵେଷାମେଵ ପାତ୍ରାଣାଂ ସତ୍ପାତ୍ରଂ ଜାପକଃ ପରଃ
ସମସ୍ତ ଦାନ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଲୋକ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ପାତ୍ର।
ସୌରଧର୍ମେଷୁ ସପ୍ତାଶ୍ଵସଂଵାଦଃ ଜପୋପେକ୍ଷେ ତଥା ଦାନଂ ସହ ପାତ୍ରେଣ ନଶ୍ଯତି
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମରେ ସାତଟି ଘୋଡ଼ାର କଥା ଅଛି; ଯଦି ଜପ କିମ୍ବା ଦାନକୁ ଉପେକ୍ଷା କରାଯାଏ, ଏବଂ ଉଚିତ ପାତ୍ର ସହିତ ନ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ସେ ସବୁ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଭସ୍ମନୀଵ ହୁତଂ ହଵ୍ଯଂ ଯଥା ହୋତୁଶ୍ଚ ନିଷ୍ଫଲମ୍
ଯେପରି ଆଗୁଣ ଉପରେ ହୋମ କଲେ ଫଳ ମିଳେନାହିଁ, ସେପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଫଳ ମିଳେନାହିଁ।
ଯଥା ଷଣ୍ଢୋଽଫଲଃ ସ୍ତ୍ରୀଷୁ ଯଥା ଗୌର୍ଗଵି ଚାଫଲା
ଯେପରି ନପୁଂସକ ପୁରୁଷ ନାରୀଙ୍କ ସହିତ ଫଳ ପାଉନାହିଁ, ଯେପରି ଗାଈ ବଳଦ ମଧ୍ୟରେ ଫଳ ଦେଉନାହିଁ, ସେପରି—
ଲୋହୋଡୁପେନ ପ୍ରତରନ୍ନିମଜ୍ଜତ୍ଯୁଦକେ ଯଥା
ଯେପରି କାଠର ଚକାରେ ଲୋହା ପାଣି ଅତିକ୍ରମ କଲେ ଡୁବିଯାଏ, ସେପରି—
କାରୁଣ୍ଯାତ୍ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯତ୍ପ୍ରଦୀଯତେ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି କରୁଣା ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଯାହା ଦିଆଯାଏ,
ଦୀନାଂଧକୃପଣାନାଂ ଚ ବାଲଵୃଦ୍ଧାତୁରେଷୁ ଚ
ଦୁଃଖୀ, ଅନ୍ଧ, ଦରିଦ୍ର, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ରୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ଯାହା ଦିଆଯାଏ,
ନ ହି ସ୍ଵାର୍ଥଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣଂତି ସାଧଵଃ
ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ କେବେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତିନାହିଁ।
ଦାତୁରେଵୋପକାରାଯ ଵଦତ୍ଯର୍ଥୀ ଦଦସ୍ଵ ମେ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଦାନ ମାଗନ୍ତି, ସେମାନେ ଦାତାଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ 'ମୋତେ ଦିଅ' ବୋଲନ୍ତି।