ଜଯାର୍କ ଜଯଦୀପ୍ତୀଶ ସହସ୍ରକିରଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜ୍ୟୋତିର୍ ନାଥ, ହଜାର ରେଖାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଛନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ଜୟ ହୋସ୍।
ଗାଯତ୍ରୀଦେହରୂପାଯ ସାଵିତ୍ରୀଦଯିତାଯ ଚ
ଯିଏ ଗାୟତ୍ରୀ ଦେହ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସୁମଂତୁରୁଵାଚ ଶ୍ରେଯସେ ଵୈନତେଯସ୍ଯ ଗରୁଡସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ।। 1.180.
ସୁମନ୍ତ୍ର କହିଲେ: ଏହା ବୈନତେୟ, ମହାତ୍ମା ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତରେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ସୁପର୍ଣଃ ପତ୍ରଵାନଭୂତ୍
ସେଇ ସମୟରେ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ପୁଣି ପଙ୍ଖ ଥିବା ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ସଂପୂର୍ଣାଵଯଵୋ ରାଜନ୍ଯଥାପୂର୍ଵଂ ତଥାଭଵତ୍
ତାଙ୍କର ଶରୀର ପୂର୍ବବତ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ରାଜା।
ଏଵମନ୍ଯେଽପି ରାଜେଂଦ୍ର ମାନଵା ଯେ ଚ ରୋଗିଣଃ ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ନେନ କର୍ତଵ୍ଯମଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ଵିଧାନତଃ
ଏଭଳି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଓ ରୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ—ସେହିପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ସାବଧାନରେ କରିବା ଉଚିତ।
କରଣୀଯଂ ଚ ରାଜେଂଦ୍ର ମାନଵୈଶ୍ଚ ପ୍ରରୋଗିଭିଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଓ ରୋଗୀମାନେ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଦରକାର।
ଗ୍ରହୋ ପଘାତେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଉତ୍ପାତେଷୁ ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ଗ୍ରହଦୋଷ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପଦ ଆସିଲେ,
ପୂଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରସୂକ୍ତଂ ତୁ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଵୀରଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ତୋତ୍ର ପଢି ଭକ୍ତି ସହିତ ବୀରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଚେତସା ସୁପ୍ରସନ୍ନେନ ସର୍ପିଷା ମଧୁନା ସହ
ପ୍ରସନ୍ନ ମନ ରଖି, ଘିଅ ଓ ମଧ ସହିତ,
ଇଦଂ ଚ ଶାଂତିକଂ କୁର୍ଯାଦ୍ବଲିଂ ଦଯାତ୍ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଏହି ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଓ ଦୟା ଓ ସାବଧାନତା ସହିତ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଶାଂତିକାଧ୍ଯାଯଂ ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦପି
ଏଭଳି ଯିଏ ଏହି ଶାନ୍ତି ପାଠ ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି,
ସ ଵିଜିତ୍ଯ ରଣେ ଶତ୍ରୁଂ ମାନଂ ଚ ପରମଂ ଲଭେତ୍ 1.180.
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ଵ୍ଯାଧିଭିର୍ନାଭିଭୂଯେତ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ
ସେ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ସହିତ ଦୀର୍ଘକାଳ ରହିଥାଏ।
ଯାନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପଠେଦ୍ଵୀର ଵାଚକୋ ମାନଵୋ ଭୁଵି
ହେ ବୀର, ଏହି ଶ୍ଲୋକଗୁଡିକୁ ଯିଏ ଭୂମିରେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ପଢ଼େ, ସେ—
ନାକାଲେ ମରଣଂ ତସ୍ଯ ନ ସର୍ପୈଶ୍ଚାପି ଦଶ୍ଯତେ
ତାଙ୍କର ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେ ସାପରେ କାମଡ଼ାଯିବେ ନାହିଁ।
ନ ଚୋତ୍ପତ୍ତି ଭଯଂ ତସ୍ଯ ନାଭିଚାରକଜଂ ଭଵେତ୍ ତେ ସର୍ଵେ ପ୍ରଶମଂ ଯାଂତି ଶ୍ରଵଣାଦସ୍ଯ ଭାରତ
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଭୟ ନାହିଁ, ମନ୍ତ୍ର-ତନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏହା ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତି ହୁଏ, ହେ ଭାରତ।
ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵ ତୀର୍ଥାନାଂ ଗଂଗାଦୀନାଂ ଵିଶେଷତଃ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପୁଣ୍ୟ, ବିଶେଷକରି ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀର—
ଦଶାନାଂ ରାଜସୂଯାନାମନ୍ଯେଷାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଦଶଟି ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟ—
ଗୋଘ୍ନଶ୍ଚୈଵ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମହା ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ
ଯେ କୌଁ ହତ୍ୟା କରେ, ଅକୃତଜ୍ଞ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରେ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ ଶୟନରେ ଯାଏ—
ଶ୍ରଵଣାଦସ୍ଯ ପାପେଭ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହା ଶୁଣିଲେ ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତିହାସମିମଂ ପୁଣ୍ଯମଗ୍ନିକାର୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ଇତିହାସ, ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ—
ସୂର୍ଯଭକ୍ତେ ସଦା ଦେଯଂ ସୂର୍ଯେଣ କଥିତଂ ପୁରା 1.180.
ଏହା ସୂର୍ଯ୍ୟଭକ୍ତଙ୍କୁ ସଦା ଦେବା ଉଚିତ; ପୂର୍ବେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ଏହା କହିଥିଲେ।
ଗରୁଡେନ ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଭୋଜକାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍
ଗରୁଡ଼ ପୂର୍ବେ ଏହା ମହାତ୍ମା ଭୋଜକମାନେଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ତୈଶ୍ଚାପି କଥିତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମୁନେର୍ଵ୍ଯାସସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ସେମାନେ ଏହି ପୁଣ୍ୟକଥା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟାସ ଋଷିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ।
ସ୍ମୃତିଭେଦଵର୍ଣନମ୍ କୌତୁକଂ ପୃଚ୍ଛ ତେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ସମାସଵ୍ଯାସଯୋଗତଃ
ସ୍ମୃତିର ବିଭାଗ ବିଷୟରେ— ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟବଶତଃ ସାରାଂଶ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ପଚାରୁଛି।
ଯଥୋକ୍ତଂ ଭାସ୍କରେଣେହ ଅରୁଣସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଏଠାରେ ଭାସ୍କର, ମହାତ୍ମା ଅରୁଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି—
ସହସ୍ରକିରଣଂ ଭାନୁମୁଦଯସ୍ଥଂ ଦିଵାକରମ୍
ହଜାର କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉଦୟ ସମୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବାକର—
ଭଗଵନ୍ଦେଵଦେଵେଶ ସହସ୍ରକିରଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ହଜାର କିରଣରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ—
ଏଵଂ ପୃଷ୍ଟସ୍ତୁ ଭଗଵାନରୁଣେନ ଖଗାଧିପଃ
ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପରେ, ଅରୁଣଙ୍କୁ ଖଗପତି ଭଗବାନ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।