ପଣ୍ଡିତୋଽପି ସ ମୂର୍ଖଃ ସ୍ଯାଚ୍ଛକ୍ତିଯୁକ୍ତୋଽପ୍ଯଶକ୍ତିକଃ
ପଣ୍ଡିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ମୂର୍ଖ ହେବା ସମ୍ଭବ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଶକ୍ତ ହେଇପାରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ସ ପଂଡିତଃ ଶକ୍ତଃ ସ ତପସ୍ଵୀ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ତେଣୁ ସେଇଁ ପଣ୍ଡିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତପସ୍ବୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ—
ଯଃ ପ୍ରଦଦ୍ଯାନ୍ନୃପଃ କୃତ୍ସ୍ନାଂ କ୍ଷ୍ମାଂ ଧନଂ କାଂଚନଂ ତଥା
ଯିଏ, ରାଜା, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ, ଧନ ଓ ସୁନା ଦାନ କରେ—
ଯଃ ଶୃଣୋତି ରଵେର୍ଧର୍ମଂ ନ୍ଯାଯତଃ ସ ଚ ଵକ୍ତି ଚ
ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଧର୍ମ ଶୁଣେ ଓ ନ୍ୟାୟରେ କହେ—
ଦତ୍ତଗୋଦୋହସଂଭୂତଃ ଷଡକ୍ଷରଵିଧାନତଃ
ଗୋଦାନ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ, ଛଅ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ—
ସୁରାସୁରୈର୍ମଥ୍ଯମାନାତ୍କ୍ଷୀରୋଦାତ୍ସାଗରାତ୍ପୁରା
ପୂର୍ବକାଳରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଖୀରସାଗର ମଥିଲେ—
ନଂଦା ସୁଭଦ୍ରା ସୁରଭୀ ସୁମନା ଶୋଭନାଵତୀ
ନନ୍ଦା, ସୁଭଦ୍ରା, ସୁରଭୀ, ସୁମନା ଓ ଶୋଭନାବତୀ—
ସର୍ଵଲୋକୋପକାରାର୍ଥଂ ଦେଵାନାଂ ତର୍ପଣାଯ ଚ
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଓ ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପାଇଁ—
ତାସାମଂଗାନି ପୁଣ୍ଯାନି ଷଡ୍ରସାଃ ଖଗସତ୍ତମ 1.187.
ସେମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଶୁଭ, ଛଅ ରସର ଗୁଣ ଥାଏ, ହେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଗୋମଯଂ ରୋଚନଂ ମୂତ୍ରଂ କ୍ଷୀରଂ ଦଧି ଘୃତଂ ଗଵାମ୍
ଗୋମୟ, ହଳଦୀ, ମୁତ୍ର, ଦୁଧ, ଦହି ଓ ଘିଅ—ଏସବୁ ଗାଈଠାରୁ ମିଳେ।
ଗୋମଯାଦୁତ୍ଥିତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ବିଲ୍ଵଵୃକ୍ଷୋଽର୍କଵଲ୍ଲଭଃ
ଗୋମୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଶୁଭ ବିଳ୍ବ ଗଛ, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ପଂକାନ୍ଯୁତ୍ପଲପଦ୍ମାନି ପୁନର୍ଜାତାନି ଗୋମଯାତ୍
ଗୋମୟରୁ ପୁଣି ମାଟି, ଉତ୍ପଳ ଓ ପଦ୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଗୋମୂତ୍ରାଦ୍ଗୁଗ୍ଗୁଲୁର୍ଜାତଃ ସୁଗଂଧିଃ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନଃ
ଗାଈର ମୁତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଗୁଗୁଳୁ, ଯାହା ସୁଗନ୍ଧିତ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ମଧୁର ଲାଗେ।
ଯଦ୍ବୀଜଂ ଜଗତଃ କିଂଚିତ୍ତଜ୍ଜ୍ଞେଯଂ କ୍ଷୀରସଂଭଵମ୍
ଏହି ସଂସାରରେ ଯେଉଁମାନେ ବିଜ ଅଛି, ସେମାନେ ସବୁ ଦୁଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବୋଲି ଜାଣ।
ଘୃତାଦମୃତମୁତ୍ପନ୍ନମମରାଣାମତିପ୍ରିଯମ୍
ଘିଅ ଅମୃତରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ ଏବଂ ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।
ତଦଂତେ ଚୋଷ୍ଣତୋଯେନ କଷାଯୈଶ୍ଚ ନିରୂପଯେତ୍
ଶେଷରେ ଉଷ୍ଣ ପାଣି ଓ କଷାୟ ଦ୍ୱାରା ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯେଦ୍ବିଲ୍ଵପତ୍ରୈଶ୍ଚ ପଦ୍ମୈର୍ନୀଲୋତ୍ପଲୈସ୍ତଥା
ବିଲ୍ବପତ୍ର, ପଦ୍ମ ଓ ନୀଳ ଉତ୍ପଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପାଯସଂ ଦଧିଭକ୍ତଂ ଚ ଵଜ୍ରଂ ଚ ମଧୁନା ସହ
ଦୁଧରେ ରାନ୍ଧା ଚାଉଳ, ଦହି-ଭାତ ଓ ମଧୁ ସହିତ ବଜ୍ର ଦେଉଛନ୍ତି।
କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରଣିପତ୍ଯ କ୍ଷମାପଯେତ୍ 1.187.
ପରିକ୍ରମା କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ, ଶିର ନମାଇ ଖ୍ଷମା ଚାହିଁବା ଉଚିତ।
ଇହ ଲୋକେ ପରେ ଚୈଵ ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ସ ଗଚ୍ଛତି
ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାଏ।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ନଯେତ୍ସଧୀମାଂସ୍ତୁ କୁଲାନାମେକଵିଂଶତିମ୍
ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକଙ୍କ ଏକୋଇଶିଟି ପିଢିକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ।
ଅଂଶେନ ଭୋଜକା ଵୀର ଦେଵକାର୍ଯେ ନିଯୋଜିତାଃ
ଅଂଶରେ ଭୋଗ କରୁଥିବା ବୀରମାନେ ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାଂସ୍ତୁ ଵିପୁଲାନ୍ଭୋଜକୋ ଭୋଗସଂମିତଃ
ଏହି ଭୋଜକ ବ୍ୟକ୍ତି ବହୁତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଭୋଗ ସମାନ ହୁଏ।
ପୁଷ୍ପଂ ପତ୍ରଂ ଫଲଂ ତୋଯଂ ଯଦ୍ଗତଂ ଭାସ୍କରାର୍ଚନେ
ଭାସ୍କରଙ୍କ ପୂଜାରେ ଯେଉଁ ଫୁଲ, ପତ୍ର, ଫଳ କିମ୍ବା ପାଣି ଦିଆଯାଏ, ସେସବୁ—
ଯଃ ପିବେଦ୍ଭୋଜନେ ଧେନୋରଦତ୍ତା ଭାନଵେ ପଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଭୋଜନବେଳେ ଗାଈର ଦୁଧ ଭାନୁକୁ ଅର୍ପଣ କରିନଥିଲେ, ସେ ଦୁଧ ପିଏ—
ଏକକାଲଂ ପିବେତ୍କ୍ଷୀରଂ ଧେନୂନାଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ତୁ
ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ଗାଈମାନଙ୍କ ଦୁଧ ଏକଥରେ ପିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରତ୍ଯୂଷେ ଯଦ୍ଭଵେତ୍କ୍ଷୀରଂ ଧେନୂନାଂ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ତୁ
ପ୍ରଭାତବେଳେ ଯେଉଁ ଦୁଧ ମିଳେ, ସେ ଭାସ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ।
ଯସ୍ତୁ ଲୋକୋ ଭଜେତ୍ସର୍ଵ ନ ଦେଵାଯ ନିଵେଦଯେତ୍ ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ନରକେ ପଚ୍ଯତେ ଖଗ
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ସବୁକିଛି ଉପଭୋଗ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ନରକରେ ଦୁଃଖ ପାଆନ୍ତି, ହେ ପକ୍ଷୀ।
ପୂଜିତଂ ପୂଜ୍ଯମାନଂ ଵା ଯଃ କଶ୍ଚିଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ରଵିମ୍ 1.187.
ଯେଉଁଠାରେ କେହି ପୂଜିତ କିମ୍ବା ପୂଜା ହେଉଥିବା କଥା କିମ୍ବା ମହିମା ଶୁଣନ୍ତି, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପକ୍ଷୀ—
ଭାସ୍କରଂ ପୃଜିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜିତ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।