ଗାଯତ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତୁ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯୋ ଦ୍ଵିତୀଯକଃ
ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପାଇଁ, ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ୍ଧତି।
ଚତ୍ଵାର ଆଶ୍ରମାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସଵେଦାଃ ସମଧର୍ମକାଃ
ଚାରିଟି ଆଶ୍ରମ ସହିତ ବେଦ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ସମସ୍ତେ ଏକ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରନ୍ତି।
ଗର୍ଭାଧାନମୃତୌ କାର୍ଯଂ ହୃଷ୍ଟଯୋସ୍ତୁ ସମନ୍ତ୍ରକମ୍
ଗର୍ଭାଧାନ କ୍ରିୟା ଉଚିତ ସମୟରେ, ଦୁଇଜଣ ଖୁସି ଥିବାବେଳେ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ସହ କରିବା ଉଚିତ।
ସୀମନ୍ତଃ ସପ୍ତମେ ଗର୍ଭେ ଷଷ୍ଠେ ଵା ସପ୍ତମେଽପି ଵା
ସୀମନ୍ତ ଉନ୍ନୟନ ଷଷ୍ଠ ନା ଷପ୍ତମ ମାସରେ, କିମ୍ବା ସପ୍ତମ ମାସରେ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଜାତକର୍ମାଦଯଃ ସର୍ଵେ ସଂସ୍କାରାଃ ପୁରୁଷସ୍ଯ ତୁ
ଜନ୍ମ କ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ସଂସ୍କାର ଏକ ଜଣ ପୁରୁଷ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ଜାତକର୍ମେତି ତତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଗୁହ୍ଯଂ ନାମ ତଦୈଵ ତୁ
ଏହାକୁ ଜନ୍ମ କ୍ରିୟା ଭାବେ କୁହାଯାଏ; ସେହି ସମୟରେ ଗୁପ୍ତ ନାମ ଦିଆଯାଏ।
ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଦିସଂଯୁକ୍ତଂ ଷଷ୍ଠେଽନ୍ନପ୍ରାଶନଂ ଖଗ
ଖଗ, ଷଷ୍ଠ ମାସରେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଅନ୍ନପ୍ରାଶନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଷ୍ଟମେ ଦଶମେ ଵାପି ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯୋପନାଯନମ୍ 1.182.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ଅଷ୍ଟମ କିମ୍ବା ଦଶମ ବର୍ଷରେ ଉପନୟନ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଏକାଦଶେ ଦ୍ଵାଦଶେ ଵା କାର୍ଯ କ୍ଷତ୍ରିଯଵୈଶ୍ଯଯୋଃ
କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏବଂ ବୈଶ୍ୟ ପାଇଁ ଏକାଦଶ କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷରେ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁରୁଷସ୍ଯ ତଥା ଚାନ୍ଯ ଉଭଯୋଶ୍ଚ ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ଏଭଳି ମୁଁ ପୁରୁଷ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କହୁଛି।
ତଥୌପନିଷଦଂ ଚାବ୍ଦଂ ଗୋଦାନଂ ଚ ସୁଵର୍ଣକମ୍
ଏଭଳି, ଉପନିଷଦ ଅଧ୍ୟୟନ ଏକ ବର୍ଷ ପାଇଁ, ଗାଈ ଦାନ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ଵେଦୈକଦେଶପାଠସ୍ଯ ଉକ୍ତଂ ଗୃହ୍ଯେ ପ୍ରପଞ୍ଚକମ୍
ବେଦର ଏକ ଅଂଶ ପାଠ ଗୃହ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଉଭଯୋର୍ଵା ତଥା ଚାନ୍ଯା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଯଥାଶ୍ରୁତମ୍
ଉଭୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଲୋକ ପାଇଁ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏବଂ ଯେପରି ଶୁଣିଛି, ସେପରି।
ତୋଷଃ ପରସ୍ପରସ୍ଯେତି ଏତାଵାନ୍ଧର୍ମସଂଗ୍ରହଃ
ପରସ୍ପର ସନ୍ତୋଷକୁ ଧର୍ମର ସାର ଭାବେ କୁହାଯାଏ।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵେଦଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଗ୍ରଂଥାର୍ଥାନ୍ଯାନ୍ଯଥାଵିଧି ଵିଦ୍ଯାନ୍ତେଽଭୀଷ୍ଟଦାନଂ ଚ ଅନୁଜ୍ଞାତୋ ଗୃହୀ ଭଵେତ୍
ବେଦ ଶିଖିବା ପରେ, ତାର ଅର୍ଥ ବୁଝି, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କର୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରି, ଚାହିଁଥିବା ଦାନ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ଶିଷ୍ୟ ଗୃହସ୍ଥ ହେବା ଉଚିତ।
ନିଷ୍କାସନଂ ଗୁରୁଗୃହାଦ୍ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ଯଥାଭଵେତ୍
ଗୃହସ୍ଥ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଘରରୁ ବିଦାୟ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ହେବା ଦରକାର।
ଉଦ୍ଵହେଦ୍ଵୈ ତତୋ ଭାର୍ଯାଂ ସଵର୍ଣାଂ ଲକ୍ଷଣାନ୍ଵିତାମ୍
ତାପରେ, ସେ ନିଜ ଜାତିର, ଉଚିତ ଗୁଣ ଥିବା ଜନୀକୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରମନ୍ଯେ ଚେଚ୍ଛନ୍ତି ହ୍ଯଧିକାରଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ 1.182.
ଯଦି କିଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ନିଜ ସ୍ୱାଧୀନତା ଚାହିଁନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଧିକାର ଚେଷ୍ଟା କରିପାରନ୍ତି।
ଉଦ୍ଵହେତ ଦ୍ଵିଜୋ ଭାର୍ଯାମସମାନାର୍ଷଗୋତ୍ରଜାମ୍
ଦ୍ୱିଜ ଜନେ ଏମିତି ଜନୀକୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ଏକେ ଋଷି ଗୋତ୍ରର ନୁହେଁ।
ଅଷ୍ଟୌ ଵିଵାହା ଵର୍ଣାନାଂ ସଂସ୍କାରାଖ୍ଯା ଇତି ଶ୍ରୁତିଃ
ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ, ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଠ ପ୍ରକାର ବିବାହ ଅଛି, ଯାହା ସଂସ୍କାର ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଯସ୍ତୁ ଦୋଷଵତୀଂ କନ୍ଯାମନାଖ୍ଯାଯ ପ୍ରଯ ଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠି କେହି ଦୋଷ ଥିବା କନ୍ୟାକୁ ଦୋଷ ଜଣାଇ ନାହିଁ ଦେଇଥାଏ—
ପିତୁର୍ଗୃହେ ତୁ ଯା କନ୍ଯା ରଜଃ ପଶ୍ଯତ୍ଯସଂସ୍କୃତା
ଏବଂ ଯେ କନ୍ୟା ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଘରେ, ସଂସ୍କାର ହେବା ପୂର୍ବରୁ ରଜସ୍ତ୍ରାବ ଦେଖେ—
ଯସ୍ତୁ ତାଂ ଵରଯେତ୍କନ୍ଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଜ୍ଞାନଦୁର୍ବଲଃ
ଏବଂ ଯଦି ଜ୍ଞାନ ଅଭାବ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏମିତି କନ୍ୟାକୁ ବାଛିନ୍ତି—
ସର୍ଵଦୋଷାନ୍ହି ଵିଖ୍ଯାପ୍ଯ ସ୍ତ୍ରିଯା ଵା ପୁରୁଷସ୍ଯ ଵା
ସ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ, ଯେଉଁଠି ଯେତେ ଦୋଷ ଅଛି, ସେଗୁଡିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି ଜଣାଇବା ଦରକାର।
ଗୌରୀ କନ୍ଯା ପ୍ରଧାନା ଵୈ ମଧ୍ଯମା କନ୍ଯକା ସ୍ମୃତା
ଗୌରୀ କନ୍ୟାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ; ମଧ୍ୟମ କନ୍ୟାକୁ 'କନ୍ୟକା' ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ରଜସ୍ଵଲା ନଗ୍ନିକା ଚ ଦେଵକନ୍ଯା ଚ କା ଭଵେତ୍
କେଉଁ କନ୍ୟା ରଜସ୍ତ୍ରାବ ଅଛି, କେଉଁ କନ୍ୟା ନଗ୍ନ, ଏବଂ କେଉଁ ଦେବକନ୍ୟା?
ଅଵ୍ଯଞ୍ଜନଯୁତା କନ୍ଯା କୁଚହୀନା ଚ ନଗ୍ନିକା
ଯେ କନ୍ୟା ଦ୍ୱିତୀୟ ଲକ୍ଷଣ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଷ୍ଟନ ନାହିଁ, ସେ 'ନଗ୍ନିକା' ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ସପ୍ତଵର୍ଷା ଭଵେଦ୍ଗୌରୀ ଦଶଵର୍ଷା ତୁ ନଗ୍ନିକା 1.182.
ଗୌରୀ କନ୍ୟା ସାତ ବର୍ଷର, ନଗ୍ନିକା ଦଶ ବର୍ଷର ହୁଏ।
ଵ୍ଯଞ୍ଜନେନ ସମୋପେତାଂ ସୋମୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ହି କନ୍ଯକାମ୍ ।। ତୁ. - [https://sa.wikisource.org/s/9b ଋଗ୍ଵେଦ ୧୦.୮୫.୪୦] ପଯୋଧରେଷୁ ଗଂଧର୍ଵା ରଜସ୍ଯଗ୍ନିଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା କନ୍ୟା, ସୋମ ତାକୁ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ଷ୍ଟନ ଥିବା କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଏବଂ ରଜସ୍ତ୍ରାବ ଥିବା କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଅଧିପତି ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ହିନସ୍ତି ଵ୍ଯଞ୍ଜନୈଃ ପୁତ୍ରାନ୍କୁଲଂ ହନ୍ଯାତ୍ପଯୋଧରୈଃ
ସେ ନିଜ ଲକ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ପୁଅମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଷ୍ଟନ ଦ୍ୱାରା କୁଳକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।