ସ୍ଵର୍ଗଂ ନଯେତ୍ସଧୀମାଂସ୍ତୁ କୁଲାନାମେକଵିଂଶତିମ୍
ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକଙ୍କ ଏକୋଇଶିଟି ପିଢିକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ।
ଅଂଶେନ ଭୋଜକା ଵୀର ଦେଵକାର୍ଯେ ନିଯୋଜିତାଃ
ଅଂଶରେ ଭୋଗ କରୁଥିବା ବୀରମାନେ ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାଂସ୍ତୁ ଵିପୁଲାନ୍ଭୋଜକୋ ଭୋଗସଂମିତଃ
ଏହି ଭୋଜକ ବ୍ୟକ୍ତି ବହୁତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଭୋଗ ସମାନ ହୁଏ।
ପୁଷ୍ପଂ ପତ୍ରଂ ଫଲଂ ତୋଯଂ ଯଦ୍ଗତଂ ଭାସ୍କରାର୍ଚନେ
ଭାସ୍କରଙ୍କ ପୂଜାରେ ଯେଉଁ ଫୁଲ, ପତ୍ର, ଫଳ କିମ୍ବା ପାଣି ଦିଆଯାଏ, ସେସବୁ—
ଯଃ ପିବେଦ୍ଭୋଜନେ ଧେନୋରଦତ୍ତା ଭାନଵେ ପଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଭୋଜନବେଳେ ଗାଈର ଦୁଧ ଭାନୁକୁ ଅର୍ପଣ କରିନଥିଲେ, ସେ ଦୁଧ ପିଏ—
ଏକକାଲଂ ପିବେତ୍କ୍ଷୀରଂ ଧେନୂନାଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ତୁ
ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ଗାଈମାନଙ୍କ ଦୁଧ ଏକଥରେ ପିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରତ୍ଯୂଷେ ଯଦ୍ଭଵେତ୍କ୍ଷୀରଂ ଧେନୂନାଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ତୁ
ପ୍ରଭାତବେଳେ ଯେଉଁ ଦୁଧ ମିଳେ, ସେ ଭାସ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ।
ଯସ୍ତୁ ଲୋକୋ ଭଜେତ୍ସର୍ଵ ନ ଦେଵାଯ ନିଵେଦଯେତ୍ ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ନରକେ ପଚ୍ଯତେ ଖଗ
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ସବୁକିଛି ଉପଭୋଗ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ନରକରେ ଦୁଃଖ ପାଆନ୍ତି, ହେ ପକ୍ଷୀ।
ପୂଜିତଂ ପୂଜ୍ଯମାନଂ ଵା ଯଃ କଶ୍ଚିଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ରଵିମ୍ 1.187.
ଯେଉଁଠାରେ କେହି ପୂଜିତ କିମ୍ବା ପୂଜା ହେଉଥିବା କଥା କିମ୍ବା ମହିମା ଶୁଣନ୍ତି, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପକ୍ଷୀ—
ଭାସ୍କରଂ ପୃଜିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜିତ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପୂଜ୍ଯମାନଂ ରଵିଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଃ ପଶ୍ଯେନ୍ମାନଵଃ ଖଗ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଖଗ, ସେମାନେ—
ଶ୍ରୁତ୍ଵାନୁମୋଦତେ ଯସ୍ତୁ ପୂଜ୍ଯମାନଂ ଦିଵାକରମ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ପୂଜିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣି ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି—
ଏକଜନ୍ମାନୁଗଂ ଦାନଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଚ୍ଚ ନିଵେଦିତମ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵ ସ୍ଥାଯି ପ୍ରଦାନଂ ଜପଜୀଵିନାମ୍
ଏକ ଜନ୍ମରେ ଭକ୍ତିସହିତ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଜପକୁ ଜୀବିକା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହେ।
ଅତ୍ଯଲ୍ପମପି ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଵାଚକାଯ ଖଗାଧିପ
ଖଗରାଜ, ଯେଉଁଠି ଜପକୁ ଅତି ଅଳ୍ପ ଦାନ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ—
ନ ଦାନମଲ୍ପଂ ବହୁଧା କିଂଚିଦସ୍ତି ଵିଜାନତାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବୁଝନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଦାନ କେବେ ଛୋଟ କିମ୍ବା ଅମୂଲ୍ୟ ନୁହେଁ।
ପାତ୍ରେ ଦେଶେ ଚ କାଲେ ଚ ଵିଧିନା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଚ ଯତ୍
ଯେଉଁ ଦାନ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ, ଠିକ୍ ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟରେ, ନିୟମ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ଦିଆଯାଏ—
ତିଲାର୍ଧମପି ଯଦ୍ଵୀର ଦୀଯତେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଦ୍ଵିଜ
ବୀର, ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ଅର୍ଦ୍ଧ ତିଳ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ—
ଯତ୍ସ୍ନାତଂ ଜ୍ଞାନସଲିଲୈଃ ଶୀଲଭସ୍ମପ୍ରମାର୍ଜିତମ୍
ଯାହା ଜ୍ଞାନର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଯାଇଛି, ଶିଳର ଭସ୍ମରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି—
ଜପୋ ଦମୋ ଯମଃ ପୁଂସାଂ ତ୍ରାତା ସଂସାଗ୍ସାଗରାତ୍ 1.187.
ଜପ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଓ ନୀତି ଅନୁସରଣ କରିବା, ଏହିମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
ଜ୍ଞାନପ୍ଲଵେନ ଚୋପେତଂ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ପାପମହାର୍ଣଵାତ୍
ଜ୍ଞାନର ନୌକା ଯୁକ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର, ମହାପାପର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
ଦ୍ଵିଜାନାଂ ଵେଦଵିଦୁଷାଂ କଟିସଂଭୋଗି ଯତ୍ଫଲମ୍
ଦ୍ୱିଜ ଓ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ଯେଉଁମାନେ କଟିରେ ପବିତ୍ର ତାଗ ଧରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଉଥିବା ଫଳ—
ଜୀଵୋ ଯସ୍ଯୈତ୍ଯ ଗୃହେ ଚ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ସତ୍କୃତିସତ୍କୃତଃ
ଯେଉଁ ଜଣଙ୍କୁ ଘରେ ସମ୍ମାନ ଓ ଆଦର ଦିଆଯାଏ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମା ଭୋଗ କରେ—
ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିହୋମତୀର୍ଥେଷୁ ଯତ୍ଫଲଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ଯଜ୍ଞ, ଅଗ୍ନିହୋମ ଓ ତୀର୍ଥରେ ଯେଉଁ ଫଳ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି—
ଭୋଜିନେ ଶାଂତଚିତ୍ତାଯ ପରିଧ୍ଯାନରତାଯ ଚ
ଯେଉଁଠି ଶାନ୍ତ ମନ ଓ ପବିତ୍ର ତାଗ ପିନ୍ଧିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦିଆଯାଏ—
ଜପକାଞ୍ଛାଂତିସଂଯୁକ୍ତାନାଦିତ୍ଯାର୍ପିତଚେତସଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜପ, ସନ୍ତୋଷ ଓ ନିୟମରେ ଲିନ୍ନ, ମନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ—
ଧ୍ଯାଯମାନୋ ରଵେଃ ସୂକ୍ତଂ ଭୋଜଯେତ୍ସତତଂ ଚ ଯଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଧ୍ୟାନ କରି, ସଦା ଭୋଜନ ଦେଇଥାନ୍ତି—
ପିତୄନୁଦିଶ୍ଯ ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଭୋଜଯେଦ୍ଭୋଜକଂ ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଯୋଗ୍ୟ ଅତିଥିକୁ ଭୋଜନ କରାନ୍ତି—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ବ୍ରାହ୍ମେ ପର୍ଵଣି ସପ୍ତମୀକଲ୍ପେ ସୌରଧର୍ମେ ଧେନୁମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତାଶୀତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣରେ, ବ୍ରାହ୍ମ ପର୍ବରେ, ସପ୍ତମୀ ଖଣ୍ଡରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମରେ, ଗାଈର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଏହି ଏକଶଏଏଠାସି ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ଭୋଜକସତ୍କାରଵର୍ଣନମ୍ ହୁତ୍ଵାଗ୍ନୌ ପ୍ରକ୍ଷିପେଦ୍ଵୀର ବଲିଂ ଦିକ୍ଷୁ ସମଂତତଃ
ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରିବା ପରେ, ହେ ମହାବୀର, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସମଭାଗରେ ବଳି ରଖିବା ଉଚିତ।
ସୂର୍ଯାଗ୍ନିଗୁରୁଵିପ୍ରାଣାଂ ସର୍ଵପାକାନ୍ନମନ୍ଵହମ୍
ପ୍ରତିଦିନ ସେ ସମସ୍ତ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ଗୁରୁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।