ଯେ ପିଶାଚା ମହାଵୀର୍ଯା ଵୃଦ୍ଧିମଂତୋ ମହାବଲାଃ
ଯେଉଁ ପିଶାଚମାନେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଥିବା।
ପାତାଲେ ଭୂତଲେ ଯେ ଚ ବହୁରୂପା ମନୋଜଵାଃ
ପାତାଳ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ବହୁ ଆକାର ଧାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ମନ ପରି ତ୍ୱରିତ।
ଯସ୍ଯାହଂ ସାରଥିର୍ଵୀର ଯସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ତୁରଗଃ ସଦା 1.180.
ଯାହାଙ୍କ ରଥରେ ମୁଁ ସାରଥି ଏବଂ ହେ ଶୂର, ତୁମେ ସଦା ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା।
ଅପସ୍ମାରଗ୍ରହାଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵେ ଚାପି ଜ୍ଵରଗ୍ରହାଃ
ସମସ୍ତ ଅପସ୍ମାର ଗ୍ରହ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜ୍ୱର ଦେଇଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି।
ପାତାଲେ ତୁ ଗ୍ରହା ଯେ ଚ ଯେ ଗ୍ରହାଃ ସର୍ଵତୋ ଗତାଃ
ପାତାଳରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଗଲା ଯେଉଁ ଗ୍ରହମାନେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ—
ହରୋ ଯସ୍ଯ ସଦା ଵାମେ ଲଲାଟେ କଂଜଜଃ ସ୍ଥିତଃ
ଯାହାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସଦା ହରା ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଲଳାଟରେ କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମା ଅବସ୍ଥିତ।
ଇତି ଦେଵାଦଯଃ ସର୍ଵେ ସୂର୍ଯଯଜ୍ଞଵିଧାଯିନଃ
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି—
ଜଯଃ ସୂର୍ଯାଯ ଦେଵାଯ ତମୋହଂତ୍ରେ ଵିଵସ୍ଵତେ
ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଜୟ ହୋସ୍।
ଗ୍ରହୋତ୍ତମାଯ ଦେଵାଯ ଜଯଃ କଲ୍ଯାଣକାରିଣେ
ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗ୍ରହ, ଶୁଭ ଦେଇଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଜୟ ହୋସ୍।
ଜଯଃ ଦୀପ୍ତିଵିଧାନାଯ ଜଯଃ ଶାଂତିଵିଧାଯିନେ
ଜ୍ୟୋତି ଦେଇଥିବାଙ୍କୁ ଜୟ, ଶାନ୍ତି ଆଣିଥିବାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ ହୋସ୍।
ଜଯାର୍କ ଜଯଦୀପ୍ତୀଶ ସହସ୍ରକିରଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜ୍ୟୋତିର୍ ନାଥ, ହଜାର ରେଖାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଛନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ଜୟ ହୋସ୍।
ଗାଯତ୍ରୀଦେହରୂପାଯ ସାଵିତ୍ରୀଦଯିତାଯ ଚ
ଯିଏ ଗାୟତ୍ରୀ ଦେହ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସୁମଂତୁରୁଵାଚ ଶ୍ରେଯସେ ଵୈନତେଯସ୍ଯ ଗରୁଡସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ।। 1.180.
ସୁମନ୍ତ୍ର କହିଲେ: ଏହା ବୈନତେୟ, ମହାତ୍ମା ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତରେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ସୁପର୍ଣଃ ପତ୍ରଵାନଭୂତ୍
ସେଇ ସମୟରେ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ପୁଣି ପଙ୍ଖ ଥିବା ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ସଂପୂର୍ଣାଵଯଵୋ ରାଜନ୍ଯଥାପୂର୍ଵଂ ତଥାଭଵତ୍
ତାଙ୍କର ଶରୀର ପୂର୍ବବତ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ରାଜା।
ଏଵମନ୍ଯେଽପି ରାଜେଂଦ୍ର ମାନଵା ଯେ ଚ ରୋଗିଣଃ ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ନେନ କର୍ତଵ୍ଯମଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ଵିଧାନତଃ
ଏଭଳି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଓ ରୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ—ସେହିପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ସାବଧାନରେ କରିବା ଉଚିତ।
କରଣୀଯଂ ଚ ରାଜେଂଦ୍ର ମାନଵୈଶ୍ଚ ପ୍ରରୋଗିଭିଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଓ ରୋଗୀମାନେ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଦରକାର।
ଗ୍ରହୋ ପଘାତେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଉତ୍ପାତେଷୁ ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ଗ୍ରହଦୋଷ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପଦ ଆସିଲେ,
ପୂଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରସୂକ୍ତଂ ତୁ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଵୀରଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ତୋତ୍ର ପଢି ଭକ୍ତି ସହିତ ବୀରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଚେତସା ସୁପ୍ରସନ୍ନେନ ସର୍ପିଷା ମଧୁନା ସହ
ପ୍ରସନ୍ନ ମନ ରଖି, ଘିଅ ଓ ମଧ ସହିତ,
ଇଦଂ ଚ ଶାଂତିକଂ କୁର୍ଯାଦ୍ବଲିଂ ଦଯାତ୍ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଏହି ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଓ ଦୟା ଓ ସାବଧାନତା ସହିତ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଶାଂତିକାଧ୍ଯାଯଂ ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦପି
ଏଭଳି ଯିଏ ଏହି ଶାନ୍ତି ପାଠ ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି,
ସ ଵିଜିତ୍ଯ ରଣେ ଶତ୍ରୁଂ ମାନଂ ଚ ପରମଂ ଲଭେତ୍ 1.180.
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ଵ୍ଯାଧିଭିର୍ନାଭିଭୂଯେତ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ
ସେ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ସହିତ ଦୀର୍ଘକାଳ ରହିଥାଏ।
ଯାନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପଠେଦ୍ଵୀର ଵାଚକୋ ମାନଵୋ ଭୁଵି
ହେ ବୀର, ଏହି ଶ୍ଲୋକଗୁଡିକୁ ଯିଏ ଭୂମିରେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ପଢ଼େ, ସେ—
ନାକାଲେ ମରଣଂ ତସ୍ଯ ନ ସର୍ପୈଶ୍ଚାପି ଦଶ୍ଯତେ
ତାଙ୍କର ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେ ସାପରେ କାମଡ଼ାଯିବେ ନାହିଁ।
ନ ଚୋତ୍ପତ୍ତି ଭଯଂ ତସ୍ଯ ନାଭିଚାରକଜଂ ଭଵେତ୍ ତେ ସର୍ଵେ ପ୍ରଶମଂ ଯାଂତି ଶ୍ରଵଣାଦସ୍ଯ ଭାରତ
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଭୟ ନାହିଁ, ମନ୍ତ୍ର-ତନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏହା ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତି ହୁଏ, ହେ ଭାରତ।
ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵ ତୀର୍ଥାନାଂ ଗଂଗାଦୀନାଂ ଵିଶେଷତଃ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପୁଣ୍ୟ, ବିଶେଷକରି ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀର—
ଦଶାନାଂ ରାଜସୂଯାନାମନ୍ଯେଷାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଦଶଟି ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟ—
ଗୋଘ୍ନଶ୍ଚୈଵ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମହା ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ
ଯେ କୌଁ ହତ୍ୟା କରେ, ଅକୃତଜ୍ଞ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରେ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ ଶୟନରେ ଯାଏ—