ଦ୍ଵିଜାନାଂ ଵେଦଵିଦୁଷାଂ କଟିସଂଭୋଗି ଯତ୍ଫଲମ୍
ଦ୍ୱିଜ ଓ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ଯେଉଁମାନେ କଟିରେ ପବିତ୍ର ତାଗ ଧରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଉଥିବା ଫଳ—
ଜୀଵୋ ଯସ୍ଯୈତ୍ଯ ଗୃହେ ଚ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ସତ୍କୃତିସତ୍କୃତଃ
ଯେଉଁ ଜଣଙ୍କୁ ଘରେ ସମ୍ମାନ ଓ ଆଦର ଦିଆଯାଏ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମା ଭୋଗ କରେ—
ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିହୋମତୀର୍ଥେଷୁ ଯତ୍ଫଲଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ଯଜ୍ଞ, ଅଗ୍ନିହୋମ ଓ ତୀର୍ଥରେ ଯେଉଁ ଫଳ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି—
ଭୋଜିନେ ଶାଂତଚିତ୍ତାଯ ପରିଧ୍ଯାନରତାଯ ଚ
ଯେଉଁଠି ଶାନ୍ତ ମନ ଓ ପବିତ୍ର ତାଗ ପିନ୍ଧିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦିଆଯାଏ—
ଜପକାଞ୍ଛାଂତିସଂଯୁକ୍ତାନାଦିତ୍ଯାର୍ପିତଚେତସଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜପ, ସନ୍ତୋଷ ଓ ନିୟମରେ ଲିନ୍ନ, ମନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ—
ଧ୍ଯାଯମାନୋ ରଵେଃ ସୂକ୍ତଂ ଭୋଜଯେତ୍ସତତଂ ଚ ଯଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଧ୍ୟାନ କରି, ସଦା ଭୋଜନ ଦେଇଥାନ୍ତି—
ପିତୄନୁଦିଶ୍ଯ ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଭୋଜଯେଦ୍ଭୋଜକଂ ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଯୋଗ୍ୟ ଅତିଥିକୁ ଭୋଜନ କରାନ୍ତି—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ବ୍ରାହ୍ମେ ପର୍ଵଣି ସପ୍ତମୀକଲ୍ପେ ସୌରଧର୍ମେ ଧେନୁମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତାଶୀତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣରେ, ବ୍ରାହ୍ମ ପର୍ବରେ, ସପ୍ତମୀ ଖଣ୍ଡରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମରେ, ଗାଈର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଏହି ଏକଶଏଏଠାସି ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ଭୋଜକସତ୍କାରଵର୍ଣନମ୍ ହୁତ୍ଵାଗ୍ନୌ ପ୍ରକ୍ଷିପେଦ୍ଵୀର ବଲିଂ ଦିକ୍ଷୁ ସମଂତତଃ
ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରିବା ପରେ, ହେ ମହାବୀର, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସମଭାଗରେ ବଳି ରଖିବା ଉଚିତ।
ସୂର୍ଯାଗ୍ନିଗୁରୁଵିପ୍ରାଣାଂ ସର୍ଵପାକାନ୍ନମନ୍ଵହମ୍
ପ୍ରତିଦିନ ସେ ସମସ୍ତ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ଗୁରୁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
କୃଷିପାଲ୍ଯେ ଚ ଵାଣିଜ୍ଯେ କ୍ରୋଧସତ୍ଯକ୍ଷଯାଦିଭିଃ
ଚାଷ, ପଶୁପାଳନ ଓ ବ୍ୟବସାୟରେ, କ୍ରୋଧ, ମିଥ୍ୟା କଥା, କ୍ଷତି ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା—
କଂଡନୀ ପେଷଣୀ ଚୁଲ୍ଲୀ ଉଦକୁଂଭଃ ପ୍ରମାର୍ଜନୀ
ଉଖୁଲି, ପିସାଣ, ଚୁଲ୍ହା, ପାଣି ଘଡ଼ା ଓ ପୋଛା ଝାଡ଼ୁ—
ସୂର୍ଯାଗ୍ନିଗୁରୁପୂଜାଭିଃ ପାପୈରେତୈର୍ନ ଲିପ୍ଯତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ଏହି ସମସ୍ତ କାମରେ ହେଉଥିବା ପାପ ଲାଗେ ନାହିଁ।
ସୂର୍ଯାଗ୍ନିଗୁରୁନୈଵେଦ୍ଯଂ ଯାଵତ୍ସ୍ଯାଦନ୍ନସଂଖ୍ଯଯା
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଯେତେ ଖାଦ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ଅଛି, ସେତିକି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଘୃତପୂପଯୁତୈଃ ସିକ୍ତୈଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଦଶଗୁଣୋତ୍ତରମ୍
ଘିଅ ଓ ମିଠା ପିଠା ଛିଟାଇଲେ, ଏହାର ପୁଣ୍ୟ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ହୁଏ।
ଷଷ୍ଟିକୌଦନନୈଵେଦ୍ଯଂ ସହସ୍ରଗୁଣିତଂ ଫଲମ୍
ଷଷ୍ଟିକ ଧାନର ଚାଉଳରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ନିବେଦନ କଲେ, ଏହାର ଫଳ ହଜାରଗୁଣ ଅଧିକ ମିଳେ।
ଭକ୍ଷ୍ଯାନ୍ନପାନଦାନାନି ତତ୍ଫଲାନି ତଥାତଥା ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ନିଵେଦ୍ଯ ପୂର୍ଵୋକ୍ତମକ୍ଷଯଂ ଲଭତେ ଫଲମ୍
ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ ଓ ଖାଇବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନର ଫଳ ଯେପରି ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି, ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଖାଦ୍ୟ ନିବେଦନ କଲେ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ଭକ୍ତିଂ ଦେଵ ଦେଵେ ଦିଵାକରେ 1.188.
ଏଭଳି ଯିଏ ଦେବମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହ କରେ—
ଗଂଗାସ୍ନାନମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଦର୍ଶନାତ୍ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦ୍ରଵେଃ
ସେ ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ପୁଣ୍ୟ ପାଇଥାଏ।
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ରଵିମ୍
ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଯୁଗପତ୍ପୂଜିତାସ୍ତେନ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁ ମହେଶ୍ଵରାଃ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଏକାସାଥି ପୂଜା କରାଯାଏ।
ତୁଷ୍ଯଂତି ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ସୁକୃଷ୍ଟେନେଵ କର୍ଷୁକାଃ
ତାଙ୍କ ପିତୃଗଣ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଭଲ ଚାଷ ଦେଖି କୃଷକମାନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ଅପି ନଃ ସ କୁଲେ କଂଚିଦୁଦ୍ଧରେତ୍କିଂ ଖଗେଶ୍ଵର
ହେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ରାଜା, ସେ ଆମ ବଂଶରୁ କିଏକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ କି?
ତୃପ୍ଯଂତି ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ଗାଯଂତି ଚ ପିତାମହାଃ
ତାଙ୍କ ପିତୃଗଣ ତୃପ୍ତି ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପିତାମହମାନେ ଗୀତ ଗାଉନ୍ତି।
ପୁରାଣଵିଦମାଯାଂତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ସହ ସଂସ୍ଥିତାଃ
ପୁରାଣ ବିଦ୍ୟାକୁ ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ସମେତ ଦଢ଼ି ହୁଅନ୍ତି।
ଅନୁଗ୍ରହାଯ ଲୋକାନାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଯାଶ୍ଚ ପରୀକ୍ଷଣେ
ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପକାର ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ।
ତସ୍ମାଦତିଥିମାଯାଂତମଗ୍ରେ ଗଚ୍ଛେତ୍କୃତାଂଜଲିଃ
ତେଣୁ ଯେଉଁ ଅତିଥି ଘରକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ହାତ ଯୋଡି ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରୂପାନ୍ଵିତଂ ଵିରୂପଂ ଵା ମଲିନଂ ମଲିନାଂବରମ୍ 1.188.
ସେ ସୁନ୍ଦର ହେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ବିକୃତ ଦେହର ହେଉନ୍ତୁ, ମେଳା ହେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ମେଳା ଜାମା ପିନ୍ଧିଥିବା ହେଉନ୍ତୁ—
ଭୋଜକାନାଂ ଶରୀରେଷୁ ନିତ୍ଯଂ ସନ୍ନିହିତୋ ରଵିଃ ଅଧୋମୁଖୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵପାଦାସ୍ତେ ପତଂତି ନରକାଗ୍ନିଷୁ
ଯେଉଁମାନେ ଖାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଦେହରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ବସିଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମୁଣ୍ଡ ନିମ୍ନକୁ ଓ ପାଦ ଉପରକୁ କରି ଶୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
କୃମିଭିର୍ଭିନ୍ନଵଦନାସ୍ତପ୍ଯମାନାଶ୍ଚ ଵହ୍ନିନା
ସେମାନଙ୍କର ମୁହଁ କୀଟମାନେ ଫାଟିଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ପିଡ଼ା ପାଉଛନ୍ତି।